Πλαίσιο και στόχοι : Ο υποσιτισμός στους ηλικιωμένους είναι ένα πολυπαραγοντικό πρόβλημα, πιο διαδεδομένο σε νοσοκομεία και σπίτια φροντίδας. Η απουσία ενός χρυσού προτύπου στην αξιολόγηση του διατροφικού κινδύνου μάς οδήγησε στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των έξι εργαλείων μέτρησης που χρησιμοποιούνται στους ηλικιωμένους.
Μέθοδοι: Εξετάστηκαν διακόσιοι σαράντα οχτώ ηλικιωμένοι ασθενείς (129 άντρες, 119 γυναίκες, ηλικίας 75.2, 8.5 ετών). Ο διατροφικός έλεγχος έγινε με την εισαγωγή των ακόλουθων εργαλείων: Δείκτης Διατροφικού Κινδύνου (NRI), Γηριατρικός Δείκτης Κινδύνου Διατροφής (GNRI), Υποκειμενική Συνολική Αξιολόγηση (SGA), Μικρή Διατροφική Αξιολόγηση σε Φόρμα Ελέγχου (MNA-SF), Εργαλείο Ελέγχου Παγκόσμιου Υποσιτισμού (MUST) και Διαγνωστικός Έλεγχος Διατροφικών Κινδύνων 2002 (NRS 2002). Επίσης υπολογίστηκε ένας συνδυασμένος δείκτης για υποσιτισμό.
Αποτελέσματα: Ο διατροφικός κίνδυνος και/ή ο υποσιτισμός παρουσίαζαν μεγάλες διακυμάνσεις, κυμαινόμενος από 47,2 έως 97,6%, ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο διατροφικό εργαλείο μέτρησης. Το MUST ήταν το πιο έγκυρο εργαλείο μέτρησης (συντελεστής εγκυρότητας ¼ 0.766, CI 95%: 0.690e0.841), ενώ ο SGA ήταν σε καλύτερη συμφωνία με τον συνδυασμένο δείκτη (k ¼ 0.707, p ¼ 0.000). Το NRS 2002 αν και ήταν το υψηλότερο στην ευαισθησία (99,4%), ήταν το χαμηλότερο στην ειδικότητα (6,1%) και τη θετική αξία πρόβλεψης (68,2%).
Συμπεράσματα: Το MUST φαίνεται ότι είναι το πιο έγκυρο στην αξιολόγηση του κινδύνου υποσιτισμού στους ηλικιωμένους κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Το NRS 2002 διαπιστώθηκε ότι υπερεκτιμά τον κίνδυνο διατροφής στους ηλικιωμένους.