Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει την επίδραση ενός μικτού προγράμματος άσκησης, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών παραδοσιακών χορών και της σωματικής άσκησης του πάνω σώματος, στη φυσική λειτουργία, τη δύναμη και την ψυχολογική κατάσταση των επιζωσών του καρκίνου του μαστού. Είκοσι επτά γυναίκες (NZ 27), οι οποίες είχαν διαγνωστεί και χειρουργηθεί για καρκίνο του μαστού, προσφέρθηκαν εθελοντικά να συμμετάσχουν στη μελέτη αυτή. Η πειραματική ομάδα αποτελείται από 14 γυναίκες με μέση ηλικία 56,6 (4,2) χρόνια. Παρακολούθησαν ελληνικά μαθήματα παραδοσιακού χορού και εκπαίδευση στο πάνω μέρος του σώματος (1 ώρα, 3 συνεδρίες / εβδομάδα) για 24 εβδομάδες. Η ομάδα ελέγχου αποτελείται από 13 καθιστικές γυναίκες με μέση ηλικία 57,1 (4,1) χρόνια. Η πίεση του αίματος, ο καρδιακός ρυθμός, η σωματική λειτουργία (δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών), η δύναμη χειρός, ο όγκος του βραχίονα και η ψυχολογική κατάσταση (Απογραφή της Ικανοποίησης Ζωής και Απογραφή καταθλιπτικών συμπτωμάτων) αξιολογήθηκαν πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικές αυξήσεις 19,9% για τη φυσική λειτουργία, 24,3% για την ισχύ δεξιάς χειρολαβής, 26,1% για την αντοχή στο αριστερό χέρι, 36,3% για ικανοποιητική ζωή και επίσης μείωση 35% για συμπτώματα κατάθλιψης στην πειραματική ομάδα μετά το πρόγραμμα εκπαίδευσης. Σημαντικές μειώσεις 9% για το αριστερό χέρι και 13,7% για τον όγκο του δεξιού χεριού βρέθηκαν επίσης στην πειραματική ομάδα. Συνεπώς, η αερόβια άσκηση με παραδοσιακούς χορούς και η ανώτερη εκπαίδευση του σώματος θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική επιλογή σωματικής δραστηριότητας για τις επιζώσες του καρκίνου του μαστού, προωθώντας έτσι τα οφέλη στη φυσική λειτουργία, τη δύναμη και την ψυχολογική κατάσταση.