Σκοπός της μελέτης είναι να υπολογιστεί η επιβάρυνση του ενήλικου πληθυσμού της Ελλάδας από τα ρευματικά νοσήματα, με δείκτες την ανικανότητα και τη χρήση των υπηρεσιών υγείας λόγω αυτών. Συμμετείχε ο ενήλικος πληθυσμός 7 κοινοτήτων (8547 συμμετέχοντες) καθώς και άλλα 2100 τυχαία επιλεγμένα άτομα από τα 5686 άλλων δύο κοινοτήτων. Οι ρευματολόγοι πραγματοποίησαν κατοίκον επισκέψεις στους συμμετέχοντες προκειμένου να εκτιμήσουν το ποσοστό ανικανότητας και χρήσης των υπηρεσιών υγείας λόγω ρευματικών νοσημάτων. Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 82.1%. Ο επιπολασμός των χρόνιων προβλημάτων υγείας, της μακροχρόνιας και της βραχύχρονης ανικανότητας, των επισκέψεων στο γιατρό και της συνταγογράφησης ή μη φαρμάκων που οφείλονται σε ρευματικά νοσήματα υπολογίστηκαν στο γενικό πληθυσμό σε 14.3, 4.3, 2.9, 2.8, 7.2, 2.0% αντίστοιχα. Σε σύγκριση με άλλες μείζονες ασθένειες τα ρευματικά νοσήματα αποτέλεσαν την πιο κοινή αιτία χρονιων προβλημάτων υγείας (38.7%), μακροχρόνιας ανικανότητας (42.7%), βραχύχρονης ανικανότητας (26.2%) και επισκέψεων σε ιατρείο (47.2%) ενώ ήταν η δεύτερη αιτία συνταγογράφησης (24%) ή μη (17.7%) φαρμάκων. Τα ρευματικά νοσήματα ήταν η κύρια αιτία νοσηρότητας για 5 από τους 6 δείκτες σε άτομα κάτω των 65 ετών. Παρουσιάστηκε συσχέτιση του θηλυκού γένους, της ηλικίας ≥45 και της παχυσαρκίας με όλους τους παράγοντες νοσηρότητας που σχετίζονται με τα ρευματικά νοσήματα. Συμπερασματικά τα ρευματικά νοσήματα αποτελόυν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας και κρίνεται αναγκαίο να σχεδιαστεί ανάλογα η προπτυχιακή και μεταπτυχιακή εκπαίδευση, η έρευνα και οι υπηρεσίες υγείας.