Τα κατάγματα συνήθως οφείλονται σε τραυματικό επεισόδιο  που χρειάζεται χειρουργική αποκατάσταση του κατάγματος ή την αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου. Το κάταγμα ισχίου μπορεί να συμβεί σε ένα υγιές άτομο ή σε άτομο που πάσχει από οστεοπόρωση ή άλλες συννοσηρότητες που επηρεάζουν την πρόγνωση. Στην αποκατάσταση των καταγμάτων απαιτείται πολυπαραγοντική αντιμετώπιση, δηλαδή συνδυασμός ιατρικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής παρέμβασης για την αποκατάσταση του ατόμου στο υψηλότερο επίπεδο λειτουργικότητας. Οι στόχοι της αποκατάστασης περιλαμβάνουν την ανακούφιση από το άλγος, την πρόληψη καρδιοαναπνευστικών επιπλοκών, την προφύλαξη από την εν τω βάθει θρόμβωση, την επίτευξη του μέγιστου εύρους κίνησης της άρθρωσης, την ενδυνάμωση των εξασθενημένων μυών του ισχίου, καθώς και την επίτευξη της ικανότητας αυτοεξυπηρέτησης του ατόμου. Συνιστάται θεραπεία με διφωσφονικά, βιταμίνη D και ασβέστιο με σκοπό την πρόληψη μελλοντικών καταγμάτων.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Διονυσιώτης Ι, ΚΑψοκούλου Α, Σαμλίδη Ε, Παπαθανασίου Ι
  • Εκδότης Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής
  • Ημερομηνία Τρίτη, 01 Ιανουαρίου 2019
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 2019, 36(2):254-263
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Μακρόχρονη μελέτη διάρκειας 30 ετών στην Ελλάδα έδειξε ότι η συχνότητα των καταγμάτων του ισχίου λόγω οστεοπόρωσης έχει τριπλασιαστεί. Τα κατάγματα ισχίου αποτελούν συνήθως ένα τραυματικό επεισόδιο που χρειάζεται χειρουργική παρέμβαση για την αποκατάσταση του κατάγματος ή την αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου. Το κάταγμα ισχίου μπορεί να συμβεί σε υγιές άτομο ή σε ασθενή που πάσχει από οστεοπόρωση ή άλλες συννοσηρότητες, οι οποίες θα επιβαρύνουν την τελική πρόγνωση. Στην αποκατάσταση καταγμάτων ισχίου συνιστάται πολυπαραγοντική αποκατάσταση, δηλαδή συνδυασμός ιατρικής, κοινωνικής, εκπαιδευτικής, επαγγελματικής παρέμβασης για την επανεκπαίδευση του ατόμου στο υψηλότερο επίπεδο λειτουργικότητας. Οι στόχοι της μετεγχειρητικής αποκατάστασης είναι ανακούφιση από το άλγος, πρόληψη καρδιοπνευμονικών επιπλοκών, προφύλαξη από την εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, επίτευξη του μέγιστου εύρους κίνησης της άρθρωσης και ενδυνάμωση των εξασθενημένων μυών του ισχίου, επίτευξη φυσιολογικής βάδισης και βελτίωση της αυτοεξυπηρέτησης του ατόμου. Συνιστάται φαρμακολογική θεραπεία με διφωσφονικά και ασβέστιο, καθώς και βιταμίνη D για την πρόληψη επόμενων καταγμάτων.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Διονυσιώτης, Ι., Καψοκούλου, Α., Σαμλίδη, Ε., Παπαθανασίου, Ι.
  • Εκδότης Athens Medical Society
  • Ημερομηνία Δευτέρα, 01 Ιανουαρίου 2018
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ 2019, 36(2):254-263
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα ζωής ενός ατόμου με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή/και άνοια μπορούν να εξαχθούν από τις αναφορές του φροντιστή σε αντίστοιχες κλίμακες. Η ποιότητα ζωής των ασθενών
είναι άμεσα συνδεδεμένη με την αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας τους τόσο με το φροντιστή, όσο και με
τους γύρω τους. Δημογραφικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία, το πόσα χρόνια ζει κάποιος με την
ασθένεια, και τη διαταραχή επικοινωνίας, σχετίζονται με το πώς οι ασθενείς και οι φροντιστές τους βιώνουν την
ασθένεια. Με βάση τα παραπάνω, 47 φροντιστές (20 φροντιστές ασθενών με άνοια και 27 φροντιστές ασθενών με ΑΕΕ) απάντησαν ένα ερωτηματολόγιο βασισμένο στις κλίμακες SF36, Quality of Communication Life
Scale, και Stroke Specific Quality of Life Scale, το οποίο αποτελούνταν από πέντε θεματικές: 1. Καθημερινές
δραστηριότητες και αυτονομία, 2. Αυτο-αντίληψη και προσωπικότητα, 3. Κοινωνική ζωή και αλληλεπίδραση,
4. Γνωστικές και επικοινωνιακές δεξιότητες, και 5. Άλλες Γενικές Ερωτήσεις. Οι ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό
επεισόδιο είχαν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία στην αυτο-αντίληψη και προσωπικότητα συγκριτικά με τους
ασθενείς με άνοια. Στατιστικώς σημαντικές διαφορές φύλου παρατηρήθηκαν για το συνολικό δείγμα όσον αφορά την κοινωνική ζωή και την αλληλεπίδραση, με τις γυναίκες να παρουσιάζουν μεγαλύτερη έκπτωση από τους
άνδρες. Η ανάλυση διασποράς έδειξε στατιστικώς σημαντικές διαφορές μόνο σχετικά με τις γνωστικές και επικοινωνιακές δεξιότητες, στις οποίες τη μεγαλύτερη έκπτωση παρουσίασαν ασθενείς που ζούσαν με τη διαταραχή
πάνω από 11 χρόνια. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες σχετικά με
το πώς μπορούν να έρθουν σε καλύτερη συμφωνία οι απόψεις των φροντιστών και η αντικειμενική έκβαση της
αποκατάστασης, όσον αφορά την ποιότητα της επικοινωνίας.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Τσιουπινάκη Ε., Σερντάρη Α., Κούκη Ε.-Π., Μούζα Ε., Πρώιου Χ.
  • Εκδότης Ελληνική Νευρολογική Εταιρεία
  • Ημερομηνία Κυριακή, 01 Ιανουαρίου 2017
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης Νευρολογία 26:1-2017, 43-50
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) μπορεί να διακυμανθεί από την πλήρη ανεξαρτησία ως και την παρατεταμένη αναπηρία ή τον θάνατο.Ωστόσο, η πορεία της αποκατάστασης μετά από ΑΕΕ παραμένει ανεξερεύνητη σε μεγάλο βαθμό.
Σκοπός:Ο σκοπός της παρούσης ανασκόπησης είναι η εξέταση δύο νευρολογικών κλιμάκων για το ΑΕΕ σε συνδυασμό με την διαδρομή της αποκατάστασης. Επίσης, αναλύονται τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα από τη χρήση αυτών των κλιμάκων.
Στρατηγική αναζήτησης: Τα άρθρα για τις ανάγκες αυτής της ανασκόπησης ανευρέθηκαν μέσω των βάσεων δεδομένων Medline και Google Scholar. Για το σκοπό αυτό, διενεργήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση (2000-2014) εστιάζοντας σε καίρια άρθρα με λέξεις κλειδιά: αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κλίμακα, πορεία ανάρρωσης, αποκατάσταση, νοσηλευτική, συμπεριλαμβανομένων συνδυασμών με τους όρους «και», «ή».
Αποτελέσματα: σε σχέση με τα νευρολογικά ελλείμματα, δύο πολύ έγκυρες και αξιόπιστες κλίμακες είναι η National Institute for Health Stroke Scale (NIHSS) και η σκανδιναβική κλίμακα ΑΕΕ (SSS). Και οι δύο έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς στη διεθνή βιβλιογραφία για το ΑΕΕ, στην έρευνα και την κλινική πρακτική ρουτίνας για την αξιολόγηση της προόδου των ασθενών.
Συζήτηση: η πρόβλεψη του ρυθμού αποκατάστασης μετά από ΑΕΕ συνεχίζει να αποτελεί μείζον πρόβλημα για τον ασθενή και την οικογένεια. Οι επαγγελματίες υγείας συχνά αντιμετωπίζουν ερωτήματα όσον αφορά την αναμενόμενη πορεία της κατάστασης και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ανάκαμψης. Πολλές μελέτες έχουν αξιολογήσει την έκβαση μετά από ΑΕΕ, αλλά η ποσοτικοποίηση του ρυθμού αποκατάστασης του ασθενούς αν και περιορισμένη, παραμένει υψίστης σημασίας για νοσηλευτές σε όλο τον κόσμο.
Συμπεράσματα: η εξοικείωση με τη χρήση νευρολογικών κλιμάκων θα μπορούσε να βελτιώσει τις ικανότητες των νοσηλευτών στην παρακολούθηση της προόδου μετά από ΑΕΕ καθώς και στη λήψη των σχετικών κλινικών αποφάσεων. Επιπλέον, η συνεπής και συστηματική χρήση των πιστοποιημένων και τυποποιημένων εργαλείων αξιολόγησης σε συνδυασμό με κατάλληλη αγωγή και κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης συμπληρώνουν την αποτελεσματική φροντίδα των ασθενών.

Περισσότερα Στοιχεία

Σκοπός της μελέτης ήταν να συγκρίνει την αποτελεσματικότητα του προγράμματος Πιλάτες και των ασκήσεων ενίσχυσης του κορμού στη λειτουργική αναπηρία και στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής σε γυναίκες με χρόνια οσφυαλγία. Συνολικά 101 εθελόντριες με χρόνια οσφυαλγία παρείχαν δεδομένα με τρίμηνη παρακολούθηση. Χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδα Πιλάτες (n= 37), ομάδα ασκήσεων ενίσχυσης του κορμού (n= 36) και ομάδα ελέγχου (n= 28), και γυμνάζονταν για 8 εβδομάδες, 3 φορές την εβδομάδα. Η ομάδα που ασκούνταν με Πιλάτες ανέφερε μεγαλύτερη βελτίωση στη λειτουργική αναπηρία και τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής συγκριτικά με την ομάδα που ακολουθούσε το πρόγραμμα ασκήσεων ενίσχυσης του κορμού και την ομάδα ελέγχου (p  0.05). Τα αποτελέσματα διατηρήθηκαν  στην ομάδα Πιλάτες ψγια 3 μήνες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος και για μικρότερο διάστημα στην ομάδα ασκήσεων ενδυνάμωσης του κορμού.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Kofotolis N, Kellis E, Vlachopoulos SP, Gouitas I, Theodorakis Y
  • Εκδότης IOS Press
  • Ημερομηνία Τρίτη, 01 Νοεμβρίου 2016
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης J Back Musculoskelet Rehabil. 2016 Nov 21;29(4):649-659.
  • Γλώσσα Αγγλικά
  • DOI 10.3233/BMR-160665
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης, έρευνες

Στην εργασία  αυτή  προτείνεται ένα  αυξανόμενης δυσκολίας πρόγραμμα ελεύθερων  ενεργητικών ασκήσεων, κύριοι  στόχοι  του  οποίου  είναι  η αύξηση της κινητικότητας και  του εύρους τροχιάς των επιμέρους κινήσεων, η ενδυνάμωση των μυών και η βελτίωση  της  λειτουργικότητας  του μέλους.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Στάση Σ., Κρασούλης Κ., Παπαθανασίου Γ.
  • Εκδότης Θεματα Φυσικοθεραπείας
  • Ημερομηνία Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011
  • Δικαιώματα χρήσης Ο συγγραφέας κατέχει εν μέρει τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης Στασή, Σ., Κρασούλης, Κ., & Παπαθανασίου, Γ. (2015). Low energy hip fractures.
  • Γλώσσα Αγγλικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος έρευνες

Σκοπός   αυτής   της   εργασίας   είναι   να   εξετάσει   την   αποτελεσματικότητα   της  φυσικοθεραπευτικής  παρέμβασης  ως  θεραπευτικό  μέσο για  την  διαχείριση  της  καρδιακής ανεπάρκειας μελετώντας την σύγχρονη ερευνητική αρθρογραφία και να τονίσει
σημεία που χρειάζονται περαιτέρω έρευνα.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Σπυροπούλου Κ.
  • Ημερομηνία Παρασκευή, 01 Ιανουαρίου 2016
  • Δικαιώματα χρήσης Ο συγγραφέας κατέχει εν μέρει τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Πτυχιακή, διατριβή
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος διατριβές

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση του ρόλου της φυσικής δραστηριότητας και της άσκησης στην αποκατάσταση ηλικιωμένων με οστεοπόρωση.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Γώγος Χ.
  • Εκδότης ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ
  • Ημερομηνία Πέμπτη, 01 Ιουνίου 2000
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ, ΤΟΜΟΣ 39 - ΤΕΥΧΟΣ 2 - ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2000
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος άλλο

Εργαστήριο Αθλητιατρικής, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη

Η νόσος Alzheimer είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που οδηγεί σε έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών, αλλαγές στην προσωπικότητα, σφαιρική νοητική δυσλειτουργία και λειτουργική έκπτωση των ασθενών. Αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες νοσηρότητας στα άτομα τρίτης ηλικίας. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση του ρόλου της άσκησης στην εμφάνιση και την αντιμετώπιση της νόσου, η οποία αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τον ασθενή, την οικογένειά του και το δημόσιο σύστημα υγείας. Από σχετικές έρευνες διαπιστώνεται ότι η αυξημένη φυσική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο προσβολής των ηλικιωμένων από τη νόσο Alzheimer ή να επιβραδύνει την έναρξη εκδήλωσης των συμπτωμάτων της, ενώ συμβάλλει ουσιαστικά στο θεραπευτικό πρόγραμμα, όταν εμφανιστεί αυτή. Η άσκηση φαίνεται ότι μειώνει τις παραμέτρους που ενοχοποιούνται στην παθοφυσιολογία της νόσου, βελτιώνει τις γνωστικές λειτουργίες, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής. Επίσης, συμβάλλει στην πρόληψη και την αποκατάσταση άλλων συνυπαρχουσών νοσηρών καταστάσεων της τρίτης ηλικίας. Έτσι, η άσκηση αποτελεί ένα αποτελεσματικό, ασφαλές, χαμηλού κόστους, μη φαρμακευτικό μέσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ασθενών. Τα προγράμματα άσκησης για άτομα με νόσο Alzheimer θα πρέπει να πραγματοποιούνται με σωστή επίβλεψη, ορθό προγραμματισμό και να είναι ευχάριστα και προσαρμοσμένα στις ιδιαιτερότητες των ατόμων, ώστε να εξασφαλίζεται η συστηματική συμμετοχή τους σε αυτά. Επίσης, συστήνεται η μικτή άσκηση, που περιλαμβάνει αερόβιο πρόγραμμα μέτριας έντασης, ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ασκήσεις ισορροπίας και ευλυγισίας. Κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικές οι παρεμβάσεις για την προαγωγή της φυσικής δραστηριότητας, με τη σωστή ενημέρωση των ατόμων τρίτης ηλικίας, των ασθενών με νόσο Alzheimer και των συγγενών τους, τη συνεργασία των επιστημόνων για την προαγωγή της υγείας μέσω της άσκησης στην τρίτη ηλικία και την ενθάρρυνση για άσκηση ακόμη και των πολύ ηλικιωμένων ατόμων.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Μαμελετζή Δ.
  • Εκδότης Ιατρική Εταιρεία Αθηνών
  • Ημερομηνία Τρίτη, 01 Ιανουαρίου 2013
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης Archives of Hellenic Medicine 2013, 30(5):546–554
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Εισαγωγή: Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες συστάσεις του 2014 από το Συμβούλιο της AHA/ASA, οι ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) θα πρέπει να ακολουθούν πρόγραμμα αερόβιας άσκησης και ενδυνάμωσης 3-5 φορές την εβδομάδα. Σκοπός: Η μελέτη της επίδρασης ενός προγράμματος άσκησης σχεδιασμένο σύμφωνα με τις συστάσεις του Συμβουλίου της AHA/ASA, στα χωρο-χρονικά χαρακτηριστικά
βάδισης ασθενών με εγκεφαλικό έμφρακτο, 12-18 μήνες μετά το επεισόδιο. Μέθοδος: Έξι ασθενείς με ήπια ημιπάρεση σε έδαφος ισχαιμικού ΑΕΕ, ακολούθησαν ένα πρόγραμμα άσκησης, διάρκειας περίπου μιας ώρας την ημέρα, τρεις φορές την εβδομάδα, για δύο μήνες. Το πρόγραμμα περιλάμβανε ασκήσεις ενδυνάμωσης, αντοχής, νευρομυϊκής συναρμογής και ευλυγισίας. Μία δεύτερη ομάδα έξι ασθενών με ΑΕΕ παρόμοιας κλινικής εικόνας αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς αυτοί συνέχισαν αποκλειστικά τις συνήθεις καθημερινές δραστηριότητές τους. Όλοι οι ασθενείς αξιολογήθηκαν, πριν και μετά την παρέμβαση, ως προς την ταχύτητα και τη συχνότητα βάδισης, ως προς τη διάρκεια και το μήκος διασκελισμού και βήματος, καθώς
και ως προς τη διάρκεια μονής και διπλής στήριξης, με τη χρήση ενός τρισδιάστατου συστήματος ανάλυσης της βάδισης που αποτελούνταν από έξι υπέρυθρες κάμερες. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη δοκιμασία T-test κατά ζεύγη. Αποτελέσματα: Ο χρόνος διπλής στήριξης και η διάρκεια διασκελισμού και βήματος του παρετικού ποδιού μειώθηκαν σημαντικά κατά τη δεύτερη μέτρηση στους ασθενείς της ομάδας παρέμβασης,
ενώ η συχνότητα βάδισης του παρετικού ποδιού αυξήθηκε σημαντικά στην ίδια ομάδα. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα είναι ενδεικτικά της θετικής επίδρασης που είχε η άσκηση στην ισορροπία, στη δύναμη ή στην ευκινησία των ασθενών ή στον συνδυασμό των παραπάνω ικανοτήτων.

Περισσότερα Στοιχεία

  • Συγγραφέας Φωτιάδου Σ., Αγγελούσης Ν., Γούργουλης Β., Μάλλιου Β., Γιαννακού Ε., Ηλιόπουλος Ι., Βαδικόλιας Κ., Τερζούδη Α., Πιπερίδου Χ.
  • Εκδότης Ελληνική Νευρολογική Εταιρεία
  • Ημερομηνία Τρίτη, 01 Νοεμβρίου 2016
  • Δικαιώματα χρήσης Ο εκδότης κατέχει όλα τα πνευματικά δικαιώματα
  • Τύπος Έκδοσης Άρθρο
  • Αναγνωριστικά Έκδοσης Νευρολογία 25:6-2016, 15-23
  • Γλώσσα Ελληνικά
  • Υλικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος έρευνες

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Επιλέγοντας κατηγορία μπορείτε να δείτε παρακατω τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή.

Επιλέγοντας "Πίσω" επιστρέφετε στην προηγούμενη κατηγορία.