Η παρούσα δημοσίευση απευθύνεται σε διαχειριστές ανθρώπινου δυναμικού-διοικητές  οργανισμών υγείας οι οποίοι μέσω του προσανατολισμού τους στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους και στην ασφάλεια στο εργασιακό περιβάλλον στοχεύουν στη βελτίωση της αποδοτικότητας του οργανισμού.
Σήμερα οι φροντιστές/νοσηλευτές θεωρούνται μια ομάδα υψηλού κινδύνου εξαιτίας του συνεχούς στρες που έχουν να αντιμετωπίσουν. Το έργο Take Care που χρηματοδοτείται απο το Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  στοχεύει στην ανύψωση της ανταγωνιστικότητας των επαγγελματιών νοσηλευτών/φροντιστών μέσα από την ανάπτυξη ενός νέου επαγγελματικού προφίλ. Ο παρών Δεκάλογος Ανταγωνιστικών Πλεονεκτημάτων τονίζει τα θετικά και απτά αποτελέσματα  που απορρέουν από την ανάπτυξη των ικανοτήτων των νοσηλευτών/φροντιστών στη Διαχείριση, την Υγιεινή και την Ασφάλεια, και τις Κοινωνικές Δεξιότητες.  
 

Τεχνική έκθεση σχετικά με τις εφαρμογές για τους φροντιστές: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ 1 (IO1): ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ στην Ελλάδα και την Κύπρο και σε άλλες χώρες εταίρους

Το άρθρο συζητά τις αντιλήψεις των νοσηλευτών και των ηλικιωμένων ασθενών στην εφαρμογή της αυτονομίας, της εχεμύθειας και της πληροφορημένης συναίνεσης σε πέντε Ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Φιλανδία). Συγκρίσεις μεταξύ των εννοιών και των χωρών έδειξαν ότι και οι νοσηλευτές και οι ηλικιωμένοι βαθμολόγησαν ψηλότερα την εχεμύθεια και χαμηλότερα την πληροφορημένη συναίνεση, ενώ διαφορές υπήρχαν μεταξύ των χωρών. Σύμφωνα με τους ηλικιωμένους ασθενείς, η αυτονομία εφαρμόζεται καλύτερα στην Ισπανία, η εχεμύθεια στο Ηνωμένο Βασίλειο (Σκωτία) και η πληροφορημένη συναίνεση στη Φιλανδία. Για τους νοσηλευτές οι υψηλότερες τιμές σε όλες τις διαστάσεις βρέθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.Οι νοητικοί και μεθοδολογικοί περιορισμοί της μελέτης έχουν αναγνωριστεί και συζητηθεί. Τα αποτελέσματα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη νοσηλευτική άσκηση, στην εκπαίδευση και στην έρευνα. Στην άσκηση, η ανάλυση των αξιών των ηλικιωμένων ασθενών και η ηθική ευαισθησία των νοσηλευτών είναι σημαντικά ως μέρος της ηθικά ποιοτικής φροντίδας. Στην εκπαίδευση, οι φοιτητές θα πρέπει να μαθαίνουν να αναγνωρίζουν ηθικά προβλήματα,γενικά και ειδικά, που σχετίζονται με ευάλωτες ομάδες ασθενών όπως είναι οι ηλικιωμένοι. Σε αυτόν τον τομέα είναι απαραίτητη μια πολυπολιτισμική διεθνής έρευνα. Αυτό είναι το τελευταίο από τα πέντε άρθρα που δημοσιεύθηκαν μαζί για αυτό το θέμα της Ηθικής Νοσηλευτικής, στο οποίο παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα αυτού του συγκριτικού ερευνητικού προγράμματος.

Η συγχρονική μελέτη EUROASPIRE IV έλαβε χώρα σε 78 κέντρα από 24 Ευρωπαϊκές χώρες. Ασθενείς 80 ετών με στεφανιαία νόσο, που είχαν χειρουργηθεί, επελέγησαν από τα αρχεία νοσοκομείων και ερωτήθηκαν με συνέντευξη και εξετάστηκαν 6 μήνες αργότερα. Συνολικά 16.426 ιατρικά αρχεία μελετήθηκαν και 7998 ασθενείς (24,4% γυναίκες) έλαβαν μέρος. Κατά τη συνέντευξη, 16,0% των ασθενών κάπνιζαν, και 48,6% από τους καπνιστές ήταν χρόνιοι καπνιστές κατά το συμβάν.  59,9% ανέφεραν λίγη ή καθόλου άσκηση, 37,6% ήταν παχύσαρκοι (BMI ≥ 30 kg/m(2)) και 58,2% είχαν κεντρική παχυσαρκία (περίμετρος μέσης ≥ 102 cm οι άνδρες και ≥88 cm οι γυναίκες).42,7% είχαν ΑΠ ≥ 140/90 mmHg (≥140/80 οι διαβητικοί),80,5% είχαν κακή χοληστερόλη ≥ 1.8 mmol/l και 26,8% ανέφεραν ότι έπασχαν από διαβήτη. Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών λάμβαναν φάρμακα καρδιακής πρόληψης: 93.8% αντι-αιμοπετάλια, 82.6% β-αναστολείς, 75.1% αγγειοτενσίνη-αναστολείς ενζύμων που μετατρέπονται/αναστολείς δεκτών αγγειοτενσίνης και 85.7% στατίνες. Από τους ασθενείς 50,7% είχαν λάβει οδηγίες για συμμετοχή σε κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης και 81,3% απ' αυτούς συμμετείχαν σε τουλάχιστο μισές συνεδρίες. Συμπερασματικά, η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών δεν ακολουθούσε τις οδηγίες δευτερογενούς πρόληψης με υψηλή συχνότητα ανθυγιεινού τρόπου ζωής, ενώ ο έλεγχος παραγόντων κινδύνου είναι ανεπαρκής παρ'όλη την μεγάλη χρήση φαρμάκων. Λιγότεροι από τους μισούς ασθενείς συμμετείχαν σε προγράμματα αποκατάστασης και καρδιακής πρόληψης.

Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να διερευνήσει εάν οποιαδήποτε μορφή χορού μπορεί να λειτουργήσει ως πλεονέκτημα της διατήρησης ή βελτίωσης της ανθρώπινης υγείας. Ο όρος "υγεία" χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σωματική, ψυχική και κοινωνική ευημερία των ατόμων. Μέσα από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος συλλογής δεδομένων, βρέθηκαν 24 άρθρα σχετικά με το θέμα. Παρόλο που η πλειονότητα των δειγμάτων έρευνας αποτελούνταν από γυναίκες και ηλικιωμένους, οι άνδρες, τα παιδιά και οι έφηβοι αποτελούσαν επίσης σημαντικό δείγμα πολλών ερευνών. Τέτοιες έρευνες αφορούσαν όλα τα είδη χορού και τα αποτελέσματά τους στην υγεία των χορευτών.  Είδη παραδοσιακών χορών (ελληνικά, τουρκικά, κορεατικά, νησιά της Καραϊβικής) ήταν το πεδίο αναζήτησης για εννέα έρευνες, ενώ οι κοινωνικοί χοροί (salsa, tango, waltz και rumba) αποτέλεσαν το πεδίο άλλων επτά. Αεροβική, χορός της κοιλιάς, χορός Wu Tao και τζαζ ήταν το πεδίο των υπόλοιπων από τις οκτώ έρευνες. Στις μελέτες αυτές συμμετείχαν υγιή άτομα, αλλά και άτομα που πάσχουν από διάφορες ασθένειες,. Αυτές οι ασθένειες περιλάμβαναν καρκίνο του μαστού, οστεοπόρωση, ρευματοειδή αρθρίτιδα, Πάρκινσον, παχυσαρκία, αλλά και άνοια, κατάθλιψη και  απώλεια ακοής. Από τα αποτελέσματα μελέτης των ερευνών διαπιστώθηκε ότι ο χορός βοηθά με πολλούς τρόπους στη διατήρηση και τη βελτίωση της ανθρώπινης υγείας, όσον αφορά τη σωματική υγεία καθώς διατήρησε τη φυσική κατάσταση σε καλό επίπεδο αλλά και την ψυχική υγεία με την ελαχιστοποίηση του στρες και της κατάθλιψης . Τέλος, η κοινωνική υγεία αποδείχθηκε επίσης θετικά επηρεασμένη καθώς μειώθηκαν οι παράγοντες που εμποδίζουν  την κοινωνικοποίηση ενός ατόμου.

Στο πλαίσιο του Erasmus+ και τη σύμπραξη οκτώ (8) εταίρων  από 4 χώρες (Ελλάδα, Κύπρος, Γαλλία, Ιταλία) αναπτύχθηκε η διαδικτυακή πλατφόρμα εκπαίδευσης τυπικών και άτυπων φροντιστών , με αντικείμενο τη Δωρεάν Εκπαίδευση σε βασικές δεξιότητες φροντίδας της υγείας, σε κοινωνικές δεξιότητες και σε δεξιότητες των τεχνολογιών της πληροφορικής και επικοινωνίας (ΤΠΕ), σε τέσσερις (4) γλώσσες. Με το πέρας της εκπαίδευσης (διάρκειας οκτώ εβδομάδων), οι άτυποι φροντιστές θα είναι σε θέση να αναπτύξουν τις βασικές δεξιότητες για τις πιο διαδεδομένες ασθένειες (basic skills) και οι άτυποι και τυπικοί φροντιστές θα αναπτύξουν κοινωνικές (soft skills) και δεξιότητες ΤΠΕ (ICT skills), οι οποίες είναι απαραίτητες για την επαγγελματική εξειδίκευση των φροντιστών στην ταχέως μεταβαλλόμενη αγορά εργασίας. Οι ομάδες-στόχοι του I CARE είναι οι άτυποι φροντιστές (μετανάστες, άνεργες γυναίκες, συγγενείς ασθενών, κ.λπ.) που εργάζονται στο σπίτι, νοσηλευτές, Οργανισμοί Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, ακαδημαϊκοί και εκπαιδευτές νοσηλευτικών και κοινωνικών σπουδών.

Mέθοδοι ενημέρωσης ασθενών με καρκίνο και η ενημερωμένη συναίνεση Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η ενημέρωση των ασθενών έχει αποτελέσει, στη σύγχρονη εποχή, αντικείμενο πολλών ερευνητικών μελετών σε διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες ασθενών. Οι πρακτικές ενημέρωσης στις διάφορες χώρες, αλλά και στην Ελλάδα, ποικίλλουν, καθώς και οι ανάγκες ενημέρωσης των ασθενών, οι οποίες σύμφωνα με μελέτες εξατομικεύονται και σαφώς επηρεάζονται από διάφορους δημογραφικούς και πολιτιστικούς παράγοντες. Ωστόσο, η ενημέρωση αλλά και η ενημερωμένη συναίνεση των ασθενών με καρκίνο προστατεύονται παγκόσμια από σαφείς νομοθετικές ρυθμίσεις. Ένας από τους σπουδαιότερους λόγους, εν τούτοις, που στη χώρα μας υποεκτιμάται η ανάγκη του ασθενούς για ενημέρωση είναι η ίδια η ανεπάρκεια των επαγγελματιών υγείας να προσεγγίσουν αποτελεσματικά το θέμα. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η παρουσίαση αποτελεσματικών μεθόδων ενημέρωσης των ασθενών με καρκίνο, βάσει διεθνών μελετών, η αναφορά των εμποδίων που συνήθως
σχετίζονται με τη διαδικασία ενημέρωσης και η προώθηση της εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας στην ενημέρωση και στη λήψη ενημερωμένης συναίνεσης των ασθενών. Μια από τις μεθόδους ενημέρωσης των ασθενών, που φαίνεται να είναι η πλέον αποτελεσματική, εύχρηστη και κατανοητή, είναι το πρωτόκολλο έξι βημάτων “SPIKES”, μέθοδος η οποία καθοδηγεί τον επαγγελματία υγείας στην αντίληψη και στην ικανοποίηση των αιτημάτων του ασθενούς, στην ανακοίνωση των δυσάρεστων νέων και, τελικά, στην επιλογή
θεραπευτικού πλάνου που ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες του, μετά από ενημερωμένη συναίνεση.

Take Care ΠΕ3: Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων για τους Διαχειριστές Υπηρεσιών Υγείας Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Ως μέρος του Πακέτου Εργασίας 3 του LdV TOI έργου TAKE CARE, οι εταίροι έχουν δημιουργήσει ένα προσχέδιο ενός Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων για τους υπεύθυνους των υπηρεσιών Υγείας, στο οποίο αναφέρονται οι ειδικές γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που αφορούν στα διάφορα επίπεδα επαγγελματικών προσόντων, προκειμένου να επικυρωθούν μέσω Διεθνών εργαστηρίων, ως μέρος του έργου στις χώρες των εταίρων.
Αυτές οι οδηγίες/ κατευθυντήριες γραμμές ακολουθούν τα βήματα της προηγούμενης "State of Art" έρευνας στις χώρες των εταίρων και θα συνδέσει τα συστήματα επαγγελματικών προσόντων των χωρών, (1) «ενεργώντας ως μηχανισμός μετατροπής για να καταστήσει τα προσόντα πιο κατανοητά ανάμεσα στις χώρες και τα διαφορετικά συστήματα στην Ευρώπη. Έχει δύο βασικούς στόχους: Την προώθηση της κινητικότητας των πολιτών μεταξύ των χωρών και τη διευκόλυνση τη δια βίου μάθηση τους "
Στις χώρες των επτά εταίρων που εργάζονται στο έργο Take Care, υπάρχουν πολλά σαφή διαφορετικά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Λόγω αυτής της ποικιλομορφίας της κατάρτισης, ήταν δύσκολο να γίνουν κατανοητά και να συγκριθούν τα προσόντα μεταξύ των διαφόρων χωρών.
Παρά το ότι οι τίτλοι των προσόντων είναι οι ίδιοι, μπορούν να «κρύψουν» διαφορετικό περιεχόμενο. Αυτός ήταν ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους θεωρούμε ότι ένας από τους καλύτερους τρόπους να καταστούν αυτά τα προσόντα διαφανή, κατανοητά και συγκρίσιμα είναι να περιγραφούν με όρους μαθησιακών αποτελεσμάτων.

Πρόκειται για την επίσημη ιστοσελίδα της Γηριατρικής και Γεροντολογικής Εταιρείας Νοτιοδυτικής Ελλάδος (Γ.Γ.Ε.Ν.Ε.). Πρόκειται για μια εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (ΜΚΟ), που ιδρύθηκε το 1999 και έχει ως έδρα της την Πάτρα.
Στην ιστοσελίδα της εταιρείας μπορεί να ενημερωθεί κανείς για τις δραστηριότητες της εταιρείας και για θέματα που άπτονται βασικών νόσων που απασχολούν την τρίτη ηλικία.

Στο πλαίσιο του έργου με τίτλο «Ανάπτυξη 13 Κατευθυντήριων Οδηγιών Γενικής Ιατρικής για τη διαχείριση των πιο συχνών νοσημάτων και καταστάσεων υγείας στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση 2007-2013», η συγκεκριμένη έκθεση αφορά σε Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Γενική Ιατρική ως αποτέλεσμα συστηματικής αναζήτησης της βιβλιογραφίας και συμφωνίας με εκπροσώπους Επιστημονικών Εταιρειών (Ελληνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης), ιατρών (Ελληνική Εταιρία Γενικής Ιατρικής) και νοσηλευτών (Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδας), ασθενών και εκπροσώπων της κεντρικής/περιφερειακής διοίκησης καθώς και Ευρωπαϊκών δικτύων. Στο έργο αυτό χρησιμοποιήθηκε μεθοδολογία που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του συγκεκριμένου έργου και αποτελεί σύνθεση δοκιμασμένων εμπειριών και τεχνολογιών από Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία. Η παρούσα έκδοση παρουσιάζει τα αποτελέσματα της συστηματικής ανασκόπησης που ολοκλήρωσε η ομάδα εργασίας για την Οστεοπόρωση.

56 ηλικιωμένοι με στεφανιαία νόσο πήραν μέρος στη μελέτη και χωρίστηκαν σε 4 ομάδες: μία συμμετείχε σε αεροβική άσκηση, μία σε άσκηση αντίστασης, μία σε συνδυαστικό πρόγραμμα αεροβικής και άσκησης αντίστασης, ενώ η τέταρτη ήταν ομάδα ελέγχου. Οι τρεις ομάδες συμμετείχαν σε 8μηνης διάρκειας πρόγραμμα άσκησης. Η μυική δύναμη μετρήθηκε και δείγματα αίματος συλλέχθηκαν στην αρχή, στον 4ο μήνα και στον 8ο μήνα της  περιόδου άσκησης καθώς και τους πρώτους 3 μήνες μετά την παύση της άσκησης.Η άσκηση αντίστασης προκάλεσε σημαντικές αυξήσεις κυρίως στην μυική δύναμη ενώ η αεροβική άσκηση προξένησε ευνοϊκές επιπτώσεις κυρίως στα λιπιδαιμικά και απολιποπρωτεινικά προφίλ. Από την άλλη πλευρά, η συνδυασμένη άσκηση προκάλεσε  σημαντικά ευμενείς επιδράσεις τόσο φυσιολογικά ( π.χ. μυική δύναμη) όσο και βιοχημικά (π.χ.  στο λιπιδαιμικό και απολιποπρωτεινικό προφίλ και στις φλεγμονές), ενώ η επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση, κατά την περίοδο παύσης της άσκησης, ήταν πιο αργή σε σύγκριση με άλλους τρόπους άσκησης.

Αθλητική Ψυχαγωγία και Αναψυχή στην Τρίτη Ηλικία. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Στο κεφάλαιο θα γίνει μια προσπάθεια να περιγραφούν τα βασικά χαρακτηριστικά του φαινομένου της γήρανσης, εξηγώντας πώς η συμμετοχή των ηλικιωμένων σε προγράμματα Αθλητικής Ψυχαγωγίας και Αναψυχής επιδρά στην ενέργεια και την απόδοσή τους. Συγκεκριμένα, θα μελετηθεί η επίδραση της συμμετοχής των ηλικιωμένων ατόμων σε οργανωμένα προγράμματα φυσικής δραστηριοποίησης στις σημαντικότερες παραμέτρους της λειτουργικής ικανότητας, όπως αυτές καθορίζονται στο επίπεδο της καθημερινής κινητικής δραστηριοποίησης, καθώς και στις παραμέτρους της ψυχικής διάθεσης. Στη συνέχεια, θα προσδιοριστεί η σχέση μεταξύ φυσιολογικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Και, τέλος, θα αναφερθούν τα βασικότερα κριτήρια για τη δημιουργία προγραμμάτων Αθλητικής Ψυχαγωγίας και Αναψυχής, με στόχο τη βελτίωση της ψυχικής και φυσικής υγείας τους.

Ανάγκες των ηλικιωμένων που ζουν σε οίκους ευγηρίας Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Γνωρίζουμε πολύ λίγα για την ικανοποίηση των αναγκών των ηλικιωμένων που ζουν σε γηροκομεία και ιδίως από το δικό τους οπτικό πεδίο. Οι νοσηλευτές πολλές φορές έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για τις ανάγκες των ηλικιωμένων, καθώς οι αντιλήψεις αυτές επηρεάζονται από τα πιστεύω και την κουλτούρα τους, με αποτέλεσμα να παρέχεται μια φροντίδα που δεν είναι σύμφωνη με τις ανάγκες τους. Iσως περισσότερη έρευνα σχετικά με την επίδραση του γήρατος  στις συνήθειες των ηλικιωμένων και στα μοντέλα φροντίδας των νοσηλευτών καθώς και στις αξίες, τα πιστεύω και τoν τρόπο ζωής των ηλικιωμένων να βοηθήσει, ώστε η φροντίδα να συμβαδίζει με την κουλτούρα και τις ανάγκες των ηλικιωμένων. Στο άρθρο αυτό, αναλύονται ερευνητικές μελέτες πάνω στις ανάγκες των ηλικιωμένων και παρουσιάζονται κάποια από τα σημαντικότερα προβλήματα ως προς τη σχέση των ηλικιωμένων με τους νοσηλευτές και την οικογένειά τους, αλλά και προβλήματα που έχουν να κάνουν με τις επιπτώσεις της γήρανσης. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η βελτίωση και προσαρμογή της παρεχόμενης νοσηλευτικής φροντίδας σύμφωνα με τις εκφρασμένες ανάγκες και τα προβλήματα των ηλικιωμένων, αλλά και η καλύτερη προετοιμασία των νοσηλευτών που δουλεύουν με αυτή την ομάδα ατόμων.

Η άνοια και η κατάθλιψη είναι συχνά νοσήµατα της τρίτης ηλικίας στο χώρο της ΠΦΥ και έχουν σαν αποτέλεσµα τη µείωση της ποιότητας ζωής των ιδίων και των οικογενειών τους.
Σκοπός: Η αξιολόγηση της σημασίας της άνοιας και της κατάθλιψης στην τρίτη ηλικία, καθώς και η εκτίµηση των πιθανών δυνατοτήτων παρέµβασης του Γ/Ο γιατρού στην ΠΦΥ.
Οι στόχοι της µελέτης είναι:
1. Η µέτρηση της συχνότητάς των γνωσιακών και διαταραχών και της διάθεσης σε πληθυσµούς ηλικιωµένων στην κοινότητα, στο περιβάλλον της ΠΦΥ.
2. Ο προσδιορισµός των νοσηµάτων εκείνων, που συχνά συνυπάρχουν µε τις παραπάνω διαταραχές.
3. Η εκτίµηση των δυνατοτήτων παρέµβασης του Γενικού / Οικογενειακού γιατρού διαµέσου της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας σε ασθενείς µε άνοια και κατάθλιψη.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών παρατηρήθηκε δραματική αύξηση του πληθυσμού των ηλικιωμένων, δημιουργώντας νέες προκλήσεις και απαιτήσεις στις υπηρεσίες όλων των χωρών. Τη δημογραφική γήρανση ακολουθούν και οι πληθυσμοί της Ελλάδας και της Κύπρου. Οι νοσηλευτές είναι από τους βασικούς και κύριους επαγγελματίες υγείας που παρέχουν φροντίδα υγείας στους ηλικιωμένους και η νοσηλευτική επιστήμη διεθνώς, ανταποκρινόμενη στις τρέχουσες αλλαγές και ανάγκες του ηλικιωμένου πληθυσμού έχει εντάξει στα προγράμματα σπουδών θέματα σχετικά με τη γήρανση και τους ηλικιωμένους, ενώ έχει αναπτυχθεί και η εξειδίκευση στη Γεροντολογική Νοσηλευτική. Η στάση ως προς τους ηλικιωμένους είναι μια παράμετρος που έχει μελετηθεί εκτενώς για το πώς μπορεί να επηρεάσει την επιθυμία των νοσηλευτών να εργαστούν με τους ηλικιωμένους, αλλά και να παρέχουν ποιοτική νοσηλευτική φροντίδα, ενώ η εκπαίδευση αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα που καθορίζει τη στάση τους ως προς τους ηλικιωμένους. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του επιπέδου εκπαίδευσης που παρέχουν τα νοσηλευτικά προγράμματα Ελλάδας και Κύπρου ως προς τη φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων και η δυνατότητα βελτίωσής τους. Η μελέτη σχεδιάστηκε ως συγχρονική μελέτη επισκόπησης με πολλαπλές μεθόδους συλλογής των δεδομένων. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν α) πρωτόκολλο για την ανάλυση των οδηγών σπουδών των νοσηλευτικών προγραμμάτων Ελλάδας και Κύπρου και β) ερωτηματολόγιο το οποίο περιλάμβανε δημογραφικές ερωτήσεις, την κλίμακα του Kogan για τη μέτρηση των στάσεων - η οποία αποτελείται από δύο υποκλίμακες, μία με αρνητικές προτάσεις και μία με θετικές - και το ερωτηματολόγιο του Palmore, Facts on Aging Quiz I, για τη μέτρηση γνώσεων ως προς τους ηλικιωμένους. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από το πρωτόκολλο έδειξαν ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα των βασικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων Ελλάδας και Κύπρου (ΕΚΠΑ, ΤΕΙ και Νοσηλευτική Σχολή Κύπρου) παρουσιάζουν πολλές διαφορές. Διαφέρουν ως προς το διαχωρισμό των ακαδημαϊκών ετών, το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, τις θεωρητικές και τις εργαστηριακές ώρες, αλλά και την κλινική άσκηση. Και τα τρία νοσηλευτικά ιδρύματα όμως περιέχουν μαθήματα με θέματα που αφορούν στη φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων. Τα ευρήματα που προέκυψαν με τη συμπλήρωση της κλίμακας του Kogan και του ερωτηματολογίου του Palmore έδειξαν ότι οι φοιτητές του ΕΚΠΑ επηρεάζονται από τις σπουδές τους θετικά, δηλαδή έχουν πιο θετική στάση ως προς τους ηλικιωμένους αν και τα αποτελέσματα της αρνητικής υποκλίμακας του Kogan δεν ήταν στατιστικά σημαντικά. Οι γνώσεις, όμως, των φοιτητών ως προς τους ηλικιωμένους μετά την εκπαίδευση τους δεν παρουσίασαν βελτίωση στη συγκεκριμένη μελέτη. Η νοσηλευτική εκπαίδευση βρέθηκε να έχει θετική επίδραση και στη στάση των σπουδαστών του Τμήματος Νοσηλευτικής Β’του ΤΕΙ της Αθήνας ως προς τους ηλικιωμένους. Οι γνώσεις των φοιτητών ως προς τους ηλικιωμένους μετά την εκπαίδευση τους φαίνονται να είναι περίπου οι ίδιες. Οι αλλαγές στους σπουδαστές της Νοσηλευτικής Σχολής της Κύπρου και με τις δύο υποκλίμακες μέτρησης στάσεων του Kogan ήταν στατιστικά σημαντικές. Μετά τη νοσηλευτική εκπαίδευση οι τιμές της θετικής και της αρνητικής κλίμακας ήταν χαμηλότερες. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι οι σπουδαστές της Νοσηλευτικής Σχολής της Κύπρου επηρεάζονται από τις σπουδές τους, αν και είναι αντικρουόμενα ως προς τα αναμενόμενα. Οι γνώσεις των φοιτητών ως προς τους ηλικιωμένους μετά την εκπαίδευση τους φαίνονται να είναι βελτιωμένες, αλλά, όχι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Το βασικότερο συμπέρασμα της παρούσας μελέτης είναι η αναγνώριση της ανάγκης για περαιτέρω διερεύνηση των νοσηλευτικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων στην Ελλάδα και στην Κύπρο ως προς τη φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων, με μελέτη της εξέλιξης των ιδίων φοιτητών και σπουδαστών (διαχρονική μελέτη). Η νοσηλευτική και οι νοσηλευτές έχουν χαρακτηριστικό ρόλο στην υγεία των ηλικιωμένων και καλύπτουν κλινικές και κοινωνικές ανάγκες. Για να υπάρχουν καλοί νέοι νοσηλευτές για τη φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων είναι αναγκαίος ο σχεδιασμός προγραμμάτων που να προάγουν τη θετική συμπεριφορά ως προς τους ηλικιωμένους και τη θεμελίωση γνώσεων που αφορούν στην υγεία και στις ανάγκες των ηλικιωμένων.

Αξιολόγηση της νοσηλευτικής εκπαίδευσης στη φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί πρόκληση για την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και μεταξύ αυτών και των νοσηλευτών. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα πρέπει να αναμορφώνονται μετά από αξιολόγηση έτσι ώστε να προετοιμάζουν τους νοσηλευτές για να ανταποκρίνονται στη φροντίδα των ηλικιωμένων. Για την αξιολόγηση υπάρχουν κατάλληλες μέθοδοι-εργαλεία που μπορεί να βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς να αποφανθούν αν οι φοιτητές έχουν αποκτήσει την απαραίτητη γνώση, έχουν διαμορφώσει θετικές στάσεις για τη φροντίδα των ηλικιωμένων και είναι έτοιμοι να παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Το άρθρο παρουσιάζει τα εργαλεία που παρέχουν αξιόπιστη και έγκυρη πληροφορία για την αξιολόγηση της γεροντολογικής εκπαίδευσης.

Ο σκοπός της εργασίας ήταν να σταθμίσει σε Ελληνικό πληθυσμό την Ελληνική μετάφραση του ερωτηματολογίου του Kogan «Κλίμακα των Ηλικιωμένων». Η εργασία αποτελεί μέρος της διδακτορικής διατριβής της πρώτης συγγραφέως. Η μελέτη σχεδιάστηκε ως συγχρονική και το δείγμα απετέλεσαν 390 φοιτητές του τμήματος Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ και σπουδαστές της Νοσηλευτικής Β’ του ΤΕΙ Αθήνας. Το ερωτηματολόγιο του Kogan μεταφράστηκε στα ελληνικά σύμφωνα με τις οδηγίες του συγγραφέα και δόθηκε στους φοιτητές για συμπλήρωση. Τα αποτελέσματα έδειξαν καλό συντελεστή αξιοπιστίας (Cronbach’s alpha) ίσον με 0,73 για τη θετική υποκλίμακα και 0,65 για τη θετική, αποτελέσματα ανάλογα με δημοσιευμένα διεθνώς. Η ανάλυση παραγόντων (έξι παράγοντες) εξήγησε το 41,5% της μεταβλητότητας. Η κλίμακα βρέθηκε επίσης να διαχωρίζει μεταξύ πρωτοετών και τελειοφοίτων φοιτητών ως προς την επίδραση της εκπαίδευσής τους στις στάσεις τους προς τους ηλικιωμένους. Ή Ελληνική μετάφραση του ερωτηματολογίου του Kogan επομένως βρέθηκε κατάλληλο για χρήση του στα πλαίσια της παρούσας μελέτης.

Σκοπός της μελέτης ήταν να συγκρίνει την αποτελεσματικότητα του προγράμματος Πιλάτες και των ασκήσεων ενίσχυσης του κορμού στη λειτουργική αναπηρία και στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής σε γυναίκες με χρόνια οσφυαλγία. Συνολικά 101 εθελόντριες με χρόνια οσφυαλγία παρείχαν δεδομένα με τρίμηνη παρακολούθηση. Χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδα Πιλάτες (n= 37), ομάδα ασκήσεων ενίσχυσης του κορμού (n= 36) και ομάδα ελέγχου (n= 28), και γυμνάζονταν για 8 εβδομάδες, 3 φορές την εβδομάδα. Η ομάδα που ασκούνταν με Πιλάτες ανέφερε μεγαλύτερη βελτίωση στη λειτουργική αναπηρία και τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής συγκριτικά με την ομάδα που ακολουθούσε το πρόγραμμα ασκήσεων ενίσχυσης του κορμού και την ομάδα ελέγχου (p  0.05). Τα αποτελέσματα διατηρήθηκαν  στην ομάδα Πιλάτες ψγια 3 μήνες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος και για μικρότερο διάστημα στην ομάδα ασκήσεων ενδυνάμωσης του κορμού.

Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης ενός προγράμματος άσκησης των μυών του πυελικού εδάφους με επίβλεψη στη σεξουαλική λειτουργία σε μία ομάδα γυναικών με  ουροδυναμικά διαγνωσμένη ακράτεια ούρων από προσπάθεια, με τη χρήση σταθμισμένου ερωτηματολογίου. Η συχνότητα των επεισοδίων ακράτειας και η εβδομαδιαία χρήση πανών ακράτειας μετρήθηκε πριν και μετά την παρέμβαση με καταγραφή σε 7-ήμερο ημερολόγιο λειτουργίας της ουροδόχου κύστης. Η βελτίωση στη σεξουαλική λειτουργία ελέγχθηκε με το δείκτη Γυναικείας Σεξουαλικής Λειτουργίας (FSFI). Εβδομήντα γυναίκες ολοκλήρωσαν το 12-μηνο πρόγραμμα επιτυχώς. Στο τέλος της μελέτης, η συχνότητα των επεισοδίων ακράτειας μειώθηκε κατά 38,1%, και οι ασθενείς χρειάζονταν 39% λιγότερες πάνες την εβδομάδα. Επίσης η σεξουαλική λειτουργία βελτιώθηκε από 20,3 σε 26,8 όπως μετρήθηκε με το FSFI. Αυτή είναι μια από τις λίγες μελέτες που προσδιορίζει ποσοτικά,με τη χρήση ενός έγκυρου ερωτηματολογίου, τη βελτίωση της σεξουαλικής λειτουργίας γυναικών με ακράτεια ούρων από προσπάθεια , οι οποίες υποβάλλονται επιτυχώς σε ένα 12μηνο πρόγραμμα άσκησης των μυών του πυελικού εδάφους με επίβλεψη.

Η παρούσα έκθεση παρουσιάζει μια επισκόπηση των διαθέσιμων υπηρεσιών υποστήριξης για τους άτυπους φροντιστές στην Ε.Ε, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις ευκαιρίες μάθησης. Παρέχει ένα σημείο αναφοράς για το Ευρωπαϊκό έργο "Training and recognition of Carers Skills" (TRACK), το οποίο αποσκοπεί στην ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού μονοπατιού για άτυπους φροντιστές, που θα βελτιώσει την κατάστασή τους εντός της αγοράς εργασίας.
Η έκθεση είναι βασισμένη σε έρευνα που συμπεριλαμβάνει βιβλιογραφική ανασκόπηση, έρευνα στην οποία συμμετείχαν 36 οργανισμοί, καθώς και 30 συνοπτικές συνεντεύξεις. Η έκθεση εντοπίζει τις πιο πιεστικές ανάγκες και προσδοκίες αναφορικά με ευκαιρίες μάθησης των άτυπων φροντιστών. Παρουσιάζει μια σειρά αναφορών από ανάλογες πρωτοβουλίες τοπικού, περιφερειακού, εθνικού και διεθνούς επιπέδου.
Η έκθεση ολοκληρώνεται επιβεβαιώνοντας τη συνάφεια των στόχων και της μεθόδου του έργου και επισημαίνοντας την εκμάθηση των υφιστάμενων πρωτοβουλιών και των προκλήσεων που πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Γηροδοντιατρική 1η έκδοση Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Το παρόν σύγγραμμα προσπαθεί να φωτίσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τον ενδεικνυόμενο τρόπο προσέγγισης των ηλικιωμένων ασθενών είτε αυτοί είναι υγιείς και αυτοεξυπηρετούμενοι, είτε χρειάζονται κάποια εξωτερική βοήθεια στην καθημερινότητά τους, είτε πάσχουν από σοβαρά προβλήματα υγείας και είναι καθηλωμένοι στο σπίτι ή σε κάποιο ίδρυμα.
Μετά την ολοκλήρωση της μελέτης των κεφαλαίων αυτού του βιβλίου ο αναγνώστης θα είναι σε θέση να:
- περιγράφει τις βιολογικές μεταβολές στο γήρας, καθώς και το ιατρικό, ψυχολογικό και κοινωνικό προφίλ των ηλικιωμένων ασθενών,
-περιγράφει τις βιολογικές μεταβολές στο στοματογναθικό σύστημα και τα χαρακτηριστικά της στοματικής νόσου στο γήρας,
- .κατανοεί τον τρόπο με τον οποίο ποικίλοι βιολογικοί, ιατρικοί, ψυχολογικοί, κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες επηρεάζουν τη στοματική κατάσταση των γηροδοντιατρικών ασθενών, τις οδοντιατρικές τους ανάγκες, την ικανότητά τους να φροντίσουν τη στοματική τους υγεία και την πρόσβασή τους στην οδοντιατρική φροντίδα,
- συνεργάζεται στενά με το γηροδοντιατρικό ασθενή και την ομάδα φροντίδας του, για την αντιμετώπιση των στοματικών του προβλημάτων και την προαγωγή της στοματικής του υγείας,
- αναπτύσσει ασθενοκεντρικά καιρεαλιστικά σχέδια θεραπείας με βάσητις εκφρασμένες ανάγκες του ασθενούς, τη λειτουργική του κατάσταση, τον κίνδυνο για τη γενική και στοματική υγεία, το ιατρικό, κοινωνικό και οδοντιατρικό του προφίλ,
-  επιλέγει τον τόπο παροχής της οδοντιατρικής περίθαλψης και τις ενδεδειγμένες τεχνικές πρόληψης, θεραπείας, αποκατάστασης και προαγωγής της στοματικής υγείας στους γηροδοντιατρικούς ασθενείς,
- προσεγγίζει με ευαισθησία και αυτοπεποίθηση ασθενείς με σύνθετο και επιβαρυμένο ιατροκοινωνικό προφίλ.

Η σταθερή αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που ζουν και πεθαίνουν με άνοια, σε συνδυασμό με την πρόσφατη έμφαση στην ποιότητα της φροντίδας,ανέδειξε τη σημασία της κατάρτισης άνοιας για τους επαγγελματίες υγείας. Φοιτητές νοσηλευτικής από το εξωτερικό περιγράφουν τη φροντίδα ασθενών με άνοια ως αρκετά δύσκολη, καθώς πολλοί από αυτούς δηλώνουν ανεπαρκώς προετοιμασμένοι σε σχέση με τις γνώσεις και τις διαπροσωπικές ικανότητες που απαιτεί η φροντίδα των συγκεκριμένων ασθενών.
 Σκοπός: Η εκτίμηση του επιπέδου και η σύγκριση των γνώσεων των φοιτητών του πρώτου και του τέταρτου έτους του τμήματος Νοσηλευτικής του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης, καθώς και η καταγραφή της συμπεριφοράς, των στάσεων και των απόψεών τους απέναντι στους ασθενείς με Alzheimer.
 Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη συγχρονική μελέτη με δείγμα 120 φοιτητών, 28 ανδρών και 92 γυναικών, ηλικίας 18-27 ετών, με μέση ηλικία τα 21,1 έτη. Για τις ανάγκες της έρευνας κατασκευάστηκε ερωτηματολόγιο 21 ερωτήσεων, έπειτα από συγκερασμό και προσαρμογή τριών ερωτηματολογίων από τη διεθνή βιβλιογραφία (Carrie Hill’s Alzheimer quiz II, Alzheimer quiz και Riverside Mayo Clinic Staff Alzheimer quiz). Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα Μαΐου-Ιουνίου του 2013. Οι μεταβλητές του δείγματος ήταν ονομαστικές και τακτικές, ενώ τα αποτελέσματα παρουσιάζονται σε απόλυτες (n, αριθμός παρατηρήσεων) και σχετικές (%, ποσοστά) συχνότητες. Για την ανάλυση  των κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε ο στατιστικός έλεγχος x2.
 Αποτελέσματα: Σε ποσοστό 85% των τελειόφοιτων φοιτητών σημειώθηκαν σωστές απαντήσεις για τη συμπτωματολογία της νόσου ενώ, αντίθετα, μόνο 57% των πρωτοετών απάντησαν σωστά .

Γνώσεις και στάσεις των Ελλήνων φοιτητών νοσηλευτικής ως προς τους ηλικιωμένους Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης της εκπαίδευσης στις γνώσεις και στάσεις των φοιτητών νοσηλευτικής σε σχέση με τους ηλικιωμένους. 227 πρωτοετείς και τελειόφοιτοι νοσηλευτικής στο πανεπιστήμιο και 191 πρωτοετείς και τελειόφοιτοι στο ΤΕΙ συμπλήρωσαν ανώνυμο ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, την Κλίμακα στάσεων απέναντι στους ηλικιωμένους του Kogan και το Facts on Aging Quiz I του Palmore. Οι στάσεις των τελειοφοίτων βρέθηκαν θετικότερες έναντι των πρωτοετών και στα δύο προγράμματα σπουδών. Η γνώση βρέθηκε υψηλότερη στους τελειοφοίτους μόνο ως προς τη σωματική υγεία. Η ηλικία και το γυναικείο φύλο βρέθηκαν να επηρεάζουν θετικά τόσο τις γνώσεις όσο και τις στάσεις. Παρ’ όλα τα θετικά ευρήματα τα εκπαιδευτικά προγράμματα πρέπει να ανανεωθούν ώστε να προετοιμάζουν κατάλληλα τους μελλοντικούς νοσηλευτές ώστε να παρέχουν κατάλληλες υπηρεσίες φροντίδας στο συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό των ηλικιωμένων.

Η γνωστική αξιολόγηση του Μόντρεαλ (MoCA) σχεδιάστηκε ως ένα γρήγορο εργαλείο διαλογής για ήπια γνωστική δυσλειτουργία. Αξιολογεί διαφορετικούς γνωστικούς τομείς: προσοχή και συγκέντρωση, εκτελεστικές λειτουργίες, μνήμη, γλώσσα, οπτικοακουστικές δεξιότητες, εννοιολογική σκέψη, υπολογισμοί και προσανατολισμός. Είναι εργαλείο διεθνούς εμβέλειας και ένα σκορ από 26/30 και άνω θεωρείται φυσιολογικό.

Ιστορικό: Η έντονη αύξηση του διαβήτη τύπου 2 απαιτεί την ενεργό ανάπτυξη και εφαρμογή αποτελεσματικών προγραμμάτων πρόληψης. Έχει αναληφθεί δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη δρομολόγηση του σχεδίου IMAGE για την ενοποίηση και τη βελτίωση των διαφόρων εννοιών διαχείρισης της πρόληψης που υπάρχουν σήμερα στην Ε.Ε. Αυτή η αναφορά περιγράφει το ιστορικό και τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη των δεικτών ποιότητας έργου IMAGE για προγράμματα πρωτοβάθμιας πρόληψης του διαβήτη. Στόχος είναι τα άτομα που είναι υπεύθυνα για την πρόληψη του διαβήτη σε διάφορα επίπεδα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης. Μέθοδοι: Η ανάπτυξη των δεικτών ποιότητας διεξήχθη από μια ομάδα ειδικών που εκπροσωπούν διάφορες επαγγελματικές ομάδες από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Οι δείκτες και οι συστάσεις για τη μέτρηση καταρτίστηκαν από την ομάδα εμπειρογνωμόνων σε συνεδριάσεις συναίνεσης και αναπτύχθηκαν περαιτέρω συνδυάζοντας στοιχεία και γνώμες εμπειρογνωμόνων.
Αποτελέσματα: Οι δείκτες ποιότητας αναπτύχθηκαν για διάφορες στρατηγικές πρόληψης: στρατηγική πρόληψης του πληθυσμού, έλεγχος υψηλού κινδύνου και στρατηγική πρόληψης υψηλού κινδύνου. Συνολικά, δημιουργήθηκαν 22 δείκτες ποιότητας. Αποτελούν το ελάχιστο επίπεδο διασφάλισης ποιότητας που συνιστάται για τα προγράμματα πρόληψης του διαβήτη. Επιπλέον, παράχθηκαν 20 δείκτες επιστημονικής αξιολόγησης με πρότυπα μέτρησης. Αυτοί οι δείκτες μικρού επιπέδου περιγράφουν τις μετρήσεις, οι οποίες θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν εάν σχεδιάζονται αξιολόγηση, αναφορά και επιστημονική ανάλυση.
Συμπεράσματα: Ελπίζουμε ότι αυτά τα εργαλεία ποιότητας μαζί με τις οδηγίες IMAGE θα αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο για τη βελτίωση της ποιότητας της πρόληψης του διαβήτη στην Ευρώπη και θα καταστήσουν συγκρίσιμες διαφορετικές προσεγγίσεις πρόληψης.

Η διατριβή μελετά τη δημιουργία εγχειριδίου ασκήσεων για την πρόληψη της οστεοπόρωσης κατά την μετεμμηνοπαυσιακή περίοδο. Στόχος είναι η ανάλυση των δυνατοτήτων που παρέχονται σε μια ασθενή, η οποία έχει εμφανίσει οστεοπόρωση μετά την εμμηνόπαυση.

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η βιβλιογραφική ανασκόπηση των πλέον σύγχρονων τρόπων διαγνωστικής αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, περιλάμβανε αναζήτηση ατεκμηρίωτων και ερευνητικών μελετών που αναφέρονται στη διάγνωση της οστεοπόρωσης. Ο αριθμός των οστεοπορωτικών ασθενών είναι μεγάλος, όπως επίσης και ο τελικός αριθμός των ανθρώπων που θα υποστούν τις συνέπειες του νοσήματος. Η αξιολόγηση και η πρόληψη της οστεοπόρωσης απαιτεί ολιστική προσέγγιση του νοσήματος και επίσης υπογραμμίζει την ανάγκη εκπαίδευσης του πληθυσμού, συμβάλλοντας σημαντικά στη μείωση της συχνότητας εμφάνισης της νόσου.

Διαδικτυακό εγχειρίδιο για τη ρευματολογία Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Διαδικτυακός οδηγός για τα ρευματικά νοσήματα με ελεύθερη πρόσβαση που διαθέτει πληροφορίες για τη νοσολογία, τις διαγνωστικές μεθόδους και τη θεραπεία των ρευματικών νοσημάτων.

Διαχείριση της ουρικής αρθρίτιδας και της υπερουριχαιμίας σε ηλικιωμένα άτομα. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια κοινή φλεγμονώδης αρθρίτιδα που επηρεάζει πολλά ηλικιωμένα άτομα. Η διαχείριση της ουρικής αρθρίτιδας στους ηλικιωμένους είναι μια πραγματική θεραπευτική πρόκληση λόγω των πολλαπλών παθολογικών νοσηροτήτων και των αλληλεπιδράσεων των φαρμάκων. Τα παραδοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται ήδη συνδέονται συχνά με παρενέργειες. Οι τρέχουσες θεραπευτικές στρατηγικές για την ουρική αρθρίτιδα και υπερουριχαιμία σε ηλικιωμένα άτομα είναι διακριτές παρά συνδεδεμένες, αλλά χρειάζεται να δοθεί προσοχή στην ασφάλεια.

Διφασική περικαρδιακή συλλογή μετά από την τοποθέτηση βηματοδότη Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η περίπτωση αναφέρεται για έναν ασθενή που ανέπτυξε περικαρδιακή συλλογή, τόσο νωρίς, σε 24 ώρες, και αργά, σε 3 εβδομάδες, μετά την τοποθέτηση ενός βηματοδότη.
Η καθυστερημένη συλλογή συνοδεύτηκε από εκδηλώσεις περικαρδίτιδας. Η περικαρδίτιδα που εμφανίζεται λίγες εβδομάδες μετά την εισαγωγή ενός βηματοδότη είναι μια παραλλαγή του συνδρόμου μετά την καρδιακή βλάβη (PCIS). Αυτή η μορφή περικαρδίτιδας, που θεωρείται ότι είναι αυτοάνοσης προέλευσης, περιγράφηκε αρχικά μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιακή χειρουργική επέμβαση. Στις περιπτώσεις αυτές, η συχνότητα εμφάνισης του PCIS είναι αυξημένη στους ασθενείς με πρώιμη περικαρδιακή αντίδραση, η οποία θεωρείται τραυματική και προκύπτει από ώρες έως λίγες ημέρες μετά το βεβιασμένο συμβάν. Παρόλο που έχουν τεκμηριωθεί τόσο η πρώιμη όσο και η όψιμη μορφή της περικαρδίτιδας μετά την εισαγωγή ενός βηματοδότη, δεν βρέθηκε καμία αναφορά για πρόωρη και καθυστερημένη περικαρδιακή αντίδραση που εμφανίζεται διαδοχικά στον ίδιο ασθενή.
Η πορεία αυτού του ασθενούς υποστηρίζει την υπόθεση ότι, σε συμφωνία με τις άλλες μορφές του PCIS, μπορεί να υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των πρώιμων και των όψιμων μορφών περικαρδιακής αντίδρασης μετά την εμφύτευση ενός βηματοδότη.

Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ATOME (Access to Opioid Medication in Europe) άρχισε τον Δεκέμβριο του 2009, με σκοπό τη βελτίωση της πρόσβασης στα οπιοειδή φάρμακα σε 12 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, για τις οποίες διαπιστώθηκε πολύ χαμηλή κατά κεφαλήν κατανάλωση μορφίνης. Στο πρόγραμμα, το οποίο έλαβε χρηματοδότηση από το 7ο Πρόγραμμα-Πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συμμετείχαν ενεργά 10 ευρωπαϊκά και διεθνή κέντρα, περιλαμβανομένου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η συμμετοχή της Ελλάδας βασίστηκε, όπως συνέβη σε κάθε χώρα, στη συγκρότηση μιας ομάδας εργασίας που ανέλαβε την υλοποίηση του προγράμματος στη χώρα μας, καθώς και την επικοινωνία με την Επιτροπή ΑΤΟΜΕ. Το πρόγραμμα κινήθηκε σε δύο βασικούς άξονες: (α) την ανάλυση των εθνικών πολιτικών και γενικότερα των συνθηκών που επηρεάζουν σε κάθε χώρα την προσβασιμότητα και τη διαθεσιμότητα των ελεγχόμενων φαρμάκων, και (β) την εξωτερική επισκόπηση της σχετικής εθνικής νομοθεσίας των συμμετεχόντων κρατών και την υποβολή προτάσεων, σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς κάθε χώρας. Στην τελική έκθεση των συμπερασμάτων της Επιτροπής ΑΤΟΜΕ για την Ελλάδα συνοψίζονται οι ανασταλτικοί παράγοντες σχετικά με την επαρκή χρήση οπιοειδών στη χώρα μας, οι οποίοι εντοπίστηκαν σε δύο επίπεδα: (α) στην ελληνική νομοθεσία, και (β) σε επίπεδο πολιτικής υγείας. Ως προς το νομοθετικό πλαίσιο, συνιστάται η αναθεώρηση νομοθετικών και ρυθμιστικών διατάξεων που λειτουργούν ως δυνητικά εμπόδια στην πρόσβαση και στη διάθεση των ελεγχόμενων ουσιών για ιατρικούς σκοπούς, ενώ θα διασφαλίζεται η αποτροπή της εκτροπής και της κατάχρησής τους. Σε επίπεδο υγειονομικής πολιτικής, οι βασικές συστάσεις αφορούν στην ευαισθητοποίηση των κυβερνητικών αρμοδίων για τη σημασία της αντιμετώπισης του πόνου των ασθενών, την εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας στη χρήση οπιοειδών φαρμάκων, την καθιέρωση προγραμμάτων κατάρτισης και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας στην ανακουφιστική φροντίδα, την ευαισθητοποίηση του κοινού όσον αφορά στα οφέλη της χρήσης οπιοειδών φαρμάκων για την αντιμετώπιση του πόνου, καθώς και την ανάπτυξη και εφαρμογή κατευθυντήριων οδηγιών για τη θεραπεία υποκατάστασης με οπιοειδή. Στην πρόσφατη (2013) αναθεώρηση του ελληνικού νόμου περί ναρκωτικών υιοθετήθηκαν ορισμένες από τις ανωτέρω προτάσεις. Ωστόσο, χρειάζεται να ενταθούν οι προσπάθειες για τη διασφάλιση της προσβασιμότητας και της διαθεσιμότητας των οπιοειδών στην Ελλάδα σε όλους τους ασθενείς, που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τη χορήγησή τους.

Εγχειρίδιο για επαγγελματίες υγείας: Βασικές αρχές για την άνοια. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Το παρόν εγχειρίδιο αποτελεί έναν ολοκληρωμένο οδηγό για επαγγελματίες υγείας που ενδιαφέρονται να ενημερωθούν για την άνοια. Περιλαμβάνει θεματικές όπως: οι τύποι άνοιας, διάγνωση, φαρμακευτική και μη φαρμακευτική αντιμετώπιση, παρεμβάσεις για φροντιστές, δομές και υπηρεσίες για την άνοια στην Ελλάδα.

ΣΚΟΠΟΣ:H παρούσα εργασία θα εξετάσει στοιχεία που συνήθως χαρακτηρίζουν τις κοινωνικές δομές νησιωτικών αγροτικών περιοχών στην Ελλάδα, (περίπτωση μελέτης το νησί Τήνος), και επηρεάζουν τον ρόλο των δομών αυτών στην τοπική κοινότητα. Υποθετικά, τα στοιχεία αυτά επιδρούν στους κύριους σκοπούς των κοινωνικών δομών,οι οποίοι είναι να καλύψουν τις ανάγκες ηλικιωμένων ατόµων (βασικός αριθμός εξυπηρετούμενων), των φροντιστών
τους, καθώς και της τοπικής κοινότητας.
ΣΧΕ∆ΙΑΣΜOΣ ΜΕΛEΤΗΣ: Η μελέτη στηρίχθηκε, κυρίως, σε ποιοτικά δεδομένα, από ατομικές και ομαδικές συνεντεύξεις µε 64 άτομα (ηλικιωμένοι εξυπηρετούμενοι, οικογενειακοί φροντιστές, φορείς, προσωπικό). Ένα νέο μοντέλο διαμορφώθηκε, βασισμένο σε προϋπάρχουσες θεωρίες,  προκειμένου να παρουσιάσει ποικίλους ευνοϊκούς ή δυσμενείς παράγοντες, οι οποίοι προερχόμενοι από διαφορετικές πηγές, επηρεάζουν ποικιλοτρόπως τον ρόλο των τοπικών κοινωνικών δομών.
ΑΠΟΤΕΛEΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι οι εσωτερικοί παράγοντες, οι οποίοι προέρχονται από τις ίδιες τις κοινωνικές δομές,σχετίζονται µε την κάλυψη αναγκών (ποσότητα) και ποιότητα των υπηρεσιών,σε συνδυασμό µε τις αντιλήψεις του προσωπικού για τους ηλικιωμένους εξυπηρετούμενους. Οι εσωτερικοί αυτοί παράγοντες επιδρούν τόσο στη διαδικασία λειτουργίας όσο και στα τελικά αποτελέσματα των κοινωνικών δομών. Συγκεκριμένα, οι ευνοϊκοί ή δυσμενείς παράγοντες των στοιχείων αυτών επιδρούν στην παροχή και διάθεση κοινωνικών υπηρεσιών,στην προσέγγιση και χρήση των δομών, καθώς και στα οφέλη,τα οποία γίνονται αντιληπτά από τους εξυπηρετούμενους.
ΣΥΜΠΕΡAΣΜΑΤΑ: Συγκεκριμένοι παράγοντες, όπως τα στοιχεία των ίδιων των κοινωνικών δομών, ευνοούν ή παρεμποδίζουν τον ρόλο τους σε ένα νησιωτικό αγροτικό πλαίσιο. Ως αποτέλεσμα, στον σχεδιασμό χάραξης
κοινωνικής πολιτικής και στην υλοποίηση αποτελεσματικών κοινωνικών υπηρεσιών, σημαντικό είναι να συνυπολογίζονται οι τοπικές ιδιαιτερότητες και ανάγκες.

Εισαγωγικός Οδηγός στην εκπαίδευση WeDO2 για την ποιότητα φροντίδας Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

H σύμπραξη WeDO2  έχει αναπτύξει ένα έτοιμο προς χρήση, ευπροσάρμοστο πακέτο εκπαιδευτικού υλικού που είναι κατάλληλο για κάθε ομάδα ενδιαφερόμενων που αντιμετωπίζει τα παραπάνω θέματα. Αυτός ο οδηγός θα σας παρέχει μια γενική εικόνα των
στόχων και του περιεχομένου της εκπαίδευσης και του
εγχειριδίου της. Έχετε διάθεση για συζήτηση και εργασία
πάνω στην ποιότητα φροντίδας στον οργανισμό σας;
Τότε ας ξεκινήσουμε. Μπορείτε να έχετε πρόσβαση στο ολοκληρωμένο εγχειρίδιο της εκπαίδευσης συμπεριλαμβανομένων των εργαλείων και υλικών στον ιστότοπο του WeDO. www.wedo-partnership.eu

Η φροντίδα των ηλικιωμένων είναι ένα δύσκολο και απαιτητικό έργο, τόσο από την πλευρά του φροντιστή όσο και από την πλευρά του αποδέκτη της φροντίδας.

Τις περισσότερες φορές, οι ηλικιωμένοι λαμβάνουν φροντίδα από ανεπαρκώς εκπαιδευμένα άτομα, τα οποία εργάζονται σε μη επαγγελματικά πλαίσια. Οι φροντιστές των ηλικιωμένων, οι λεγόμενοι «Φροντιστές Ηλικιωμένων», πρέπει να :

Είναι καλύτερα εκπαιδευμένοι για να εκτελούν τα καθήκοντά τους με επαγγελματικό τρόπο,
Ενθαρρύνονται ώστε να αισθάνονται περισσότερη αυτοπεποίθηση,
Βελτιώνουν την κατανόησή που έχουν για τις προκλήσεις του ρόλου τους
Το Ευρωπαϊκό έργο «IESEC - Αυξάνοντας την Απασχολησιμότητα και τα Πρότυπα των Φροντιστών Ηλικιωμένων μέσω Εξειδικευμένης Κατάρτισης και Καινοτόμου Ενδυνάμωσης», έχει ως στόχο να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα αναπτύσσοντας και προσφέροντας ένα ενιαίο πρόγραμμα κατάρτισης. Το Πρόγραμμα Κατάρτισης IESEC θα παρέχει στους φροντιστές ηλικιωμένων τις απαραίτητες γνώσεις, δεξιότητες και συμπεριφορές, προκειμένου να αυξηθεί η αποδοτικότητα και η «ανθεκτικότητά» τους και να βελτιωθεί η ικανότητά τους να διαχειρίζονται το άγχος που προκαλεί ο ρόλος τους.

Τα χαρακτηριστικά και οι ανάγκες των φροντιστών ηλικιωμένων θα αξιολογηθούν προσεκτικά και θα ληφθούν υπόψη κατά την ανάπτυξη του Προγράμματος Κατάρτισης IESEC. Το πρόγραμμα θα είναι διεξοδικό και θα αντιμετωπίζει σημαντικές πτυχές της εκπαίδευσης των φροντιστών, όπως:

Κώδικας Ηθικής Συμπεριφοράς & Δεοντολογίας του φροντιστή,
Διαφορετικοί τύποι φροντίδας,
Καθοριστικής σημασίας δραστηριότητες της καθημερινής ζωής,
Αρχές προσωπικής και ψυχικής ευεξίας,
Επαγγελματική εμφάνιση και πρότυπα συμπεριφοράς
Εκπαιδευτικές πηγές,
Διαδικασίες ασθενειών,
Δεξιότητες διαχείρισης και επίλυσης προβλημάτων,
Ασφάλεια,
Διατροφή,
Νομικά και οικονομικά θέματα.
Για περισσότερες πληροφορίες, σχετικά με το έργο IESEC, επισκεφτείτε την ενότητα "Σχετικά".

Η σύγχρονη ιατρική εκπαίδευση ταλαντεύεται ανάμεσα στη δυνατότητα παροχής ολοκληρωμένης εκπαίδευσης και παροχής ποιοτικών υπηρεσιών υγείας. Η ασφάλεια των ασθενών αποτελεί πλέον τη βασική προτεραιότητα της Ιατρικής, δημιουργώντας προβλήματα και περιορισμούς στην εκπαίδευση των προπτυχιακών φοιτητών σε πραγματικές συνθήκες. Λόγω των συγκεκριμένων ιδιαίτερων περιορισμών αναπτύχθηκαν σταδιακά, σε όλο τον κόσμο, τα Εργαστήρια Κλινικών Δεξιοτήτων (ΕΚΔ), ενώ η εκπαίδευση σε αυτά, σε συνθήκες προσομοίωσης, θεωρείται βασικό και αναπόσπαστο πρώτο στάδιο της εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας. Η ανάπτυξη των τεχνικών προσομοίωσης και η υιοθέτησή τους σε πολλά προγράμματα προπτυχιακών ιατρικών σπουδών σε όλο τον κόσμο ήλθε να δώσει τη λύση για μια ασφαλέστερη ιατρική εκπαίδευση. Βέβαια, μελετώντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της εκπαίδευσης που βασίζεται στην προσομοίωση γεννάται το ερώτημα αν αρκεί αυτή αποκλειστικά και μόνο για την ολοκληρωμένη διδασκαλία, απόκτηση και εφαρμογή κλινικών δεξιοτήτων σε πραγματικές συνθήκες. Η απάντηση βρίσκεται κάπου στη μέση. Η εκπαίδευση σε συνθήκες προσομοίωσης δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εκπαίδευση με πραγματικούς ασθενείς, αλλά πιθανόν να δράσει συνεργατικά με αυτή. Ο βέλτιστος συνδυασμός εκπαίδευσης σε συνθήκες προσομοίωσης και εκπαίδευσης με πραγματικούς ασθενείς υπό επίβλεψη, με ταυτόχρονη αξιολόγηση και παροχή άμεσης ανατροφοδότησης, αποτελεί την ιδανική λύση για επιτυχή εκπαίδευση κλινικών δεξιοτήτων σε προπτυχιακό επίπεδο.

Εισήγηση για την επικοινωνία με ασθενείς με άνοια.

Εκπαιδευτικές προοπτικές της άνοιας 10ο μάθημα: Καθημερινές δραστηριότητες Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Εισήγηση για τις δραστηριότητες με ασθενείς με άνοια.

Εκπαιδευτικές προοπτικές της άνοιας 11ο μάθημα: Διατροφικές διαταραχές Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Εισήγηση σχετικά με την άνοια και τις διατροφικές διαταραχές.

Εκπαιδευτικές προοπτικές της άνοιας 12ο μάθημα: Επικοινωνία με τους ασθενείς Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Εισήγηση για τον τρόπο επικοινωνίας με ασθενείς με άνοια.

Εισήγηση σχετικά με την άνοια.

Έχει δημιουργηθεί ο καλύτερος πρακτικός οδηγός σε συνεργασία με μια ομάδα κορυφαίων κλινικών επαγγελματιών υγείας που ειδικεύονται στην Άνοια. Ο σκοπός του είναι να παρέχει μια αποτελεσματική υποστήριξη, συμβουλές και πηγές σε ένα ευρύ φάσμα επαγγελματιών τόσο υγείας όσο και κοινωνικών λειτουργών, που φροντίζουν ασθενείς με Άνοια με συμπεριφορικά και ψυχολογικά προβλήματα.
Έχει σχεδιαστεί για να αποτελεί ένα πρακτικό, ενημερωτικό εργαλείο, με έμφαση στις εναλλακτικές θεραπείες σε σχέση με τα φάρμακα.
Αυτές οι αρχές καλύτερης εφαρμογής και το υποστηρικτικό υλικό προορίζονται για να είναι εφαρμόσιμα από όλους τους επαγγελματίες υγείας, εκτός από τα επείγοντα περιστατικά που καταφθάνουν στα Νοσοκομεία. Ελπίζουμε ότι θα είναι μεγάλη βοήθεια στους επαγγελματίες σε χώρους, όπου η αυτή η πλευρά της κλινικής πράξης θα είναι επιτακτική ανάγκη όλο και περισσότερο. Για τους επαγγελματίες υγείας που ενδιαφέρονται για επιπλέον πηγές βιβλιογραφικής ενημέρωσης παρέχονται οι συνδέσεις με αντίστοιχους ιστότοπους (links), (Ανατρέξτε στη σελ. 24 «Πηγές»).

Το TAKE CARE είναι ένα Ευρωπαϊκό έργο που συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Δια Βίου Μάθησης Leonardo da Vinci «Μεταφορά Καινοτομίας». Το TAKE CARE στοχεύει στην ανάπτυξη του επαγγελματικού προφίλ των φροντιστών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, εφοδιάζοντας τους με νέες καινοτόμες κοινωνικές και διαχειριστικές δεξιότητες. Το έργο παρέχει στον τομέα αυτό νέες λύσεις όσον αφορά τη διαφάνεια και την αναγνώριση των δεξιοτήτων, την ανάπτυξη των δεξιοτήτων, των ευκαιριών μάθησης και την πρόσβαση στην πληροφορία.
Σήμερα οι φροντιστές/ νοσηλευτές θεωρούνται μια ομάδα υψηλού κινδύνου εξαιτίας του συνεχούς στρες που έχουν να αντιμετωπίσουν. Το έργο Take Care στοχεύει στην ανύψωση της ανταγωνιστικότητας των επαγγελματιών νοσηλευτών/φροντιστών επιτρέποντας τους να αντιμετωπίσουν τις βασικές δυσκολίες που επηρεάζουν αυτόν τον τομέα όπως το περιορισμένο προσωπικό, και τα υψηλά επίπεδα στρες και ατυχημάτων.
Το TAKE CARE παρέχει ένα καινοτόμο υλικό κατάρτισης σε 3 επιλεγμένους τομείς: Διαχείριση, Υγεία και Ασφάλεια, και Κοινωνικές Δεξιότητες. Η συγκεκριμένη εργαλειοθήκη παρέχει γενικές πληροφορίες για το πρόγραμμα καθώς και πρακτικές συμβουλές και πληροφορίες για τους διοικητές, διαχειριστές των οργανισμών υγείας στους οποίους δουλεύουν φροντιστές.

Ο αριθμός των ηλικιωμένων ατόμων στην Ευρώπη αυξάνεται και οι απαιτήσεις για φροντίδα και στήριξη αλλάζουν. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει ανάγκη για εκπαίδευση των φοιτητών και επαγγελματιών υγείας και κοινωνικής φροντίδας με τις κατάλληλες ικανότητες για να μπορούν να εργαστούν με ηλικιωμένα άτομα. Ως εκ τούτου, το παρόν Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Βασικών Ικανοτήτων για επαγγελματίες υγείας και

Οι στατίνες είναι ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα που συμβάλλουν τόσο στην πρωτογενή όσο και στη δευτερογενή πρόληψη του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Η δράση τους επάγεται μέσω της παρεμπόδισης της οδού του μεβαλονικού οξέος. Ωστόσο, πέρα από την αναστολή της σύνθεσης χοληστερόλης, οι στατίνες επηρεάζουν παράπλευρα μονοπάτια της οδού του μεβαλονικού οξέος, οδηγώντας έτσι στις επιπρόσθετες δράσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας φαρμάκων. Στόχος της παρούσας ανασκόπησης είναι η περιγραφή των συνεπειών της αναστολής της οδού του μεβαλονικού οξέος από τη χρήση των στατινών, καθώς και η αναφορά νεότερων δεδομένων από την επίδραση των στατινών στα συστήματα του οργανισμού.

Αυτή η προκαταρκτική μελέτη εξέτασε την επίδραση ενός παραδοσιακού ελληνικού χορευτικού προγράμματος 10 εβδομάδων σε στατικούς και δυναμικούς δείκτες ισορροπίας σε υγιείς ηλικιωμένους ενήλικες. Είκοσι έξι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας στην κοινότητα επιλέχθηκαν  τυχαία είτε σε ομάδα παρέμβασης, που παρακολούθησε μαθήματα Ελληνικού παραδοσιακού χορού επί 10 εβδομάδες (1 ώρα, 2 συνεδρίες / εβδομάδα, n = 14) ή σε ομάδα ελέγχου (n = 12). Η ισορροπία αξιολογήθηκε πριν και μετά την παρέμβαση μέσω της καταγραφής των μεταβολών της κεντρικής πίεσης (COP) και της κίνησης του κορμού κατά τη διάρκεια της δοκιμής ακονίσματος-Romberg , της στάσης ενός σκέλους και της δυναμικής μετατόπισης βάρους (WS). Μετά την εξάσκηση, η χορευτική ομάδα μείωσε σημαντικά την μετατόπιση COP και την κλίση του κορμού στην θέση OL. Σημαντική αύξηση του εύρους της περιστροφής του κορμού παρατηρήθηκε κατά την εκτέλεση της δυναμικής WS στα τοξοειδή και πρόσθια επίπεδα. Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση του παραδοσιακού χορού ως αποτελεσματικό μέσο φυσικής δραστηριότητας για τη βελτίωση του στατικού και δυναμικού ελέγχου της ισορροπίας στους ηλικιωμένους.

Η μείωση της μνήμης που σχετίζεται με την ηλικία Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Περιγραφή των προβλημάτων μνήμης που εμφανίζονται μετά τη μέση ηλικία.

Η προκαλσιτονίνη ως δείκτης βακτηριακής λοίμωξης στους ηλικιωμένους ασθενείς. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Χρησιμότητα του τεστ προκαλσιτονίνης και συσχέτισή του με την ανεύρεση βακτηριακής λοίμωξης.

Μεταξύ των υγειονομικών προβλημάτων των ηλικιωμένων ατόμων οι πτώσεις συνιστούν ίσως ένα από τα σοβαρότερα, εξαιτίας των σημαντικών επιπτώσεων που έχουν στο ίδιο το άτομο, στην οικογένεια, αλλά και στο σύστημα υγείας. Τέτοια ατυχήματα οφείλονται σ’ ένα πλήθος εσωγενών και εξωγενών  παραγόντων και η πρόληψή  τους θεωρείται ως προαπαιτούμενο για μια ''υγιή'' και ''επιτυχημένη'' υπερενηλικίωση. Ποικίλα νοσοκομειακά και άλλα εργαλεία έχουν αναπτυχθεί  σήμερα για να διευκολύνουν την επαρκή νοσηλευτική αξιολόγηση των υπερηλίκων και  τον εντοπισμό εκείνων απ’ αυτούς που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για πτώσεις. Οι νοσηλευτές της χώρας μας, καθώς και οι  οργανώσεις τους, πρέπει να ενεργοποιηθούν προς την κατεύθυνση (α) του σχεδιασμού και του συντονισμού ατομικών και συλλογικών στρατηγικών πρόληψης και μείωσης των ατυχημάτων λόγω πτώσης  και (β) της συμμετοχής σε επιτροπές τοπικού και κεντρικού χαρακτήρα που καθορίζουν την υγειονομική πολιτική, ώστε να υποστηρίξουν νομοθετικά και άλλα μέτρα που στοχεύουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων. Νοσηλευτικές παρεμβάσεις που απευθύνονται τόσο στους υπερήλικες όσο και στα μέλη του κοινωνικού δικτύου υποστήριξής τους –των υγειονομικών λειτουργών μη εξαιρουμένων– μπορούν να βελτιώσουν το δείκτη υγείας των ατόμων της τρίτης ηλικίας και να προσφέρουν οικονομικά και άλλα οφέλη στην κοινωνία.

Η συχνότητα της νόσου Alzheimer (NA) αυξάνει με ταχύτατους ρυθμούς, τείνοντας να λάβει διαστάσεις επιδημίας. Τα συμπεριφορικά και ψυχολογικά συμπτώματα (ΣΨΣ) αποτελούν συχνά τμήμα της κλινικής εικόνας της νόσου και η εμφάνισή τους σχετίζεται με πτωχή πρόγνωση ως προς την εξέλιξη της νόσου. Η αντιμετώπισή τους συνιστά πρόκληση λόγω της σημασίας τους για την ποιότητα ζωής των ασθενών και των οικείων τους. Η εφαρμογή μη φαρμακολογικών μεθόδων αποτελεί το πρώτο βήμα στον έλεγχο αυτών των συμπτωμάτων. Όταν οι μη φαρμακολογικές μέθοδοι αποβούν ανεπαρκείς,
τότε η φαρμακοθεραπεία μπορεί να συμβάλλει στη βελτίωση της κλινικής εικόνας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας διαφόρων φαρμάκευτικών παραγόντων στη διαχείριση των νευροψυχιατρικών συμπτωμάτων της NA. Μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που σχετίζεται με τη θεραπεία των ΣΨΣ πραγματοποιήθηκε μέσω των μηχανών αναζήτησης MEDLINE και PubΜed.
Τα αντικαταθλιπτικά φαίνεται να είναι αποτελεσματικά, αποκλειστικά και
μόνο, στην αντιμετώπιση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων της ΝΑ. Οι αναστολείς της χολινεστεράσης γενικά έχουν μια κλινικά περιορισμένη, αλλά στατιστικά σημαντική συμβολή στον έλεγχο των ΣΨΣ. Οι μέχρι σήμερα μελέτες της δράσης των κλασικών αντιψυχωσικών δείχνουν μια μικρή, στην καλύτερη περίπτωση, δραστικότητα έναντι των ανωτέρω συμπτωμάτων, ενώ προκαλούν συχνότατα ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα αποτελέσματα των μελετών της συμβολής των άτυπων αντιψυχωσικών δείχνουν μια μέτρια αλλά στατιστικά σημαντική αποτελεσματικότητα, ενώ η χορήγησή τους
σε χαμηλές δόσεις σπάνια προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. Η χορήγηση
άτυπων αντιψυχωσικών σε ομάδες πληθυσμού μεγάλης ηλικίας σχετίστηκε
με αύξηση της θνησιμότητας. Νεότερες αναδρομικές πληθυσμιακές μελέτες κατέδειξαν όμως ότι τα άτυπα αντιψυχωσικά προκαλούν την ίδια, εάν όχι μικρότερη, αύξηση της θνησιμότητας με τα κλασικά αντιψυχωσικά. Τα δεδομένα που αφορούν στη δράση της μεμαντίνης και της καρβαμαζεπίνης είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Το βαλπροϊκό νάτριο δεν φαίνεται να συμβάλλει στη θεραπεία των ΣΨΣ.

Η αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) μπορεί να διακυμανθεί από την πλήρη ανεξαρτησία ως και την παρατεταμένη αναπηρία ή τον θάνατο.Ωστόσο, η πορεία της αποκατάστασης μετά από ΑΕΕ παραμένει ανεξερεύνητη σε μεγάλο βαθμό.
Σκοπός:Ο σκοπός της παρούσης ανασκόπησης είναι η εξέταση δύο νευρολογικών κλιμάκων για το ΑΕΕ σε συνδυασμό με την διαδρομή της αποκατάστασης. Επίσης, αναλύονται τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα από τη χρήση αυτών των κλιμάκων.
Στρατηγική αναζήτησης: Τα άρθρα για τις ανάγκες αυτής της ανασκόπησης ανευρέθηκαν μέσω των βάσεων δεδομένων Medline και Google Scholar. Για το σκοπό αυτό, διενεργήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση (2000-2014) εστιάζοντας σε καίρια άρθρα με λέξεις κλειδιά: αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κλίμακα, πορεία ανάρρωσης, αποκατάσταση, νοσηλευτική, συμπεριλαμβανομένων συνδυασμών με τους όρους «και», «ή».
Αποτελέσματα: σε σχέση με τα νευρολογικά ελλείμματα, δύο πολύ έγκυρες και αξιόπιστες κλίμακες είναι η National Institute for Health Stroke Scale (NIHSS) και η σκανδιναβική κλίμακα ΑΕΕ (SSS). Και οι δύο έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς στη διεθνή βιβλιογραφία για το ΑΕΕ, στην έρευνα και την κλινική πρακτική ρουτίνας για την αξιολόγηση της προόδου των ασθενών.
Συζήτηση: η πρόβλεψη του ρυθμού αποκατάστασης μετά από ΑΕΕ συνεχίζει να αποτελεί μείζον πρόβλημα για τον ασθενή και την οικογένεια. Οι επαγγελματίες υγείας συχνά αντιμετωπίζουν ερωτήματα όσον αφορά την αναμενόμενη πορεία της κατάστασης και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ανάκαμψης. Πολλές μελέτες έχουν αξιολογήσει την έκβαση μετά από ΑΕΕ, αλλά η ποσοτικοποίηση του ρυθμού αποκατάστασης του ασθενούς αν και περιορισμένη, παραμένει υψίστης σημασίας για νοσηλευτές σε όλο τον κόσμο.
Συμπεράσματα: η εξοικείωση με τη χρήση νευρολογικών κλιμάκων θα μπορούσε να βελτιώσει τις ικανότητες των νοσηλευτών στην παρακολούθηση της προόδου μετά από ΑΕΕ καθώς και στη λήψη των σχετικών κλινικών αποφάσεων. Επιπλέον, η συνεπής και συστηματική χρήση των πιστοποιημένων και τυποποιημένων εργαλείων αξιολόγησης σε συνδυασμό με κατάλληλη αγωγή και κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης συμπληρώνουν την αποτελεσματική φροντίδα των ασθενών.

Τα τελευταία χρόνια, ένας αριθμός ψυχοκοινωνικών παραγόντων (άγχος, κατάθλιψη, κοινωνική τάξη, συμπεριφορά τύπου Α) έχουν προστεθεί στον κατάλογο των κλασικών παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις (κάπνισμα, υπέρταση, χοληστερόλη, σακχαρώδης διαβήτης). Σε ασθενείς ηλικίας> 65 ετών, η κατάθλιψη παραμένει η συνηθέστερη ψυχιατρική διαταραχή. Έχει αρνητική σχέση με την ποιότητα ζωής και επιδρά προσθετικά στην ανικανότητα μετά από σωματική ασθένεια. Πρόκειται για μια χρόνια διαταραχή με υψηλό δείκτη υποτροπής. Η κατάθλιψη στους ηλικιωμένους είναι υποδιαγνωσμένη  και η θεραπείας της ελλιπής , καθώς αυτοί οι ασθενείς ως ομάδα έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες: 1) συνήθως αποκλείονται από τα πρωτόκολλα έρευνας 2) ο παράγοντας ηλικίας μεταβάλλει τα κλινικά συμπτώματα της κατάθλιψης και συνεπώς τη συνιστώμενη θεραπεία και 3) η ιατρική κοινότητα τείνει να είναι αβέβαιη σχετικά με τη σωστή θεραπεία της, ειδικά όταν οι ασθενείς εμφανίζουν περισσότερες από μία ασθένειες (ένα κοινό φαινόμενο σε αυτή την ηλικία).

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ – ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΡΙΣΕΩΝ Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η ουρική νόσος είναι μια συχνή πάθηση που χαρακτηρίζεται από εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στις αρθρώσεις και στους εξωαρθρικούς ιστούς. Η μεταβολική διαταραχή στην οποία οφείλεται είναι η υπερουριχαιμία (αύξηση των επιπέδων του ουρικού οξέος στον ορό >6,7 mg/dl). Εκφράζεται κυρίως ως:
1. Ασυμπτωματική υπερουριχαιμία
2. Ουρική αρθρίτιδα που διακρίνεται σε:
• Οξεία ουρική αρθρίτιδα
• Νόσο των μεσοδιαστημάτων των κρίσεων
• Χρόνια ουρική αρθρίτιδα
3. Νεφρική νόσο
• Νεφρολιθίαση
• Ουρική νεφροπάθεια
• Οξεία αποφρακτική ουροπάθεια (όπως επί συνδρόμου λύσης των όγκων)

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μία συχνή εκφυλιστική νόσος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος η οποία εκδηλώνεται με κινητικά και μη κινητικά συμπτώματα. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη νευροπροστατευτική αγωγή, δηλ. θεραπεία η οποία να επιβραδύνει, να αναστέλλει ή ακόμα να αναστρέφει την εξέλιξη της νόσου. Όλες οι διαθέσιμες θεραπείες αφορούν μόνο στον έλεγχο των συμπτωμάτων.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
1. Επιδιώκεται η διατήρηση της λειτουργικής επάρκειας και αυτοεξυπηρέτησης του ασθενούς και η βελτίωση της ποιότητας ζωής του για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με τον κατάλληλο συνδυασμό φαρμάκων.
2. Η θεραπεία της νόσου εξατομικεύεται λαμβάνοντας υπόψη την συμπτωματολογία, την βαρύτητα της νόσου, την ηλικία, την γνωστική λειτουργία, τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και τα συνοδά νοσήματα.
 3. Η συμμόρφωση του ασθενούς στην θεραπεία αλλά και η άριστη επικοινωνία με τον θεράποντα ιατρό είναι βασικά στοιχεία της επιτυχημένης θεραπευτικής αντιμετώπισης.
4. Η νόσος χωρίζεται κάπως σχηματικά σε ένα πρώιμο και σε ένα προχωρημένο στάδιο. Το προχωρημένο στάδιο είναι εκείνο όπου εμφανίζονται κινητικές επιπλοκές, αλλά και άλλα, μη κινητικά συμπτώματα, που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ασθενών.
5. Η φαρμακευτική θεραπεία θα πρέπει να αρχίζει από μικρές δόσεις οι οποίες θα αυξάνονται σταδιακά. Πρέπεινα χρησιμοποιείται η ελάχιστη φαρμακευτική αγωγή που
επιφέρει ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
6. Συνδυασμοί φαρμάκων επιτρέπονται (και είναι συνήθως ο κανόνας)

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΥΠΕΡΟΥΡΙΧΑΙΜΙΑΣ Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η υπερουριχαιμία είναι συχνή μεταβολική διαταραχή οφειλόμενη σε διαταραχές του μεταβολισμού των πουρινών/πυραμιδινών και ορίζεται ως η τιμή του ουρικού οξέος στο αίμα >6,7 mg/dl. Η αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας είναι μη φαρμακευτική και φαρμακευτική. Η θεραπεία της υπερουριχαιμίας δεν ταυτίζεται με τη θεραπεία της ουρικής νόσου και αντιστρόφως. Παράλληλα με τη φαρμακευτική και τη μη φαρμακευτική θεραπεία της υπερουριχαιμίας πρέπει να γίνεται και αντιμετώπιση των πιθανών πρωτοπαθών αιτιών.

Κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση & αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στην Ελλάδα Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Το ΗΛΙΟΣ παρουσιάζει τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση & αντιμετώπιση της Οστεοπόρωσης στην Ελλάδα για το έτος 2013. Στην παρούσα έκδοση γίνεται μια προσπάθεια να συνδυαστούν τα νεότερα δεδομένα με τις ιδιαιτερότητες του Ελληνικού χώρου ώστε οι οδηγίες αυτές να παρέχουν ένα πλαίσιο για την καθημερινή κλινική πρακτική.

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ) είναι μια σύνθετη πολυσυστηματική αυτοάνοση νόσος με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων. Προς διευκόλυνση της διαχείρισης των ασθενών με ΣΕΛ, στην παρούσα εργασία συνοψίζουμε τη θεραπεία της νόσου επί τη βάσει των επίσημων κατευθυντήριων οδηγιών και της βιβλιογραφίας και διαμορφώνουμε πρακτικούς θεραπευτικούς αλγόριθμους. Έγινε σύνθεση των κατευθυντήριων οδηγιών της Ευρωπαϊκής και Αμερικανικής Εταιρίας Ρευματολογίας και ανάλυση της πρόσφατης βιβλιογραφίας για τη θεραπεία του ΣΕΛ.
Η χορήγηση υδροξυχλωροκίνης συνιστάται σε όλους τους ασθενείς με ΣΕΛ εφόσον δε συντρέχουν αντενδείξεις ή ανεπιθύμητες ενέργειες. Στον εξω-νεφρικό ΣΕΛ, η αρχική θεραπεία περιλαμβάνει κορτικοστεροειδή σε δοσολογία ανάλογη της βαρύτητας των εκδηλώσεων, σε συνδυασμό με ανοσοτροποποιητικό/ανοσοκατασταλτικό παράγοντα (μεθοτρεξάτη ή αζαθειοπρίνη σε μετρίως σοβαρή, αζαθειοπρίνη ή κυκλοφωσφαμίδη σε σοβαρή/απειλητική για τη ζωή νόσο). Στη μακροχρόνια θεραπεία της νόσου, η αποδεκτή ημερήσια δοσολογία κορτικοστεροειδών είναι 7.5 mg (ισοδύναμο πρεδνιζόνης) καθώς υψηλότερες δόσεις σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης βλάβης οργάνων, νοσηρότητας και θνησιμότητας. Σε ανθεκτική, ή υπολειπόμενη (μερική κλινική ανταπόκριση), ή υποτροπιάζουσα νόσο, μπορεί να χορηγηθεί διαφορετικός από τον αρχικό ανοσοκατασταλτικός παράγοντας (συμπεριλαμβανομένου του μυκοφαινολικού), belimumab, ή rituximab. Η θεραπεία της υπερπλαστικής ή μεμβρανώδους νεφρίτιδας ΣΕΛ περιλαμβάνει ένα αρχικό στάδιο ανοσοκατασταλτικής θεραπείας (επαγωγής της ύφεσης) με ενδοφλέβια κυκλοφωσφαμίδη ή μυκοφαινολικό. Υψηλή δόση ενδοφλέβιας κυκλοφωσφαμίδης συνιστάται σε σοβαρή νόσο. Η μακροχρόνια θεραπεία συντήρησης της ύφεσης γίνεται με αζαθειοπρίνη ή μυκοφαινολικό. Απαιτείται μέριμνα για την πρόληψη και αντιμετώπιση των συννοσηροτήτων, ιδίως λοιμώξεων και καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία του Συστηματικού Σκληροδέρματος Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η θεραπεία του συστηματικού σκληροδέρματος παρουσιάζει σημαντικές προκλήσεις και ιδιαιτερότητες. Ελλείψει φαρμάκων που τροποποιούν συνολικά τη φυσική πορεία της νόσου, η θεραπευτική προσέγγιση προσανατολίζεται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων από τα όργανα που έχουν προσβληθεί κατά περίπτωση. Στην παρούσα εργασία  προσπαθήσαμε να συστηματοποιήσουμε επί τη βάσει των ενδείξεων θεραπευτική αντιμετώπιση των κυριότερων εκδηλώσεων του συστηματικού σκληροδέρματος, αξιοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες της EULAR-EUSTAR και τα διαθέσιμα βιβλιογραφικά δεδομένα. Συγκεκριμένα, στην προσβολή του δέρματος, σε ορογονίτιδα ή αρθρίτιδα μπορεί να χορηγηθεί μεθοτρεξάτη σε συνδυασμό με μικρή δόση κορτικοειδών. Για την αντιμετώπιση του φαινομένου Raynaud και των δακτυλικών ελκών χορηγούνται αποκλειστές διαύλων ασβεστίου σε υψηλές δόσεις και σε ανθεκτικές περιπτώσεις ενδοφλέβια ανάλογα προστακυκλίνης. Στην πρόληψη των δακτυλικών ελκών έχει θέση και το bosentan. Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση αντιμετωπίζεται ανάλογα με το λειτουργικό στάδιο του ασθενούς με ανταγωνιστές υποδοχέων ενδοθηλίνης-1, αναστολείς φωσφοδιεστεράσης-5, ανάλογα προστακυκλίνης ή συνδυασμούς αυτών. Για τη διάμεση πνευμονική ίνωση προτείνεται η χορήγηση κυκλοφωσφαμίδης iv ή per os με ή χωρίς από του στόματος κορτικοειδή για 6-12 μήνες. Ως θεραπεία συντήρησης χρησιμοποιείται η αζαθειοπρίνη ή το μυκοφαινολικό οξύ. Στη νεφρική κρίση του σκληροδέρματος δίδονται αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης. Οι εκδηλώσεις από το γαστρεντερικό αντιμετωπίζονται με αναστολείς αντλίας πρωτονίων, δομπεριδόνη, κυκλικά σχήματα χορήγησης αντιβιοτικών ή και οκτρεοτίδη. Η τελική επιλογή του καταλληλότερου για τον κάθε ασθενή θεραπευτικού σχήματος βασίζεται στην κλινική κρίση του θεράποντος.

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία των Συστηματικών Αγγειιτίδων Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία των Συστηματικών Αγγειιτίδων: της αρτηρίτιδας Takayasu, της γιγαντοκυτταρικής αρτηρίτιδας, των ANCA αγγειΐτιδων (κοκκιωμάτωση με πολυαγγειΐτιδα, μικροσκοπική πολυαγγειΐτιδα (MPA) και ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειΐτιδα), της IgA αγγειΐτιδας, της νόσου Αδαμαντιάδη-Behcet, της κρυοσφαιριναιμική αγγειΐτιδας και της οζώδους πολυαρτηρίτιδας.

Οι ηλικιωμένοι που συμμετέχουν σε φυσικές
δραστηριότητες έχουν πολλαπλά οφέλη στην υγεία τους,
συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της καλής
φυσικής κατάστασης και πνευματικής λειτουργίας. Όποια
φυσική δραστηριότητα είναι καλύτερη από καθόλου, και
όσο περισσότερες φυσικές δραστηριότητες τόσο
περισσότερα οφέλη στην υγεία.

Τύποι ασκήσεων που μπορούν να βοηθήσουν τους ηλικιωμένους να γίνουν πιο κατάλληλοι και ενεργοί.

Μια σειρά δοκιμασιών, που αξιολογούν τις ικανότητές των ηλικιωμένων. Κάθε δοκιμασία έχει «φυσιολογικές τιμές» ανάλογα με την ηλικία και μπορεί να δώσει μια εικόνα για τη φυσική τους κατάσταση σε σχέση με άλλους
συνομηλίκους τους. Λειτουργικές ασκήσεις γυμναστικής και αντίστοιχες κάρτες.

Μην προλαμβάνεις τις πτώσεις - Προώθησε την κινητικότητα. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Το άρθρο επιχειρηματολογεί υπέρ της πρόληψης των ενδονοσοκομειακών πτώσεων μέσω της προώθησης της κίνητοποίησης των ηλικιωμένων νοσηλευόμενων από τους νοσηλευτές. Τα περισσότερα προγράμματα πρόληψης πτώσεων αποσκοπούν στην καθιέρωση μιας προγνωστικής προσέγγισης του πότε και πώς οι ηλικιωμένοι ασθενείς θα πέσουν, αποφεύγοντας τους κινδύνους που σχετίζονται με αυτούς τους παράγοντες, και κρατώντας τους ασθενείς σε ακινησία ώστε να τους αποτρέψουν από την πτώση και τον τραυματισμό τους. Πολλά προγράμματα πτώσεων στην πραγματικότητα είναι ενάντια στη δραστηριότητα για ηλικιωμένους νοσηλευόμενους. Ωστόσο, μόνο η άσκηση μπορεί να μεταστρέψει την πρόληψη των πτώσεων από κάτι το επικίνδυνο, σε μια ευκαιρία φροντίδας των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας και ιδιαίτερα εκείνων που αδυνατούν να νοσηλευτούν.

Μια ανασκόπηση φυσικών και γνωστικών παρεμβάσεων στην γήρανση. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η διατήρηση ενός υγιούς εγκεφάλου είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για την ποιότητα της ζωής των ηλικιωμένων ατόμων και τη διατήρηση της ανεξαρτησίας τους. Η πρόκληση του γηραιού εγκεφάλου μέσω της γνωστικής εκπαίδευσης και των σωματικών ασκήσεων έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική ενάντια στη γνωστική εξασθένηση και στις ασθένειες,οι οποίες σχετίζονται με το γήρας. Αλλά πόσο αποτελεσματικές είναι τέτοιου είδους  εκπαιδευτικές παρεμβάσεις; Ποιος είναι ο βέλτιστος συνδυασμός / στρατηγικής; Είναι αρκετά τα στοιχεία από νευροψυχολογικές παρατηρήσεις, μελέτες σε ζώα, καθώς και, δομικές και λειτουργικές έρευνες νευροαπεικόνισης για να ερμηνεύσουν  τους υποκείμενους  νευροβιολογικούς μηχανισμούς που ευθύνονται για την παρατηρούμενη πλαστικότητα των νεύρων του γηραιού εγκεφάλου; Αυτό το κομμάτι της εργασίας παρουσιάζει συνοπτικά τα πρόσφατα ευρήματα απέναντι σε αυτές τις ερωτήσεις, αλλά τονίζει επίσης το ρόλο των λειτουργικών εργασιών σύνδεσης του εγκεφάλου, μια αναδυόμενη πειθαρχία για μελλοντική έρευνα για υγιή γήρανση και τη μελέτη των υποκείμενων μηχανισμών σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Ο απώτερος στόχος είναι να καταλήξουμε στην  συνιστώμενη πολυτροπική κατάρτιση, υπό το φως των σύγχρονων τάσεων στο σχεδιασμό των παρεμβάσεων. Το τελευταίο αυτό θέμα  συζητήθηκε σε συνδυασμό με την δημιουργία νευροεπιστημονικής γνώσης και τις προβλεπόμενες μελλοντικές ερευνητικές προκλήσεις στη χαρτογράφηση, την κατανόηση και την κατάρτιση του γηραιού εγκεφάλου.

Μυοσκελετικές αλληλεπιδράσεις στην οστεοπαθολογία Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Σύμφωνα με τη θεωρία του μηχανοστάτη, ένα μοντέλο που προωθήθηκε από τον Harold Frost και περιγράφηκε εκτενώς στο “Utah paradigm of skeletal physiology”, η οστική ανάπτυξη και η οστική απώλεια διεγείρονται από την τοπική μηχανική ελαστική παραμόρφωση του οστού. Η φόρτιση των οστών μέσω μηχανικής διέγερσης από τους μυς προϋποθέτει ένα όριο ώστε να υπάρχουν θετικά αποτελέσματα στα οστά. Στην πρόληψη και στη διαχείριση
των μυοσκελετικών παθήσεων, η σύγχρονη αποκατάσταση θα πρέπει να επικεντρωθεί στο πώς να αυξήσει τη μυϊκή και την οστική δύναμη. Με δεδομένη τη στενή αλληλεπίδραση μεταξύ μυών και οστών, μια εξατομικευμένη εκπαιδευτική προσέγγιση βελτιστοποιεί τη λειτουργικότητα και παράλληλα βελτιώνει τη συνολική ποιότητα της ζωής.

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της κοινωνικής προκατάληψης που βιώνουν οι ασθενείς με άνοια και των γνώσεων δείγματος γενικού πληθυσμού για τη νόσο.

Η ενημέρωση και η συναίνεση του ασθενούς αποτελούν θεμελιώδη ζητήματα της ιατρικής ηθικής. Ο κώδικας ιατρικής δεοντολογίας, που μόλις πρόσφατα ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή, θέτει, για πρώτη φορά στη χώρα μας, κανόνες για την υποχρέωση του γιατρού να ενημερώνει τον ασθενή και μόνο. Ωστόσο, όσον αφορά στην ενημέρωση των ασθενών με κακοήθεια, η ρύθμιση αυτή δεν φαίνεται να συνυπολογίζει την ιδιάζουσα θέση της οικογένειας στην Ελλάδα. Τα τελευταία 30 χρόνια η τακτική ενημέρωσης άλλαξε, από την «προστατευτική» απόκρυψη στην πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας στον ασθενή. Η αλλαγή αυτή είναι απόρροια του σεβασμού στην αρχή της αυτονομίας και είναι πιο έντονη στη βόρεια Αμερική και τη βορειοδυτική Ευρώπη. Σε πολλές χώρες, και στην Ελλάδα, η απόκρυψη της αλήθειας από τον ασθενή με κακοήθεια εξακολουθεί να αποτελεί συχνή πρακτική. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στη διαμόρφωση αυτών των διαφορετικών τακτικών ενημέρωσης. Στις κοινωνίες, όπως την ελληνική, όπου ο θεσμός της οικογένειας διατηρείται ισχυρός, υπάρχει τάση από τους συγγενείς να «προστατεύεται» ο ασθενής από τα κακά νέα. Τα σοβαρά προβλήματα του κάθε μέλους τα χειρίζεται η οικογένεια και κατ’ επέκταση η ασθένεια δεν αφορά μόνο στο άτομο, αλλά με την ίδια ένταση σε όλη
την οικογένεια, η οποία αντιδρά ως σύνολο, παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη στο ευάλωτο μέλος. Ως αποτέλεσμα, η σχέση γιατρού-ασθενούς διαμορφώνεται σε σχέση γιατρού-οικογένειας-ασθενούς και η έννοια της αυτονομίας παίρνει ευρύτερο περιεχόμενο, με την οικογένεια μάλλον παρά το άτομο να λειτουργεί ως αυτόνομη μονάδα. Αυτή η «οικογενειακή αυτονομία», που χαρακτηρίζει την ελληνική πραγματικότητα, δεν φαίνεται να έχει ληφθεί υπόψη από τον πρόσφατο κώδικα ιατρικής δεοντολογίας.
Η σύνθεση των θετικών στοιχείων της αυτονομίας άλλων κοινωνιών, με την ευεργετική επίδραση της οικογένειας στην Ελλάδα, θα οδηγούσε στην αντιμετώπιση του θέματος της ενημέρωσης των ασθενών με κακοήθεια με τρόπο που να λειτουργεί καλύτερα στην ελληνική νοοτροπία και όχι με υιοθέτηση πρακτικών από άλλες κοινωνίες.

Ο ρόλος της άσκησης στην εμφάνιση και την αντιμετώπιση της νόσου Alzheimer Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Εργαστήριο Αθλητιατρικής, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη

Η νόσος Alzheimer είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που οδηγεί σε έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών, αλλαγές στην προσωπικότητα, σφαιρική νοητική δυσλειτουργία και λειτουργική έκπτωση των ασθενών. Αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες νοσηρότητας στα άτομα τρίτης ηλικίας. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση του ρόλου της άσκησης στην εμφάνιση και την αντιμετώπιση της νόσου, η οποία αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τον ασθενή, την οικογένειά του και το δημόσιο σύστημα υγείας. Από σχετικές έρευνες διαπιστώνεται ότι η αυξημένη φυσική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο προσβολής των ηλικιωμένων από τη νόσο Alzheimer ή να επιβραδύνει την έναρξη εκδήλωσης των συμπτωμάτων της, ενώ συμβάλλει ουσιαστικά στο θεραπευτικό πρόγραμμα, όταν εμφανιστεί αυτή. Η άσκηση φαίνεται ότι μειώνει τις παραμέτρους που ενοχοποιούνται στην παθοφυσιολογία της νόσου, βελτιώνει τις γνωστικές λειτουργίες, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής. Επίσης, συμβάλλει στην πρόληψη και την αποκατάσταση άλλων συνυπαρχουσών νοσηρών καταστάσεων της τρίτης ηλικίας. Έτσι, η άσκηση αποτελεί ένα αποτελεσματικό, ασφαλές, χαμηλού κόστους, μη φαρμακευτικό μέσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ασθενών. Τα προγράμματα άσκησης για άτομα με νόσο Alzheimer θα πρέπει να πραγματοποιούνται με σωστή επίβλεψη, ορθό προγραμματισμό και να είναι ευχάριστα και προσαρμοσμένα στις ιδιαιτερότητες των ατόμων, ώστε να εξασφαλίζεται η συστηματική συμμετοχή τους σε αυτά. Επίσης, συστήνεται η μικτή άσκηση, που περιλαμβάνει αερόβιο πρόγραμμα μέτριας έντασης, ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ασκήσεις ισορροπίας και ευλυγισίας. Κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικές οι παρεμβάσεις για την προαγωγή της φυσικής δραστηριότητας, με τη σωστή ενημέρωση των ατόμων τρίτης ηλικίας, των ασθενών με νόσο Alzheimer και των συγγενών τους, τη συνεργασία των επιστημόνων για την προαγωγή της υγείας μέσω της άσκησης στην τρίτη ηλικία και την ενθάρρυνση για άσκηση ακόμη και των πολύ ηλικιωμένων ατόμων.

Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο ρόλος και η στάση των νοσηλευτών που εργάζονται σε ΚΑΠΗ ως προς την αγωγή και προαγωγή της υγείας των ηλικιωμένων και να διερευνηθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν τις πρακτικές τους.
Μέθοδος: Η μελέτη σχεδιάστηκε ως πιλοτική, περιγραφική με χαρακτήρα επισκόπησης και συγχρονικό σχεδιασμό. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε προέρχεται από παρόμοια μελέτη για κοινοτικούς νοσηλευτές στην Αγγλία και έχει μεταφραστεί και σταθμιστεί και στην Ελλάδα σε πληθυσμό σχολικών νοσηλευτών. Το δείγμα της μελέτης ήταν ευκολίας και συμπεριέλαβε 33 νοσηλευτές εργαζόμενους σε ΚΑΠΗ της Αττικής. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν περιγραφική στατιστική και μη παραμετρικοί στατιστικοί έλεγχοι για τη διερεύνηση σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών.
Αποτελέσματα: Αν και οι κοινοτικοί νοσηλευτές που εργάζονται σε ΚΑΠΗ εμφάνισαν πολύ θετική στάση ως προς την αγωγή και την προαγωγή της υγείας, γεγονός που δείχνει ότι την αναγνωρίζουν ως συστατικό της εργασίας τους, το γεγονός ότι βασίζουν το σχεδιασμό στις υπάρχουσες οδηγίες από τις αρμόδιες υπηρεσίες δείχνει ότι σε περίπτωση απουσίας αυτών μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό θα συμμετείχε στο σχεδιασμό. Επιπλέον, το γεγονός ότι η πλειοψηφία θεωρεί ότι σπάνια παρέχονται ευκαιρίες για να επηρεάσουν πολιτικές που σχετίζονται με τη βελτίωση της υγείας των ηλικιωμένων, δημιουργεί εμπόδια και έλλειψη αυτονομίας στο έργο τους.
Συμπέρασμα: Οι νοσηλευτές που εργάζονται σε ΚΑΠΗ θεωρούν ότι η προαγωγή υγείας των ηλικιωμένων είναι σημαντικό μέρος του ρόλου τους, όμως δεν  εκμεταλλεύονται επαρκώς την αυτονομία που τους παρέχει η εργασία τους στο συγκεκριμένο χώρο, ώστε να την αναπτύξουν προς όφελος των μελών των ΚΑΠΗ.

Οδηγίες Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Προσέγγισης της Οστεοπόρωσης Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Οδηγίες που αφορούν σε:
Α. Πότε πρέπει να υποβάλλονται οι ασθενείς σε μέτρηση οστικής πυκνότητας (άντρες και γυναίκες).
Β. Αξιολόγηση μέτρησης οστικής πυκνότητας-ορισμοί.
Γ. Οργανωμένοι εργαστηριακοί έλεγχοι υγείας.
Δ. Εκτίμηση κινδύνου καταγμάτων.
Ε. Αλγόριθμος προσδιορισμού ανάγκης θεραπείας μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και αντρών άνω των 50 ετών.
ΣΤ. Φαρμακευτική αγωγή.

Οδηγίες για την αντιμετώπιση των συμπεριφορικών και ψυχολογικών συμπτωμάτων της άνοιας.

Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τις επικοινωνιακές συμπεριφορές των γιατρών και τις βασικές πεποιθήσεις τους όσον αφορά την γνωστοποίηση κακών ειδήσεων στην Ελλάδα. Σε αυτή την ποιοτική μελέτη ερευνήσαμε τις αυτο-αναφερόμενες πρακτικές των γιατρών αναφορικά με τις κακές ειδήσεις, τις αντιλήψεις τους για τους παράγοντες που επηρεάζουν την νωστοποίηση τέτοιων ειδήσεων και τις πεποιθήσεις τους για τον καταλληλότερο τρόπο γνωστοποίησης. Πραγματοποιήθηκαν μεμονωμένες συνεντεύξεις καθώς και μία συζήτηση από ομάδα προβληματισμού όπου συμμετείχαν είκοσι πέντε ειδικευμένοι γιατροί από την πρωτοβάθμια και νοσοκομειακή περίθαλψη. Αναλύσαμε τα δεδομένα που συλλέξαμε με τεχνικές ανάλυσης περιεχομένου. Οι συμμετέχοντες βρέθηκαν να αναγνωρίζουν τη σημασία της κατάλληλης και αποτελεσματικής γνωστοποίησης κακών ειδήσεων. Ωστόσο, κανένας από αυτούς δεν ανέφερε την εφαρμογή εμπειρικών πρακτικών επικοινωνίας. Περιέγραψαν μοντέλα επικοινωνίας που διαμορφώνονται κυρίως μέσω της εργασιακής εμπειρίας τους και συχνά καθοδηγούνται από αιτήματα της οικογένειας του ασθενούς. Ο γιατρός, ο ασθενής και τα οικογενειακά χαρακτηριστικά καθώς επίσης και τα οργανωτικά χαρακτηριστικά και οι πηγές ενημέρωσης αναφέρθηκαν ότι επηρεάζουν την γνωστοποίηση κακών ειδήσεων. Οι συμμετέχοντες εξέλαβαν ως καταλληλότερο τρόπο ενημέρωσης την εξατομικευμένη προσέγγιση στις ατομικές ανάγκες κάθε ασθενή. Πρότειναν μια διεπιστημονική, συνεργατική διαχείριση της διαδικασίας ενημέρωσης και την καθιέρωση επίσημων υποστηρικτικών υπηρεσιών. Αυτά τα ευρήματα μπορεί να παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για την ανάπτυξη εξατομικευμένων, εμπειρικά ενημερωμένων προγραμμάτων σπουδών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων στην Ελλάδα προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα διάφορα εμπόδια στην επικοινωνία.  Θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν τα κοινωνικοπολιτιστικά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν την πρακτική ενημέρωσης, καθώς και οι αντιλήψεις των γιατρών που είναι συνεπείς με τη μεταφορά των βέλτιστων πληροφοριών. Στρατηγικές οι οποίες εστιάζουν στην ανάπτυξη μιας επικοινωνίας με επίκεντρο τον ασθενή πρέπει να τεθούν σε προτεραιότητα.

Η μελέτη αυτή διερευνά τις ανάγκες κατάρτισης των επαγγελματιών υγείας (EY) στον τομέα  Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που αφορά στις υπηρεσίες μακροχρόνιας φροντίδας για ογκολογικούς ασθενείς στην Ελλάδα, με σκοπό τη βελτίωση των υπηρεσιών φροντίδας που παρέχονται, καθώς και τη συνεργασία με τους φροντιστές και τις οικογένειες. Αυτή η ποιοτική μελέτη χρησιμοποίησε ημι-δομημένες συνεντεύξεις και θεματική ανάλυση. Για το σκοπό αυτό επιλέχτηκαν δεκαεπτά επαγγελματίες υγείας από το αντίστοιχο ιατρικό/νοσηλευτικό προσωπικό με ειδίκευση στους ογκολογικούς ασθενείς από δύο μεγάλα Ογκολογικά Νοσοκομεία της Αθήνας(Ελλάδα). Οι απομαγνητοφωνήσεις αναλύθηκαν θεματικά. Όλοι οι επαγγελματίες υγείας επιβεβαίωσαν την ανάγκη τους για περαιτέρω κατάρτιση σε όλους τους τομείς, όπως σε νέα φάρμακα και τεχνολογίες,σε τεχνικές επικοινωνίας για ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε ασθενείς καθώς και σε θέματα που αφορούν την ποιότητα ζωής των ογκολογικών ασθενών. Οι επαγγελαμτίες υγείας,ιδιαίτερα οι νεότεροι, υπογράμμισαν την ανάγκη τους για ενημερωτική κατάρτιση και για συναισθηματική υποστήριξη μέσω των ομαδικών συνεδριάσεων. Κάποια συγκεκριμένα συμπεράσματα σχετίζονται με την εκμάθηση δεξιοτήτων διαχείρισης θλίψης και οικονομικά της υγείας. Ένα κοινό αίτημα ήταν η πρόβλεψη για εκπαίδευση πάνω στη λειτουργία μιας καλά οργανωμένης διεπιστημονικής ομάδα. Περαιτέρω και καλύτερα στοχευμένη εκπαίδευση έχει αναγνωριστεί ως απαραίτητη προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα των υπηρεσιών κατ 'οίκον φροντίδας και αυτό αποτελεί κοινή απαίτηση τόσο τωνεπαγγελματιών υγείας όσο και των ογκολογικών ασθενών οι οποίοι είναι και οι αποδέκτες της κατ' οίκον νοσηλείας.

Το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού ηλικίας άνω των 65 ετών αυξάνεται. Βάσει αυτού, θα πρέπει να αναμένεται μια επακόλουθη αύξηση των ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία, όπως ο καρκίνος. Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, πολλές μελέτες προσπάθησαν να αποδείξουν την ασφάλεια των χειρουργικών εκτομών σε περιπτώσεις ασθενών με ηπατικό, γαστρικό ή καρκίνο του παχέος εντέρου.

Αξιολογούμε την πρόγνωση διάρκειας ενός έτους μίας παρέμβασης στον τρόπο ζωής (διατροφή, διακοπή καπνίσματος και άσκηση) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.
Μία τυχαιοποιημένη μη τυφλή κλινική δοκιμή έλαβε χώρα με 500 ασθενείς.  Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, 250 ασθενείς (ομάδα παρέμβασης) έλαβαν συμβουλευτική παρέμβαση σύμφωνα με τις πρόσφατες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας. Οι υπόλοιποι 250 ασθενείς (ομάδα ελέγχου) έλαβαν τις συνήθεις οδηγίες. Κατά την παρακολούθηση μελετήθηκε πρωταρχικά η ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου (μη θανατηφόρο συμβάν) κατά το πρώτο έτος, ενώ δευτερευόντως μελετήθηκαν θανατηφόρα συμβάντα, αποχή από το κάπνισμα, διατροφικές συνήθειες και άσκηση. Σύμφωνα με τη πρωταρχική μέτρηση ο κίνδυνος ανάπτυξης μη θανατηφόρου καρδιαγγειακού επεισοδίου ήταν 0,56-φορές μικρότερος (95%CI 0·28, 0·96, p = 0·03)  στην ομάδα παρέμβασης συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Ένα έτος μετά την επέμβαση, οι ασθενείς στην ομάδα παρέμβασης ήταν 1,96-φορές (95%CI 1·31, 2·93, p  0·001)  περισσότερο πιθανό να ακολουθούν τις διατροφικές οδηγίες, 3,32-φορές (95%CI 2·24, 4·91, p  0·001) περισσότερο πιθανό να ασκούνται και 1,34-φορές (95%CI 1·15, 1·56, p  0·001) να επιστρέψουν στην εργασία τους. Η συμβουλευτική για τον τρόπο ζωής μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα και να μειώσει τον κίνδυνο ενός νέου καρδιαγγειακού επεισοδίου. Οι υπηρεσίες υγείας πρέπει να παρέχουν κατευθυντήριες οδηγίες και κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης προσαρμοσμένα στις ανάγκες των ασθενών.

Ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων μετά από επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων ασθενών μετά από επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης.
ΜΕΘΟΔΟΙ: Η μελέτη σχεδιάστηκε ως ημι-πειραματική με μετρήσεις πριν και μετά. Συμμετείχαν  63 ηλικιωμένοι ασθενείς, οι οποίοι χειρουργήθηκαν σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με συνέντευξη πριν την επέμβαση, 4 και 12 μήνες μετά με το ερωτηματολόγιο MacNew Heart disease health-related quality of life.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άνδρες(48 άτομα, 76.2%), έγγαμοι (49 άτομα, 77.8%) και συνταξιούχοι (54 άτομα, 61.7%). Μετά την επέμβαση και πριν την έξοδο από το νοσοκομείο  42 άτομα (66.6%) παρουσίασαν επιπλοκές. Ένα έτος μετά την επέμβαση 45 (80,4%) ασθενείς παρουσίασαν βελτίωση και μόλις 11 (19.6%) επιδείνωση στην ποιότητα ζωής τους. Παρά την μετεγχειρητική βελτίωση σε όλους τους τομείς, ένα υψηλό ποσοστό των ασθενών (60% και πάνω) συνέχιζαν να παρουσιάζουν επιδείνωση στις ερωτήσεις που αφορούσαν την αυτοπεποίθηση και την εξάρτηση από τους άλλους, υποδεικνύοντας έτσι ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον. Περίπου ένας στους δύο ασθενείς σημείωσαν σημάδια γνωστικής δυσλειτουργίας κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής περιόδου. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς γνώριζαν πολύ λίγα για την ασθένειά τους, ειδικά πριν την επέμβαση. Το επίπεδο εκπαίδευσης, η παρουσία επιπλοκών μετά την επέμβαση και η αναφερόμενη στηθάγχη συσχετίστηκαν με χειρότερη ποιότητα ζωής.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών ένιωσαν βελτίωση ενώ ένας σημαντικός αριθμός παρουσίασε χειροτέρευση σχετικά με την αυτοπεποίθηση και την εξάρτηση από τους άλλους.  Ένα σημαντικό βήμα για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να ήταν μέσω ενός διεπιστημονικού προγράμματος δομημένου για την αποκατάσταση  έχοντας ως επίκεντρο τη συναισθηματική υποστήριξη,τη διάθεση των πληροφοριών και την εκπαίδευση των ηλικιωμένων ασθενών(που έχουν κάνει επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης)και των συγγενών τους.

Η εμφάνιση χρόνιων ασθενειών είναι ένα σημαντικό συμβάν στη ζωή που λειτουργεί ως μεγάλη πρόκληση σε μικροοικονομικό και μακροοικονομικό επίπεδο. Μια τέτοια χρόνια ασθένεια είναι η καρδιαγγειακή νόσος (CVD), η οποία αποτελεί μείζον πρόβλημα υγείας. Ο τρόπος με τον οποίο τα άτομα προσαρμόζονται σε χρόνιες ασθένειες συνδέεται στενά με τους πολιτιστικούς και γλωσσικούς παράγοντες που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της προσωπικής ταυτότητας. Αυτή η μελέτη παρουσιάζει τις πεποιθήσεις υγείας των ηλικιωμένων Ελλήνων Αυστραλών και τον τρόπο με τον οποίο κατανοούν την υγεία και τις ασθένειες. Η διαδικασία μέσω της οποίας οι ηλικιωμένοι Έλληνες Αυστραλοί θεωρούν την CVD και αναζητούν ιατρική περίθαλψη θα συζητηθεί στο πλαίσιο των ιδιαίτερων πολιτισμικών τους απόψεων και στάσεων απέναντι στην ασθένεια.

Πρακτικές Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Υπέρταση 2008 Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Aν και όλες οι κατευθυντήριες οδηγίες για την υπέρταση βασίζονται στα ίδια δεδομένα, είναι ενδιαφέρον το ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσά τους. Οι διαφορές αυτές μπορούν να αποδοθούν όχι μόνο σε διαφορές στους προαναφερθέντες ιδιαίτερους χαρακτήρες κάθε περιοχής, αλλά και σε διαφορές στη φιλοσοφία, τη νοοτροπία και τις αντιλήψεις μεταξύ των συγγραφικών ομάδων. Η αποσπασματική παρουσίαση διαφορετικών κατευθυντήριων οδηγιών σε εκπαιδευτικές συναντήσεις οδηγεί τους κλινικούς γιατρούς σε αβεβαιότητα ή και σύγχυση ως προς την ενδεδειγμένη στρατηγική που πρέπει να εφαρμόσουν στους ασθενείς τους στην πράξη.

Βασικά μηνύματα
1 Ο αριθμός των ατόμων με άνοια αυξάνεται παγκοσμίως, αν και η συχνότητα εμφάνισης σε ορισμένες χώρες έχει μειωθεί.
2 Να είστε φιλόδοξοι για την πρόληψη
Συνιστούμε την ενεργό θεραπεία της υπέρτασης σε μεσήλικες (45-65 ετών) και ηλικιωμένους (ηλικίας άνω των 65 ετών) χωρίς άνοια για τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης άνοιας. Οι παρεμβάσεις για άλλους παράγοντες κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής εκπαίδευσης, της άσκησης, της διατήρησης της κοινωνικής δέσμευσης, της μείωσης του καπνίσματος και της διαχείρισης της απώλειας της ακοής, της κατάθλιψης, του διαβήτη και της παχυσαρκίας, θα μπορούσαν να καθυστερήσουν ή να αποτρέψουν το ένα τρίτο των περιπτώσεων άνοιας.
3 Αντιμετωπίστε τα γνωστικά συμπτώματα
Για να μεγιστοποιηθεί η γνώση, στα άτομα με νόσο του Αλτσχάιμερ ή άνοια με σώματα Lewy θα πρέπει να προσφέρονται αναστολείς χολινεστεράσης σε όλα τα στάδια ή memantine για σοβαρή άνοια. Οι αναστολείς χολινεστεράσης δεν είναι αποτελεσματικοί σε ήπια γνωστική εξασθένηση.
4 Ατομική φροντίδα άνοιας
Η καλή φροντίδα άνοιας καλύπτει ιατρική, κοινωνική και υποστηρικτική περίθαλψη. Θα πρέπει να προσαρμόζεται στις μοναδικές ατομικές και πολιτιστικές ανάγκες, προτιμήσεις και προτεραιότητες και θα πρέπει να περιλαμβάνει στήριξη για τους φροντιστές της οικογένειας.
5 Φροντίδα για οικογενειακούς φροντιστές
Οι φροντιστές της οικογένειας διατρέχουν υψηλό κίνδυνο κατάθλιψης. Αποτελεσματικές παρεμβάσεις, όπως οι μέθοδοι για τις σχέσεις (START) ή οι πόροι για την ενίσχυση της παρέμβασης για την υγεία του φροντιστή του Alzheimer (REACH), μειώνουν τον κίνδυνο κατάθλιψης, αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα και πρέπει να διατίθενται.
6 Σχέδιο για το μέλλον
Τα άτομα με άνοια και οι οικογένειές τους εκτιμούν τις συζητήσεις για το μέλλον και τις αποφάσεις σχετικά με τους πιθανούς δικηγόρους για λήψη αποφάσεων. Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να εξετάσουν την ικανότητα να κάνουν διαφορετικά είδη αποφάσεων κατά τη διάγνωση.
7 Προστατέψτε τα άτομα με άνοια
Τα άτομα με άνοια και η κοινωνία χρειάζονται προστασία από τους πιθανούς κινδύνους της κατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της αυτο-αμέλειας, της ευπάθειας (συμπεριλαμβανομένης της εκμετάλλευσης), της διαχείρισης χρημάτων, της οδήγησης ή της χρήσης όπλων. Η αξιολόγηση και η διαχείριση του κινδύνου σε όλα τα στάδια της ασθένειας είναι ουσιώδους σημασίας, αλλά πρέπει να εξισορροπηθεί με το δικαίωμα του ατόμου στην αυτονομία.
8 Διαχείριση των νευροψυχιατρικών συμπτωμάτων
Η αντιμετώπιση των νευροψυχιατρικών συμπτωμάτων της άνοιας συμπεριλαμβανομένης της ανησυχίας, της χαμηλής διάθεσης ή της ψύχωσης είναι συνήθως ψυχολογική, κοινωνική και περιβαλλοντική, με φαρμακολογική διαχείριση αποκλειστικά για άτομα με πιο σοβαρά συμπτώματα.
9 Εξετάστε το τέλος της ζωής
Το ένα τρίτο των ηλικιωμένων πεθαίνει με άνοια, οπότε είναι απαραίτητο οι επαγγελματίες που εργάζονται στο τέλος της ζωής να εξετάσουν αν ο ασθενής έχει άνοια, επειδή ίσως να μην μπορεί να λάβει αποφάσεις σχετικά με τη φροντίδα και τη θεραπεία του ή να εκφράσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του.
10 Τεχνολογία
Οι τεχνολογικές παρεμβάσεις έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν την παροχή φροντίδας αλλά δεν πρέπει να υποκαταστήσουν την κοινωνική επαφή.

Ήταν ένα συναρπαστικό έτος για τη διαχείριση του καρκίνου του μαστού. Από την ανακοίνωση του συμπεράσματος για το τεστ καταστολής της λειτουργίας των ωοθηκών (SOFT) τον περασμένο Δεκέμβριο στο συνέδριο του San Antonio για τον καρκίνο του μαστού το 2014, με τις τελευταίες αλλαγές στη διαλογή, την προφυλακτική μαστεκτομή και την αξιολόγηση της νέας χημειοθεραπείας και στοχοθετημένων θεραπειών, αυτή η ανασκόπηση στοχεύει στην αξιολόγηση της προόδου του προηγούμενου έτους. Υπογραμμίζοντας τις σημαντικότερες παρουσιάσεις το συμπόσιο, δίνει μια ιδέα σχετικά με τις αλλαγές που αναμένονται το 2016.

Σεμινάριο Ψυχογηριατρικής Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Πρόκειται για το μοναδικό σεμινάριο Ψυχογηριατρικής που πραγματοποιείται στην Ελλάδα. Οι εκπαιδευτές είναι επαγγελματίες υγείας με μεγάλη πείρα και εξειδίκευση στον τομέα της Ψυχογηριατρικής. Στόχος: Η εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας πάνω στην άνοια και τα υπόλοιπα ψυχογηριατρικά θέματα.


Εισαγωγή: Λίγες ερευνητικές μελέτες έχουν επιχειρήσει να εξετάσουν τη στάση των καθηγητών Νοσηλευτικής ως προς την φροντίδα των ηλικιωμένων παρότι αυτή θεωρείται σημαντικός παράγοντας της φροντίδας.
Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τη στάση των φοιτητών νοσηλευτικής καθώς και των καθηγητών τους ως προς την φροντίδα των ηλικιωμένων.
Υλικό και Μέθοθος: Πρόκειται για μια διατομεακή μελέτη που διενεργήθηκε στο τμήμα Νοσηλευτικής του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδος. Συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο 20 ερωτήσεων από 246 φοιτητές, πρώτου, τέταρτου και πέμπτου εξαμήνου και 76 καθηγητές νοσηλευτικής. Το μη παραμετρικό τεστ Mann–Whitney–U χρησιμοποιήθηκε για τη σύγκριση δύο ανεξάρτητων ομάδων, τα κατηγορικά δεδομένα ελέγχθηκαν μέσω του μη παραμετρικού τεστ Kruskall-Wallis H και διενεργήθηκε  t–test για να συγκρίνει τη μέση τιμή της συνολικής βαθμολογίας ανάμεσα στις δύο ομάδες του δείγματος.
Αποτελέσματα: Οι φοιτητές είχαν καλύτερη βαθμολογία σε σχέση με τους καθηγητές (μέση βαθμολογία 57.65 έναντι 55.78, p=0.011). Παρόλα αυτά εντοπίστηκε έλλειψη γνώσεων και ενδιαφέροντος στη φροντίδα των ηλικιωμένων.  Οι καθηγητές και οι γυναίκες είχαν γενικότερα  πιο θετικές στάσεις.

Η ψυχοακουστική είναι ένας συναρπαστικός αναπτυσσόμενος τομέας που ασχολείται με την αξιολόγηση της αίσθησης της ακοής ως αποτέλεσμα ενός ερεθίσματος ήχου ή ομιλίας. Η νευροωτολογία με ηλεκτροφυσιολογική εξέταση καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα των ακουστικών οδών, που εκτείνεται από το 8ο κρανιακό νεύρο μέχρι τα κορτικοειδή ακουστικά κέντρα ως αποτέλεσμα εξωτερικών ακουστικών ερεθισμάτων. Οι κεντρικές διαταραχές ακουστικής επεξεργασίας μπορεί να συνυπάρχουν με τις ψυχικές διαταραχές και να περιπλέξουν τη διάγνωση και την έκβαση τους.

Η συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες μπορεί να συμβάλλει
στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ατόμων που Ζουν Με Άνοια
(ΑΖΜΑ), αλλά οι ίδιοι έχουν δυσκολίες και αντιμετωπίζουν
προκλήσεις για να τα καταφέρουν. Υπάρχει έρευνα που μας βοηθά
να κατανοήσουμε πως η άγνοια του γενικού πληθυσμού για την
άνοια, η έλλειψη επίσημης ή άτυπης υποστήριξης καθώς και η
έλλειψη των κατάλληλων δραστηριοτήτων αποτελούν μέρος αυτών
των προκλήσεων. Τέτοιες έρευνες συχνά αποτελούν τη βάση για
την κατανόηση του ρόλου της άσκησης στην άνοια, όμως
περιλαμβάνουν γενικά συμπεράσματα και συμβουλές. Για να
διερευνήσει κανείς τις ανάγκες ενός ατόμου και να εξατομικεύσει
το πρόγραμμα άσκησης, χρειάζεται να μάθει τις ιδιαίτερες
απαιτήσεις του, τα βιώματά του και τις συνήθειές του. Αυτό
απαιτεί από αυτούς που θα προτείνουν σωματικές δραστηριότητες
και άσκηση είναι να «συζητήσουν» με τον πάσχοντα, για να
διασφαλίσουν ότι η προσέγγισή τους είναι Ανθρωποκεντρική.

Τελικές Κατευθυντήριες Οδηγίες για τις Άνοιες Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η γήρανση του πληθυσμού, διεθνώς, και η εκτιμώμενη αύξηση της επίπτωσης των νοσημάτων,  που προσβάλλουν τους ηλικιωμένους, συμπεριλαμβανομένης της άνοιας, αποτελεί, ήδη, μείζον θέμα για τη δημόσια υγεία και εγείρει ανησυχία σε παγκόσμιο επίπεδο. Η άνοια προσβάλλει το 5,4% των ατόμων άνω των 65 ετών και ο επιπολασμός της αυξάνει με την ηλικία. Εκτιμάται ότι ο αριθμός των πασχόντων από διαφορετικές μορφές άνοιας διπλασιάζεται κάθε 20 χρόνια και θα ανέλθει σε 115 εκατομμύρια μέχρι το 2040 (Alzheimer Disease International World Alzheimer Report 2010).
Η άνοια είναι ένα κλινικό σύνδρομο, διαφορετικής αιτιολογίας, που οδηγεί τελικά σε σημαντική αποδιοργάνωση, έκπτωση της λειτουργικότητας και πλήρη απώλεια της αυτονομίας του ασθενούς. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της πορείας της, εκτός από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της διαταραχής των νοητικών λειτουργιών, σχεδόν όλοι οι ασθενείς εμφανίζουν συμπεριφορικά και ψυχολογικά συμπτώματα (behavioral and psychological symptoms-BPSD), που επηρεάζουν αρνητικά την εξέλιξη της νόσου και συμβάλλουν στη διαιώνιση της κακής ποιότητας ζωής των ασθενών και των φροντιστών τους. Το εγχείρημα της επιτυχούς αντιμετώπισης των νοητικών και των συμπεριφορικών και ψυχολογικών συμπτωμάτων αποτελεί σημαντική πρόκληση  για τον κλινικό ιατρό.
Το παρόν κεφάλαιο στο εγχειρίδιο «Κατευθυντήριες Οδηγίες – Θεραπευτικά Πρωτόκολλα για τις Ψυχιατρικές Διαταραχές» αποτελεί ένα βοήθημα για τον κλινικό ιατρό στην προσπάθεια διαχείρισης (management) των ανοϊκών ασθενών. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνει συνοπτικές πληροφορίες για την κλινική εικόνα, τη διαγνωστική ταξινόμηση, την επιδημιολογία, την πορεία και την πρόγνωση των πιο συχνών ανοιών καθώς και νεότερα δεδομένα από τη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την αντιμετώπιση των νοητικών και των συμπεριφορικών συμπτωμάτων της ευάλωτης αυτής πληθυσμιακής ομάδας, τόσο με μη φαρμακευτικές όσο και με φαρμακευτικές παρεμβάσεις.

Σκοπός της μελέτης: Η μελέτη αυτή διερευνά το άγχος που οι άνθρωποι αισθάνονται αναφορικά με τη γήρανση και τις ψυχομετρικές ιδιότητες της κλίμακας άγχους για τη γήρανση (AAS) σε ελληνικά δείγματα. Σχεδιασμός και Μέθοδοι: Το AAS χορηγήθηκε σε 3 ομάδες: 147 πρωτοβάθμιους επαγγελματίες υγείας, 74 φοιτητές Νοσηλευτικής και Κοινωνικής Εργασίας και 99 κάτοικοι της Κοινότητας. Αποτελέσματα και συνέπειες: Μια Επιβεβαιωτική Ανάλυση Παραγόντων αναπαράγει τους 4 παράγοντες που αποτελούν το βασικό στοιχείο του AAS, με σημαντικό βαθμό αξιοπιστίας για τα 3 δείγματα. Η πολυπαραγοντική ανάλυση της διακύμανσης έδειξε ότι οι φοιτητές εξέφρασαν σημαντικά περισσότερες ανησυχίες σχετικά με τη γήρανση (υψηλότερη συνολική βαθμολογία AAS), περισσότερο «Φόβο των ηλικιωμένων», «Ψυχολογικές ανησυχίες» και «Ανησυχίες για τη φυσική εμφάνιση» και λιγότερο «Φόβο απώλειας» συγκριτικά με τους επαγγελματίες υγείας και τους κατοίκους της κοινότητας. Οι γυναίκες ανέφεραν τις υψηλότερες ανησυχίες σχετικά με τη φυσική εμφάνιση σε σύγκριση με τους άνδρες. Οι σπουδαστές και οι επαγγελματίες που έχουν εμπειρία με άνοια έδειξαν χαμηλότερες και υψηλότερες συνολικές βαθμολογίες AAS, αντίστοιχα, σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν τέτοια εμπειρία. Οι νεότεροι επαγγελματίες χωρίς εμπειρία και οι λιγότερο μορφωμένοι, με εμπειρία εξέφρασαν υψηλότερο γενικευμένο άγχος σχετικά με τη γήρανση από τους παλαιότερους επαγγελματίες και τους λιγότερους εκπαιδευμένους χωρίς εμπειρία. Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν τη σημασία της εφαρμογής κατάλληλων εκπαιδευτικών παρεμβάσεων και συνεχιζόμενης κατάρτισης με στόχο να αμβλύνουν το άγχος των φοιτητών και των επαγγελματιών υγείας σχετικά με τη δική τους γήρανση και να μειώσουν τη στάση τους απέναντι στους ηλικιωμένους.

Iστορικό: Οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιατρικών Ειδικών (UEMS-GMS) για την εκπαίδευση στην Γηριατρική Ιατρική δημοσιεύθηκαν το 1993. Η πρακτική της Γηριατρικής Ιατρικής έχει αναπτυχθεί σημαντικά από τότε μέχρι σήμερα και έχει καταστεί αναγκαία η ενημέρωση αυτών των συστάσεων. Μέθοδοι: υπό την αιγίδα του UEMS-GMS, της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γηριατρικής Ιατρικής (EuGMS) και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Ιατρικής της Γήρανσης (EAMA), μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που εκπροσωπούν όλα τα κράτη μέλη των αντίστοιχων οργάνων ανέπτυξε ένα νέο πλαίσιο για την εκπαίδευση και την κατάρτιση ειδικών στην Γηριατρική Ιατρική χρησιμοποιώντας μια τροποποιημένη τεχνική των Δελφών. Τριάντα δύο μέλη επιτροπών εμπειρογνωμόνων από 30 διαφορετικές χώρες συμμετείχαν στη διαδικασία που περιλαμβάνει τρεις γύρους της μεθοδολογίας των Δελφών για συναίνεση. Η διαδικασία καθοδηγήθηκε από πέντε διευκολυντές. Αποτελέσματα: οι τελικές συστάσεις περιλαμβάνουν τέσσερις διαφορετικούς τομείς: «Γενικές εκτιμήσεις» σχετικά με τη διάρθρωση και το στόχο του αναλυτικού προγράμματος, καθώς και δείκτες ποιότητας για την ειδίκευση (6 προτάσεις), «Γνώσεις στην περίθαλψη των ασθενών» (36 προτάσεις) «Πρόσθετες δεξιότητες και στάσεις που απαιτούνται για έναν Γηρίατρο» (9 προτάσεις) και ένας τομέας για την «Αξιολόγηση της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης: ποια στοιχεία είναι σημαντικά για τη διακρατική διαδικασία σύγκρισης» (1 πρόταση). Συμπέρασμα: Η παρούσα δημοσίευση περιγράφει την ανάπτυξη των νέων συστάσεων που εγκρίθηκαν από τις UEMS-GMS, EuGMS και EAMA ως ελάχιστες απαιτήσεις για την απόκτηση της ειδικότητας της γηριατρικής στα κράτη μέλη της ΕΕ.

Εισαγωγή: η άνοδος του αριθμού των ηλικιωμένων, οι ανάγκες των ευπαθών ενηλίκων προϋποθέτουν ότι οι μελλοντικοί γιατροί είναι επαρκώς εκπαιδευμένοι στις δεξιότητες της γηριατρικής ιατρικής. Λίγες χώρες έχουν αφιερωμένα προγράμματα σπουδών στη γηριατρική σε προπτυχιακό επίπεδο. Σκοπός του έργου αυτού ήταν η ανάπτυξη συναίνεσης μεταξύ των γηριατρικών σε ένα πρόγραμμα σπουδών με τις ελάχιστες απαιτήσεις που πρέπει να επιτύχει ένας φοιτητής ιατρικής μέχρι το τέλος της ιατρικής σχολής.
Μέθοδοι: Χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη μέθοδος Delphi. Πρώτον, οι ειδικοί εκπαιδευτικοί και οι γηρίατροι πρότειναν ένα σύνολο μαθησιακών στόχων βασισμένων στην ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Δεύτερον, τρεις κύκλοι της μεθόδου Delphi, που συμπεριλάμβαναν μια ομάδα από 49 εμπειρογνώμονες, οι οποίοι εκπροσωπούν 29 χώρες συνδεδεμένες με την Ευρωπαϊκή Ένωση ΕΙΔΙΚΩΝ Ιατρών (UEMS) χρησιμοποιήθηκαν για την επίτευξη συναίνεσης σε ένα τελικό πρόγραμμα σπουδών.
Αποτελέσματα: Ο αριθμός των διαφωνιών μετά τους Δελφούς 1 και 2 ήταν 81 και 53 αντίστοιχα. Η συμφωνία ολοκληρώθηκε μετά τον τρίτο. Το τελικό πρόγραμμα σπουδών αποτελείται από λεπτομερείς στόχους που ομαδοποιούνται κάτω από 10 γενικά μαθησιακά αποτελέσματα.
Συζήτηση: Επιτεύχθηκε μια συμφωνία από τους ευρωπαίους γηρίατρους σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις των στόχων γηριατρικής μάθησης για τους φοιτητές ιατρικής. Θα χρειαστούν σημαντικές προσπάθειες για την εφαρμογή αυτών των απαιτήσεων, δεδομένων των μεγάλων διαφορών στην ποιότητα διδασκαλίας της γηριατρικής στις ιατρικές σχολές. Αυτό το πρόγραμμα σπουδών αποτελεί ένα πρώτο βήμα για τη βελτίωση της διδασκαλίας της γηριατρικής στα ιατρικά σχολεία και θα χρησιμεύσει επίσης ως βάση για την προώθηση της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης στη γηριατρική σε όλη την Ευρώπη

Το ντελίριο, ένα οργανικό ψυχοσύνδρομο που εμφανίζεται συχνά σε νοσηλευόμενους  ασθενείς  της  μονάδας  εντατικής  θεραπείας (ΜΕΘ),  απασχολεί όλο  και  περισσότερο  τα  τελευταία  χρόνια  τους  επιστημονικούς  κύκλους. Ασθενείς σε προχωρημένη ηλικία εμφανίζουν συχνότερα το σύνδρομο. Η εν λόγω ανασκόπηση περιγράφει το σύνδρομο, μέτρα πρόληψης και στρατηγικές αντιμετώπισης.

Το στοματογναθικό σύστημα στους ηλικιωμένους. Χρήσιμη πληροφόρηση για τους ιατρούς. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η γήρανση αυτή καθαυτή έχει μικρή επίδραση στο στοματικό ιστό και στη στοματική λειτουργία και οι περισσότερες αλλαγές είναι δευτερογενείς σε σχέση με τους εξωγενείς παράγοντες. Οι συνηθέστερες στοματικές ασθένειες στου ηλικιωμένους είναι αυξημένη συχνότητα απώλειας οδόντων εξαιτίας περιοδοντικής νόσου και τερηδόνας και στοματικές προκαρκινικές/καρκινικές καταστάσεις. Υπάρχουν πολλοί γενικοί, ιατρικοί και κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες που σχετίζονται με οδοντικές νόσους ασθένεια, φάρμακα, κόστος, εκπαιδευτικό υπόβαθρο, κοινωνική τάξη) . Η διατήρηση λιγότερων από 20 δόντια σχετίζεται με δυσκολίες μάσησης. Η απώλεια δοντιών και η σχετιζόμενη μείωση της μασητικής ικανότητας οδηγεί σε δίαιτα πτωχή σε ίνες, πλούσια σε κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη και επομένως σε καρδιαγγειακά νοσήματα, εγκεφαλικό και γαστρεντερικό καρκίνο. Η παρουσία αποφρακτικών οδοντικών οδών είναι εξίσου σημαντική για την κατάποση. Η ξηροστομία είναι συχνή στους ηλικιωμένους, προκαλεί πόνο και δυσφορία και συνήθως σχετίζεται με άλλα νοσήματα και φάρμακα.Παράμετροι της στοματικής υγιεινής( περιοδοντική νόσος, απώλεια δοντιών, φτωχή στοματική υγιεινή) έχουν επίσης σχετιστεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη, βακτηριακή πνευμονία και αυξημένη θνησιμότητα, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμα οριστικά, εξαιτίας διαφόρων παραγόντων.  Η στοματική υγεία επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων, εξαιτίας του αντίκτυπού της στη διατροφή, την άνεση, την εμφάνιση και τις συναναστροφές. Από την άλλη μεριά, η ανεπαρκής γενική κατάσταση επιδεινώνει την αντίστοιχη στοματική. Είναι επομένως σημαντικό  ο θεράπων ιατρός να ανταλλάσσει πληροφορίες και να συνεργάζεται με τον οδοντίατρο ώστε να είναι δυνατή η βέλτιστη φροντίδα του ασθενούς.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΑ Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Ως άνοια θεωρείται η παθολογική κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται από επίκτητη και σοβαρή έκπτωση των νοητικών λειτουργιών που προκαλείται από την βλάβη του εγκεφάλου από διάφορα αίτια. Με βάση τον ορισμό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο οποίος χρησιμοποιείται διεθνώς στην κλινική πράξη, η έκπτωση αυτή των νοητικών λειτουργιών πρέπει να συνδυάζει διαταραχή της μνήμης και μιας τουλάχιστον από τις άλλες νοητικές λειτουργίες (δηλ. να συνυπάρχει αφασία, απραξία, αγνωσία ή διαταραχή των μετωπιαίων-επιτελικών λειτουργιών). Πρέπει δε να είναι τέτοιας βαρύτητας ώστε να διαταράσσει την λειτουργικότητα του ασθενούς στην κοινωνική και επαγγελματική του ζωή. Η άνοια αποτελεί μία χρόνια κατάσταση και απαραίτητη προϋπόθεση για να χαρακτηρισθεί ένας ασθενής ως πάσχων από άνοια, είναι: α)n νοητική του έκπτωση να μην συμβαίνει στα πλαίσια μιας οξείας διαταραχής των νοητικών λειτουργιών (οπότε πρόκειται για οξεία συγχυτική κατάσταση) ή μιας σοβαρής κατάθλιψης και β) να συνυπάρχει έκπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητά του.

Η ιατρική βασισμένη στα αποδεικτικά στοιχεία μάς λέει ότι δεν πρέπει να αποδεχθούμε τη δημοσιευμένη έρευνα στην ονομαστική της αξία. Ακόμα και οι έρευνες από τις καθιερωμένες ομάδες,που δημοσιεύονται στα υψηλότατης επίδρασης περιοδικά. μπορούν να έχουν μεθοδολογικές ατέλειες, προκαταλήψεις και περιορισμένη γενίκευση. Η κριτική αξιολόγηση των ερευνητικών μελετών μπορεί να φανεί τρομακτική, αλλά είναι διαθέσιμα εργαλεία που διευκολύνουν τη διαδικασία για τους μη ειδικούς. Η κατανόηση της γλώσσας και της διαδικασίας αξιολόγησης της ποιότητας είναι απαραίτητη για την εξέταση ή διεξαγωγή έρευνας και είναι επίσης πολύτιμη για όλους τους κλινικούς γιατρούς, που χρησιμοποιούν δημοσιευμένη έρευνα για να ενημερώσουν την κλινική πρακτική τους.
Παρουσιάζουμε μια ανασκόπηση που γράφτηκε ειδικά για τους γεροντολόγους. Αυτή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο καθορίζεται η ποιότητα σε σχέση με τη μεθοδολογική συμπεριφορά και την αναφορά της έρευνας. Αφού διαπιστώσαμε γιατί η αξιολόγηση της ποιότητας είναι σημαντική, παρουσιάζουμε και αξιολογούμε τα εργαλεία που είναι διαθέσιμα για την τυποποίηση της αξιολόγησης της ποιότητας. Περιεργαζόμαστε πέντε σχέδια μελέτης: RCTs, μη τυχαιοποιημένες μελέτες, μελέτες παρατήρησης, συστηματικές αναθεωρήσεις και μελέτες ακρίβειας διαγνωστικών εξετάσεων. Η αξιολόγηση της ποιότητας για κάθε ένα από αυτά τα σχέδια μελέτης παρουσιάζεται με ένα παράδειγμα δημοσιευμένης γνωσιακής έρευνας. Οι πρακτικές εφαρμογές των εργαλείων επισημαίνονται με οδηγίες για τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς τους. Υπογραμμίζουμε εκπαιδευτικούς πόρους και προσφέρουμε συγκεκριμένες συμβουλές για τη χρήση αυτών των εργαλείων.
Ελπίζουμε ότι όλοι οι γηρίατροι  θα νιώσουν άνετα με την κριτική εκτίμηση της δημοσιευμένης έρευνας και ότι η χρήση των εργαλείων που περιγράφονται σε αυτήν την ανασκόπηση - μαζί με την συνειδητοποίηση των πλεονεκτημάτων και των περιορισμών τους - θα γίνει μέρος της διδασκαλίας, των περιοδικών και των πρακτικών.

Χρόνια οστεοαρθρίτιδα γονάτων: Στοχεύοντας την αντιμετώπιση του πόνου. Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Η χρόνια οστεοαρθρίτιδα γονάτων είναι η πλέον συχνή αρθρίτιδα. Προσβάλλει μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδιαίτερα της μέσης και μεγάλης ηλικίας. Η αιτιολογική αντιμετώπιση της νόσου μέχρι σήμερα δεν είναι εφικτή, παρά το γεγονός ότι γίνεται προσπάθεια εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων, όπως η εφαρμογή βλαστοκυττάρων. Η τοπική εφαρμογή καψαϊκίνης αποτελεί καινοτόμο μέθοδο αντιμετώπισης του πόνου στη χρόνια οστεοαρθρίτιδα. Η τοπική εφαρμογή λιδοκαΐνης αποτελεί μια  επίσης εναλλακτική καινοτόμο μέθοδο . Η από του στόματος χορήγηση διασερεΐνης έχει αποδειχθεί ότι περιορίζει την παραγωγή των φλεγμονωδών κυτταροκινών που παρατηρείται στο χρόνιο πόνο. Σκοπός της ερευνητικής εργασίας είναι η εκτίμηση της επίδρασης της τοπικής εφαρμογής καψαϊκίνης 8% και της τοπικής εφαρμογής λιδοκαΐνης 5% και της από του στόματος χορήγησης διασερεΐνης στον πόνο στη χρόνια οστεοαρθρίτιδα γονάτων. Μέθοδοι αιτιολογικής αντιμετώπισης της χρόνιας οστεοαρθρίτιδας δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα. Οι υπάρχουσες μέθοδοι όπως η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονώδων φαρμάκων (ΜΣΑΦ) χαρακτηρίζονται από την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Η εφαρμογή καινοτόμων θεραπειών που αντιμετωπίζουν το κύριο σύμπτωμα της νόσου, που είναι ο πόνος, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς θα δώσει λύση σε πρόβλημα που αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Επιλέγοντας κατηγορία μπορείτε να δείτε παρακατω τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή.

Επιλέγοντας "Πίσω" επιστρέφετε στην προηγούμενη κατηγορία.