Η κλινική αξιολόγηση του ασθενή µε νόσο του Parkinson είναι δύσκολη, επειδή θα πρέπει ταυτόχρονα να αναγνωρισθούν και αξιολογηθούν ένα πλήθος από κινητικά και µη κινητικά συµπτώµατα, η θεραπευτική τους απάντηση στις διάφορες µορφές θεραπείας, οι άµεσες και οι µακροπρόθεσµες επιπτώσεις των φαρµάκων καθώς και η εξέλιξη της ίδιας της νόσου. Υπάρχουν πάρα πολλές κλίµακες και ερωτηµατολόγια, που προσφέρουν τη δυνατότητα είτε ολοκληρωµένης γενικής εκτίµησης της βαρύτητας της νόσου, είτε αξιολόγησης συγκεκριµένων συµπτωµάτων ή δυσκολιών. Η Ενιαία Κλίµακα Αξιολόγησης της Νόσου του Parkinson (UPDRS) απετέλεσε τα τελευταία 25 χρόνια το σηµαντικότερο µέσο γενικής αξιολόγησης των παρκινσονικών ασθενών, αλλά πρόσφατα αντικαταστάθηκε από τη βελτιωµένη µορφή της, την κλίµακα MDS-UPDRS. Ιδιαίτερα σηµαντική θέση στην κινητική αξιολόγηση του παρκινσονικού ασθενή κατέχουν οι κλίµακες, που εξειδικεύονται στο βάδισµα π.χ.PIGB, Berg Balance Scale, Mini-BESTest, Functional Gait Assessment Freezing of Gait Questionnaire, Falls Efficacy Scale κ.ά. Οι επιπλοκές της θεραπείας µπορούν να αξιολογηθούν µε ειδικά ερωτηµατολόγια όπως τα Wearing-Off Questionnaires, µε 9 ή 19 λήµµατα και µε διάφορες κλίµακες δυσκινησιών. Το ερωτηµατολόγιο Non Motor Symptom Questionnaire (NMSQuest) και η κλίµακα Non Motor Symptom Scale (NMSS) χρησιµοποιούνται για την «ολιστική» αξιολόγηση των µη κινητικών συµπτωµάτων των παρκινσονικών. Επιπλέον µια σειρά εξειδικευµένων κλιµάκων προσφέρεται για την αναλυτική, ξεχωριστή, διερεύνηση ενός µη κινητικού συµπτώµατος π.χ κλίµακες αξιολόγησης της κατάθλιψης, διαταραχών του αυτονόµου, της κόπωσης, των γνωσιακών λειτουργιών κ.λ.π. Τέλος σηµαντική θέση κατέχουν και οι κλίµακες αξιολόγησης της ποιότητας ζωής (π.χ. PDQ-39),που δίνουν στον κλινικό την εικόνα της νόσου από τη σκοπιά του αρρώστου.