Ο σεβασμός της αυτονομίας του ατόμου, αποτελεί βασική αρχή στην υπόθεση ότι, ο καθένας είναι ικανός να αποφασίζει για τη διαχείριση της περιουσίας του αλλά και για την εκπλήρωση κάθε λογικής επιθυμίας του. Η εκτίμηση τη δικαιοπρακτικής ικανότητας θεωρείται ένα από τα πιο περίπλοκα προβλήματα.
Ψυχικές διαταραχές, όπως η άνοια μπορεί να συνεπάγονται μειωμένη ικανότητα ενός ατόμου να διαχειρίζεται τις οικονομικές υποθέσεις του, συμπεριλαμβανομένης και της ικανότητας της σύνταξης διαθήκης.
Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας, ήταν η δημιουργία μιας νέας, αξιόπιστης δοκιμασίας για την εκτίμηση της δικαιοπρακτικής ικανότητας, σύμφωνα με τις νέες προσεγγίσεις (MMSE, CAMDEX). Το συνολικό δείγμα της έρευνας απαρτίστηκε από 240 περιστατικά ψυχιατρικών ασθενών (120 άνδρες και 120 γυναίκες). Κατά την ταξινόμηση του δείγματος, η οποία έγινε σύμφωνα με τα διεθνή ταξινομικά συστήματα (DSM-IV; ICD-10), δημιούργηθηκαν 4 ομάδες των 60 ατόμων, με βασικό κριτήριο την ψυχιατρική διάγνωση των ασθενών.
Κατά τα αποτελέσματα που προέκυψαν αποδεικνύεται με βεβαιότητα οτι δημιουργήθηκε μια κλίμακα εύχρηστη, σύντομη, αξιόπιστη, έγκυρη, ευαίσθητη, με διεξεταστική αξιοπιστία και εγκυρότητα κριτηρίων. Στόχος αυτών των προσεγγίσεων είναι να εμπλουτίσουν και να συμπληρώσουν τις παραδοσιακές μεθόδους εκτίμησης της ικανότητας, να υπερβούν τη διχοτόμηση μεταξύ απόλυτης ύπαρξης ή απουσίας της ικανότητας και να προστατεύσουν τα δικαιώματα του ατόμου κατά τη διάρκεια της ψυχιατρικής παρέμβασης.