Το παρόν άρθρο εξετάζει τα ποσοτικά χαρακτηριστικά του φορτίου που κουβαλά ένα τοπικό νοσοκομειακό σύστημα (Γενικό Νοσοκομείο
Καλαμάτας) εξαιτίας της γήρανσης του τοπικού πληθυσμού (νομού Μεσσηνίας), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη την υπερβάλλουσα ζήτηση από τους ηλικιωμένους για υπηρεσίες νοσοκομειακής περίθαλψης. Η ανάλυση βασίζεται σε πρωτογενή δεδομένα νοσοκομειακής κίνησης του ΓΝ Καλαμάτας, για το χρονικό διάστημα 1991-2009. Τα συμπεράσματα δείχνουν ότι υπάρχουν σαφείς ενδείξεις “εισαγωγής στα νοσοκομεία του γήρατος”, ενώ το μέγεθος της επιβάρυνσης του νοσοκομειακού συστήματος από τον ηλικιωμένο πληθυσμό του νομού εξαρτάται από τα χρησιμοποιούμενα μεγέθη προσδιορισμού της ζήτησης. Πάντως φαίνεται ότι η σχέση μεταξύ του γηράσκοντος πληθυσμού και της νοσοκομειακής περίθαλψης είναι,κατά ένα μέρος. και ζήτημα εκσυγχρονισμού και αναμόρφωσης του “μείγματος” της προσφερόμενης φροντίδας στους ηλικιωμένους από το τοπικό υγειονομικό σύστημα.