Μελετήθηκαν οι στάσεις σχετικά με την Ευθανασία (ΕΥΘ) και την Υποβοηθούμενη από Γιατρό Αυτοκτονία (ΥΓΑ) σε ένα δείγμα Ελλήνων ιατρών ειδικευομένων στην Ψυχιατρική (ΕΨ) (n=120, μέση ηλικία 32,01±0,21, άνδρες 60,0%) και συγκρίθηκαν με τις στάσεις ειδικευομένων ιατρών σε άλλες ιατρικές ειδικότητες (ΕΑΕΕ) όπως παθολογία, χειρουργική, εντατική φροντίδα (n=154, μέση ηλικία 32,97±1,17, άνδρες 57,1%): Οι περισσότεροι από τους ειδικευόμενους ιατρούς ήταν υπέρ της άποψης της αποδοχής της ΕΥΘ και της ΥΓΑ υπό προϋποθέσεις. Συχνότερα οι ΕΨ απάντησαν «ποτέ» στην ερώτηση σχετικά με την επιθυμία ασθενούς που πάσχει από ανίατη-καταληκτική ασθένεια να πραγματοποιηθεί διακοπή της μηχανικής υποστήριξης των ζωτικών του λειτουργιών (p0,001), και ακόμη συχνότερα απάντησαν «Ποτέ» στην ερώτηση σχετικά με την επιθυμία συγγενών του ασθενούς που βρίσκεται σε μη αναστρέψιμη κατάσταση προκειμένου να τερματιστεί η ζωή του ασθενούς (p0,01). Εξάλλου οι ΕΑΕΕ ήταν συχνότερα υπέρ της αποδοχής της ΕΥΘ κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις (p0,001) και συχνότερα υποστήριζαν την άποψη της θετικής στάσης απέναντι στην ΕΥΘ και την ΥΓΑ σε ασθενείς με ανίατη-καταληκτική νόσο και χαμηλή ποιότητα ζωής (p0,001). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης υπάρχει ανάγκη ειδικής εκπαίδευσης των ειδικευομένων στην Ψυχιατρική σε θέματα χειρισμού αποφάσεων τερματισμού της ζωής. Επίσης θεωρείται σημαντικό για τους εκπαιδευτές να γνωρίζουν τις απόψεις των ειδικευομένων στα εν λόγω θέματα.