56 ηλικιωμένοι με στεφανιαία νόσο πήραν μέρος στη μελέτη και χωρίστηκαν σε 4 ομάδες: μία συμμετείχε σε αεροβική άσκηση, μία σε άσκηση αντίστασης, μία σε συνδυαστικό πρόγραμμα αεροβικής και άσκησης αντίστασης, ενώ η τέταρτη ήταν ομάδα ελέγχου. Οι τρεις ομάδες συμμετείχαν σε 8μηνης διάρκειας πρόγραμμα άσκησης. Η μυική δύναμη μετρήθηκε και δείγματα αίματος συλλέχθηκαν στην αρχή, στον 4ο μήνα και στον 8ο μήνα της περιόδου άσκησης καθώς και τους πρώτους 3 μήνες μετά την παύση της άσκησης.Η άσκηση αντίστασης προκάλεσε σημαντικές αυξήσεις κυρίως στην μυική δύναμη ενώ η αεροβική άσκηση προξένησε ευνοϊκές επιπτώσεις κυρίως στα λιπιδαιμικά και απολιποπρωτεινικά προφίλ. Από την άλλη πλευρά, η συνδυασμένη άσκηση προκάλεσε σημαντικά ευμενείς επιδράσεις τόσο φυσιολογικά ( π.χ. μυική δύναμη) όσο και βιοχημικά (π.χ. στο λιπιδαιμικό και απολιποπρωτεινικό προφίλ και στις φλεγμονές), ενώ η επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση, κατά την περίοδο παύσης της άσκησης, ήταν πιο αργή σε σύγκριση με άλλους τρόπους άσκησης.