Υπάρχει έλλειψη στοιχείων σχετικά με τη συσχέτιση μεταξύ της γενετικής προδιάθεσης για ατροφία του ιππόκαμπου και των γνωστικών αποτελεσμάτων. Ως εκ τούτου, εξετάσαμε τη σχέση της βαθμολογίας πολυγενούς κινδύνου για ατροφία του ιππόκαμπου (PRShp) με τη συχνότητα εμφάνισης αμνησιακής ήπιας γνωστικής εξασθένησης (aMCI) και της νόσου Αλτσχάιμερ (AD), καθώς και με τα ποσοστά γνωστικής έκπτωσης.
Μέθοδοι
Οι συμμετέχοντες αντλήθηκαν από την πληθυσμιακή κοόρτη HELIAD. Πραγματοποιήθηκαν ολοκληρωμένες νευροψυχολογικές αξιολογήσεις κατά την έναρξη και κατά την παρακολούθηση. Η PRShp προέκυψε από τα συνοπτικά στατιστικά στοιχεία μιας μεγάλης μελέτης συσχέτισης σε επίπεδο γονιδιώματος για τον όγκο του ιππόκαμπου. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox καθώς και γενικευμένες εξισώσεις εκτίμησης (GEE) για να αξιολογηθεί η συσχέτιση της PRShp με τη συνδυασμένη επίπτωση της aMCI/AD και των γνωστικών αλλαγών με την πάροδο του χρόνου, αντίστοιχα. Όλα τα μοντέλα προσαρμόστηκαν για την ηλικία, το φύλο, την εκπαίδευση και τον γονότυπο της απολιποπρωτεΐνης Ε (APOE).
Αποτελέσματα
Η ανάλυσή μας περιελάμβανε 618 ηλικιωμένους ενήλικες, μεταξύ των οποίων 73 εμφάνισαν aMCI/AD μετά από μέσο όρο παρακολούθησης 2,96 ± 0,8 έτη. Κάθε επιπλέον SD της PRShp αύξησε τον σχετικό κίνδυνο για περιστατικό aMCI/AD κατά 46%. Οι συμμετέχοντες στο ανώτερο τεταρτημόριο του PRShp είχαν σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο μετατροπής σε aMCI/AD σε σύγκριση με την ομάδα του χαμηλότερου τεταρτημορίου. Οι υψηλότερες βαθμολογίες PRShp συνδέονταν επίσης με πιο απότομη συνολική γνωστική και μνημονική έκπτωση. Ο αντίκτυπος της PRShp ήταν μεγαλύτερος μεταξύ των γυναικών και των νεότερων ενηλίκων.
Συμπεράσματα
Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη συσχέτιση της PRShp με την επίπτωση της aMCI/AD και με τη συνολική έκπτωση των γνωστικών ικανοτήτων και της μνήμης με την πάροδο του χρόνου. Η συσχέτιση PRSh ήταν εξαρτώμενη από το φύλο και την ηλικία, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι παράγοντες αυτοί θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στη γενετική μοντελοποίηση για τη ΝΑ.