Οι ανάγκες περίθαλψης του πληθυσμού είναι δυναμικές. Αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ζωής των ατόμων και σχετίζονται με τη δομή του πληθυσμού. Οι ανάγκες αυτές είναι ιδιαίτερα απαιτητικές κατά τη γήρανση του πληθυσμού και μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες τις αντιμετωπίζουν. Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε τις ανεκπλήρωτες ανάγκες κοινωνικής φροντίδας των ατόμων σε δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες με διαφορετικά συστήματα κοινωνικής φροντίδας. Χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από το έβδομο κύμα της Έρευνας για την Υγεία, τη Γήρανση και τη Συνταξιοδότηση στην Ευρώπη (SHARE) για τη διεξαγωγή μιας διατομεακής μελέτης ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω με ανάγκες φροντίδας (n = 7136). Οι ανεκπλήρωτες ανάγκες φροντίδας μετρήθηκαν από μια απόλυτη προσέγγιση. Εφαρμόσαμε διωνυμικά μοντέλα παλινδρόμησης για να εξηγήσουμε τη σχετική σημασία των χαρακτηριστικών των ατόμων, της κατάστασης της υγείας και των διαφόρων συστημάτων κοινωνικής φροντίδας στις ανεκπλήρωτες ανάγκες. Η απόλυτη μέτρηση δείχνει ότι το 53,02% του αναλυτικού δείγματος αντιμετώπιζε ανεκπλήρωτες ανάγκες φροντίδας, καθώς ανέφερε περιορισμούς και δεν έλαβε βοήθεια. Ο επιπολασμός των ανεκπλήρωτων αναγκών φροντίδας είναι υψηλό
Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι τα άτομα που ζουν σε μεσογειακά συστήματα κοινωνικής φροντίδας έχουν τον υψηλότερο επιπολασμό αυτών των ανεκπλήρωτων αναγκών. Η ανάλυση αυτή συμβάλλει στη συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με τις προκλήσεις που θέτουν οι γηράσκοντες πληθυσμοί και τη σχέση τους με τη φροντίδα.