Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν η αξιολόγηση της σχέσης μεταξύ κοινωνικο-δημογραφικών, κλινικών, ψυχολογικών χαρακτηριστικών και παραμέτρων του τρόπου ζωής με την εμφάνιση παχυσαρκίας σε ηλικιωμένα άτομα, χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο. Κατά τη χρονική περίοδο 2005-2007, 553 άντρες και 637 γυναίκες από οκτώ νησιά της Μεσογείου (Ελλάδα και Κύπρος) έλαβαν μέρος στη μελέτη. Οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν, περιλάμβαναν δημογραφικά, βιο-κλινικά και διατροφικά χαρακτηριστικά. Η προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή αξιολογήθηκε βάσει του ερωτηματολογίου MedDiet score.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 27% των ανδρών και το 41 % των γυναικών ήταν παχύσαρκοι, ενώ το 48%των ανδρών και το 39% των γυναικών ήταν υπέρβαροι.Ο επιπολασμός του διαβήτη, της υπερχοληστερολαιμίας και της υπέρτασης, ήταν υψηλότερος στα παχύσαρκα άτομα, συγκριτικά με τα υπέρβαρα/νορμοβαρή. Έπειτα από προσαρμογή για διάφορους συγχυτικούς παράγοντες, αύξηση της τάξεως μίας μονάδας στο ερωτηματολόγιο MedDiet score, συνοδευόταν με 88% μικρότερη πιθανότητα να είναι κάποιος παχύσαρκος, και ομοίως η φυσική δραστηριότητα σχετιζόταν με 81% μικρότερη πιθανότητα να είναι κάποιος παχύσαρκος.
Εν κατακλείδι, επτά στους δέκα συμμετέχοντες ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ενώ η πλειονότητα αυτών εμφάνιζε συννοσηρότητες. Η καλύτερη υιοθέτηση της Μεσογειακής Διατροφής μπορεί να συνδράμει στη μείωση της συχνότητας παχυσαρκίας στα ηλικιωμένα άτομα και των συνοδών νοσημάτων.