Το επίκεντρο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος JA-CHRODIS είναι η προαγωγή της υγείας και η πρωτογενής πρόληψη, με επιπλέον σημείο προσοχής τη διαχείριση του διαβήτη και των πολυνοσηρών χρόνιων παθήσεων.
Η ακόλουθη επισκόπηση της χώρας παρέχει μια γενική εικόνα της κατάστασης της προαγωγής της υγείας και της πρωτοβάθμιας πρόληψης και των προσεγγίσεων για καρδιαγγειακές παθήσεις, εγκεφαλικά επεισόδια και διαβήτη τύπου 2 στην Ελλάδα. Αυτή η ανασκόπηση περιγράφει σχετικές πολιτικές, μηχανισμούς εφαρμογής, ορθές πρακτικές και εάν και πώς εντοπίστηκαν, μελέτες πρόβλεψης και οικονομικής απόδοσης που έχουν αναληφθεί στο θέμα αυτό στην Ελλάδα. Οι συντάκτες αυτής της έκθεσης έχουν επίσης εντοπίσει τα σημερινά κενά και τις ανάγκες προώθησης και πρωτογενούς πρόληψης χρόνιων ασθενειών. Οι πληροφορίες που περιέχονται στην παρούσα έκθεση θα συμβάλουν στα επόμενα ΠΕ και συγκεκριμένα στον προσδιορισμό, την ανταλλαγή και τη μεταφορά υποσχόμενων πρακτικών για την προαγωγή της υγείας και την πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων, των καρδιαγγειακών παθήσεων και του διαβήτη τύπου 2 στην Ελλάδα.

PEST και SWOT Αναλύσεις του Προγράμματος "Βοήθεια στο Σπίτι" στην Ελλάδα Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Πλαίσιο. Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι" είναι μια παρέμβαση που στοχεύει αφενός στη δημιουργία ενός δικτύου κοινωνικής στήριξης και αλληλεγγύης και αφετέρου στην αποφυγή του αποκλεισμού  και εγκλεισμού σε ίδρυμα των ηλικιωμένων με χαμηλό εισόδημα που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας,τα οποία συνδέονται με την αναπηρία ή την έντονη μοναξιά και απομόνωση.

 Εισαγωγή - Στόχος. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην αξιολόγηση της εφαρμογής του προγράμματος στην Ελλάδα, προκειμένου να προσδιορίσει και να αντιμετωπίσει στρατηγικά ζητήματα που θα μπορούσαν να καθορίσουν τη μελλοντική του πορεία.

Μεθοδολογία. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται με αναλύσεις PEST και SWOT, οι οποίες παρέχουν συστηματική και ολοκληρωμένη εικόνα του εσωτερικού και εξωτερικού λειτουργικού περιβάλλοντος του προγράμματος, με στόχο την ανάπτυξη του στρατηγικού σχεδιασμού και τη βελτίωση της λειτουργίας του.

Αποτελέσματα. Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι" στην Ελλάδα είναι ένα επιτυχημένο πρόγραμμα κοινωνικής στήριξης, το οποίο αποτιμάται πολύ θετικά από τις τοπικές κοινότητες. Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικά προβλήματα, το σημαντικότερο από τα οποία αφορά την αβεβαιότητα σχετικά με τη μελλοντική χρηματοδότηση του προγράμματος και, ως εκ τούτου, τη βιωσιμότητά του. Άλλα προβλήματα σχετίζονται με την τεχνολογική υποδομή του προγράμματος, η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι ανύπαρκτη, καθώς και με την ανεπαρκή κατάρτιση και την περαιτέρω κατάρτιση του προσωπικού του προγράμματος.

Συμπεράσματα. Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι" μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πυλώνα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στην Ελλάδα, υπό τον όρο ότι θα ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τη βελτίωση της λειτουργίας του. Για το σκοπό αυτό, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη χρηματοδότηση του προγράμματος, παράλληλα με την αναβάθμιση της τεχνολογικής του υποδομής και την παροχή ευκαιριών για συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση του προσωπικού του

Η μελέτη αυτή καταγράφει και αναλύει τα ποσοτικά δεδομένα των υπηρεσιών υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από το 1999 έως το 2009. Ταξινομώντας σε χρονική σειρά τα διαθέσιμα στοιχεία για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, τους άμεσα ασφαλισμένους, τους δικαιούχους περίθαλψης, τις ιατρικές επισκέψεις, τις συνταγές και τις εργαστηριακές εξετάσεις, παρουσιάζεται και αναλύεται η ετήσια εξέλιξή τους ανά γεωγραφική περιφέρεια και καταδεικνύονται με τη χρήση δεικτών εκτίμησης των επιδόσεων τα χαρακτηριστικά, οι διαρθρωτικές αδυναμίες και οι τάσεις εξέλιξης των παραπάνω μεγεθών. Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης αναφέρονται (α) στη διαχρονική υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας προς τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, (β) στη ραγδαία αύξηση του αριθμού των συνταγών και των εργαστηριακών εξετάσεων ανά άμεσα ασφαλισμένο, ανά δικαιούχο περίθαλψης και συνολικά, και (γ) στην αστάθεια που χαρακτηρίζει τα επίπεδα παροχής ιατρικών υπηρεσιών τόσο στο σύνολο της χώρας όσο και στις περισσότερες γεωγραφικές περιφέρειες. Τονίζεται επίσης ότι οι αδυναμίες των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με παρεμβάσεις εξορθολογισμού συγκυριακού χαρακτήρα αλλά με ευρύτερες δομικές αλλαγές στη σχέση του ιατρικού προσωπικού με τους ασθενείς.

Εισαγωγή: Στην Ελλάδα οι ηλικιωμένοι αριθμούν το 20% του πληθυσμού, ενώ ο αριθμός όσων ζουν μόνοι αυξάνεται συνεχώς. Με την αύξηση αυτή εμφανίζεται η ανάγκη για την προώθηση υγιούς γήρανσης, της οποίας σημαντικές προϋποθέσεις είναι η καλή υγεία και η αυτονομία. Ταυτόχρονα η οικογένεια ως δομή αλλάζει και τα μέλη της οικογένειας που εμπλέκονταν στη φροντίδα δεν έχουν πλέον τον ίδιο ρόλο, ενώ οι ηλικιωμένοι που ζουν μόνοι ίσως έχουν μεγαλύτερες ανάγκες, οι οποίες θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με τη δημιουργία καταλληλότερων υπηρεσιών υγείας και κοινωνικής πρόνοιας. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της ύπαρξης σχέσης μεταξύ του υποστηρικτικού περιβάλλοντος και της υγείας και ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων και η σύγκριση του επιπέδου υγείας και ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων ανάλογα με το αν ζουν μόνοι ή με την οικογένειά τους.Υλικό-Μέθοδος: Ο τύπος της μελέτης που επιλέχτηκε ήταν περιγραφικός με χαρακτήρα επισκόπησης και συγχρονικό σχεδιασμό. Το δείγμα της μελέτης ήταν δείγμα ευκολίας και συμπεριλήφθηκαν ηλικιωμένοι που διαβιούν στην κοινότητα στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής και προσεγγίστηκαν στα ΚΑΠΗ των εκάστοτε δήμων. Τα βασικά κριτήρια εισαγωγής του δείγματος ήταν οι ηλικιωμένοι να είναι περίπου σε ίδια αναλογία φύλου και να μην έχουν περιορισμούς στις γνωστικές λειτουργίες. Επίσης αποκλείονταν τα άτομα που είχαν λειτουργική ανικανότητα και εξαρτημένη διαβίωση. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με ανώνυμο ερωτηματολόγιο το οποίο συμπληρώθηκε μέσω συνέντευξης από την ερευνήτρια. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε ερωτήσεις που αφορούσαν δημογραφικά, επαγγελματικά και εκπαιδευτικά δεδομένα, ερωτήσεις για το δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης των ηλικιωμένων και ερωτήσεις σε σχέση με την υγεία και τα προβλήματα υγείας όπως τα ανέφεραν οι ίδιοι καθώς και για τη συχνότητα χρήσης υπηρεσιών υγείας. Στη δεύτερη ενότητα συμπεριλήφθηκε το ερωτηματολόγιο για τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής ΕQ-5D, στην τρίτη ενότητα η πολυδιάστατη κλίμακα κοινωνικής υποστήριξης MSPSS και τέλος, η κλίμακα Barthelγια την εκτίμηση της αυτοφροντίδας. Τα ερωτηματολόγια είχαν ικανοποιητικό δείκτη αξιοπιστίας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων της μελέτης, χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 22.0. Για όλες τις συσχετίσεις ή συγκρίσεις το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας του ελέγχου της υπόθεσης ορίστηκε μικρότερο ή ίσο του 0,05. Οι μέσες τιμές και οι τυπικές αποκλίσεις χρησιμοποιήθηκαν για την περιγραφή των ποσοτικών μεταβλητών. Οι απόλυτες (N) και οι σχετικές (%) συχνότητες χρησιμοποιήθηκαν για την περιγραφή των ποιοτικών μεταβλητών. Για τη διμεταβλητή ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν παραμετρικές δοκιμασίες, ενώ για τη συσχέτιση των κλιμάκων μεταξύ τους ο συντελεστής συσχέτισης του Pearson (r). Η ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης (linearregressionanalysis) χρησιμοποιήθηκε για την εύρεση ανεξάρτητων παραγόντων που σχετίζονται με τις διάφορες κλίμακες από την οποία προέκυψε ο συντελεστής εξάρτησης (β) και το τυπικό σφάλμα.Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό (61,4%) των ηλικιωμένων ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία τα 75,2 έτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν είτε παντρεμένοι (46,3%), είτε χήροι (43,9). Οι μισοί ηλικιωμένοι (40,6%), ήταν απόφοιτοι δημοτικού. Σχεδόν το σύνολο των ηλικιωμένων ανέφερε πως είχε οικονομική αυτοδυναμία (94,5%). Σχεδόν οι μισοί ηλικιωμένοι (43%) ζούσαν με την οικογένειά τους, ενώ αρκετοί ήταν κι αυτοί που ζούσαν μόνοι τους (37,6%). Από εκείνους που διαβιούν μόνιμα στην Αθήνα τουλάχιστον οι μισοί (51,6%), μένουν με τα παιδιά τους. Όταν οι ηλικιωμένοι ρωτήθηκαν για να συγκρίνουν την υγεία τους με τους συνομήλικους τους, οι μισοί σχεδόν ανέφεραν ότι έχουν καλύτερο επίπεδο υγείας. Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην κινητικότητα, στην αυτοεξυπηρέτηση η πλειοψηφία (86,9%) δεν ανέφερε κανένα πρόβλημα, όπως και στην εκτέλεση συνηθισμένων δραστηριοτήτων (76,9%). Στον τομέα του πόνου και της δυσφορίας οι μισοί ηλικιωμένοι ανέφεραν ότι είχαν μερικά προβλήματα και στον τομέα του άγχους και της θλίψης το 43% είχε μερικά προβλήματα και το 40% πολλά. Στην κλίμακα VAS, βρέθηκε ότι οι ηλικιωμένοι αξιολόγησαν την υγεία τους ως μέτρια. Η μέση τιμή της κλίμακας για την αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη ήταν 61,4, ενώ υψηλότερες ήταν για την υποστήριξη από σημαντικούς άλλους και την οικογένεια, ενώ χαμηλότερη ήταν από τους φίλους. Στατιστικά σημαντική ανεξάρτητη σχέση με την κλίμακα κοινωνικής υποστήριξης αναδείχθηκε πως έχουν το φύλο, η ύπαρξη τέκνων, οι έγγαμοι, η πρόσφατη επίσκεψη, οι πολύ καλές ή καλές σχέσεις με τους γείτονες, η καλή ακοή και όραση και η κατάσταση της υγείας. Στατιστικά σημαντική ανεξάρτητη σχέση με την κλίμακα EQ5D αναδείχθηκε πως έχουν το φύλο, το αν ζουν μόνοι, η μόνιμη διαμονή στην Αθήνα, η πρόσφατη ή σχετικά πρόσφατη επίσκεψη, η παροχή βοήθειας στην ανατροφή εγγονιών, κλπ, η συμμετοχή σε συλλόγους, η ύπαρξη χρόνιου προβλήματος υγείας, η λήψη τουλάχιστον τριών φαρμάκων και η κοινωνική υποστήριξη από σημαντικά άλλα πρόσωπα. Στατιστικά σημαντική ανεξάρτητη σχέση με το δείκτη EQ-VAS αναδείχθηκε πως έχουν η συνταξιοδότηση, οι σχέσεις με τους γείτονες, η ίδια ή καλύτερη υγεία συγκριτικά με τους συνομήλικους τους, το χρόνιο πρόβλημα υγείας οι δυσκολίες στη μάσηση, η λήψη φαρμάκων και η κοινωνική υποστήριξη από φίλους.Συμπεράσματα: Η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων επηρεάζεται από την κατάσταση της υγείας τους, αλλά και από την κοινωνική υποστήριξη που δέχονται οι ηλικιωμένοι. Η επαφή τους με την οικογένεια, τις κοινωνικές ομάδες που ανήκουν και τις υπόλοιπες επαφές τους μπορούν να αυξήσουν το επίπεδο της αυτοφροντίδα τους, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική τους υποστήριξη παρά τα προβλήματα υγείας. Η παρούσα μελέτη έδειξε τη σχέση μεταξύ της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής και κοινωνικής υποστήριξης των ηλικιωμένων που ζουν στην κοινότητα. Τα αποτελέσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη υπηρεσιών φροντίδας και κοινωνικής πρόνοιας για τους ηλικιωμένους.

Σκοπός της μελέτης ήταν ο σχεδιασμός μεθοδολογίας για την επιδημιολογική διερεύνηση των αναγκών για φροντίδα υγείας των ηλικιωμένων που ζούν στην κοινότητα. Αναπτύχθηκε ερωτηματολόγιο για τη διερεύνηση δημογραφικών δεδομένων, κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών, υγεία και επίπεδο αυτοφροντίδας, καθώς και δεδομένα για τις συνήθειες και την χρήση των υπηρεσιών υγείας. Στη μελέτη συμμετείχαν 635 ηλικιωμένοι εκ των οποίων η πλειοψηφία ήταν γυναίκες (57%), ενώ η μέση ηλικία του δείγματος ήταν 72,5 έτη. Η μεγάλη πλειοψηφία δεν αντιμετώπιζαν δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες, αλλά ένας στους τρεις είχε κάποιες δυσκολίες στις εξωτερικές δραστηριότητες. Οι κοινωνικές επαφές φαίνεται να λειτουργούν προστατευτικά στην υγεία των ηλικιωμένων.

ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του εργασιακού stress στους εργαζόμενους των υπηρεσιών παροχής φροντίδας υγείας του νομού Κορινθίας, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, εν μέσω της οικονομικής κρίσης. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Η παρούσα μελέτη διεξήχθη στις υπηρεσίες της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας του νομού Κορινθίας. Το τελικό δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 579 εργαζόμενοι. Το ποσοστό ανταπόκρισης των εργαζομένων στις υπηρεσίες υγείας ήταν 87,73%. Η συλλογή των δεδομένων της παρούσας μελέτης πραγματοποιήθηκε με τη διαδικασία των ανώνυμων ερωτηματολογίων. Η επεξεργασία και η ανάλυση των δεδομένων που συγκεντρώθηκαν πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του λογισμικού προγράμματος Statistical Package for Social Sciences (SPSS), έκδοση 17.0. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων εργάζονταν σε νοσοκομείο (80,8%) και απασχολούνταν στον χειρουργικό (50,2%) και στον παθολογικό τομέα (21,2%). Οι κυριότεροι στρεσογόνοι παράγοντες σχετικά με τις συνθήκες εργασίας των ερωτηθέντων αφορούσαν σε γεγονότα σχετικά με τον μεγάλο φόρτο εργασίας (57,5%), τις αντίξοες συνθήκες (51,9%) και το
κυλιόμενο ωράριο εργασίας (44,5%). Περίπου ένας στους δύο εργαζόμενους θεωρούσε ότι η οικονομική κρίση επηρεάζει την απόδοση στην εργασία τους (50,3%), με αποτέλεσμα να αποτελεί και τον κύριο στρεσογόνο παράγοντα σε αυτή (48,2%). Οι εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας (51–60 ετών) περιέγραψαν εντονότερα τους στρεσογόνους παράγοντες που αφορούσαν στο περιβάλλον (μέσος όρος [mean]: 2,90, τυπικό σφάλμα [SD]: 0,831) και στην οικονομική κρίση (mean: 4,05, SD: 1,117). Οι εργαζόμενοι με το ανώτατο επίπεδο μόρφωσης (μεταπτυχιακό/διδακτορικό) ήταν αυτοί με τον μεγαλύτερο βαθμό μέσης έντασης στους στρεσογόνους παράγοντες των συνθηκών εργασίας (mean: 3,32, SD: 0,832), της λειτουργικότητας (mean: 2,94, SD: 0,629), και του περιβάλλοντος (mean: 2,94, SD: 0,929). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες υγείας, στη συγκεκριμένη μελέτη, εμφάνισαν υψηλά επίπεδα εργασιακού stress, τα οποία αφορούσαν σε παράγοντες σχετιζόμενους με τις
συνθήκες εργασίας, τη λειτουργικότητα, το περιβάλλον, την απόδοση και την οικονομική κρίση. Ο τομέας της υγείας αποτελεί ενδεχομένως τον τομέα εκείνον στον οποίο η πολιτεία θα πρέπει να παρέμβει άμεσα, βελτιώνοντας τόσο τις συνθήκες όσο και τις υποδομές και ενισχύοντας ταυτόχρονα το έμψυχο δυναμικό.

Αρκετές μελέτες έχουν υποστηρίξει ότι η ακράτεια ούρων επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σκοπός της μελέτης ήταν να αξιολογήσει και να συγκρίνει την ποιότητα ζωής των γυναικών με ακράτεια ούρων στην Κρήτη και στην Τουρκία. Συμμετείχαν δύο ομάδες γυναικών με ακράτεια από δύο κέντρα υγεία και μία από ένα εξωτερικό ιατρείο. Συνολικά 231 (24.7%) από 932 γυναίκες που επισκέφτηκαν τα κέντρα υγείας στην Κρήτη και στην Τουρκία ανέφεραν ακράτεια, ενώ 38 γυναίκες με ακράτεια επισκέφτηκαν το εξωτερικό ιατρείο. Το μέσο συνολικό σκορ στο ερωτηματολόγιο της ποιότητας ζωής των γυναικών που επισκέφτηκαν στο κέντρο υγείας ήταν 73.8 (SD = 23.5). Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ομάδων με τις Ελληνίδες που επισκέφτηκαν στο κέντρο υγείας να έχουν το υψηλότερο σκορ (mean = 81.8, SD = 20.7,

Κατ'οίκον φροντίδα ηλικιωμένου Ενδιαφέρον για την εκπαίδευση

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιάσει τις μεταβολές που επιφέρει το γήρας στην γνωστική, λειτουργική και σωματική κατάσταση του ασθενή. Παράλληλα παρουσιάζεται ο θεσμός της κατ’ οίκον φροντίδας και νοσηλείας, όπως αυτός ισχύει στην Ελλάδα. Τέλος αναφέρονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα δικαιώματα του ηλικιωμένου ασθενή, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τους επαγγελματίες υγείας και τους φροντιστές που δραστηριοποιούνται στην μακροχρόνια περίθαλψη και φροντίδα .

Με δεδομένη τη γήρανση του Ελληνικού πληθυσμού, αντικείμενο της διατριβής αυτής αποτέλεσε η αξιολόγηση της κατάστασης υγείας των ηλικιωμένων και η μελέτη παραγόντων που ενδέχεται να επηρεάζουν ορισμένες συχνές νοσολογικές καταστάσεις στην τρίτη ηλικία.

Η ανάπτυξη του συστήματος μακροχρόνιας φροντίδας υγείας βασίζεται στην ομαλή λειτουργία του συστήματος υγείας και προϋποθέτει ότι αυτό έχει προσανατολισμό προς την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Επίσης είναι χρήσιμη η υποστήριξη της Τοπικής Κοινωνίας με την εκμετάλλευση και αξιοποίηση των τοπικών πόρων. Το βιβλίο αυτό αποτελεί την επιχειρησιακή προσέγγιση στην παρουσίαση των μοντέλων διοίκησης μακροχρόνιας φροντίδας υγείας στην Τοπική Κοινωνία. Τα "Μοντέλα Διοίκησης Μακροχρόνιας Φροντίδας Υγείας" στοχεύουν στην παροχή συντονισμένης διατομεακής φροντίδας, εστιάζοντας στην κάλυψη των αναγκών και χρησιμοποιώντας τρέχοντα δεδομένα των ασθενειών. Σε όλα τα μοντέλα τονίζεται η ανάγκη δραστηριοποίησης και κινητοποίησης του συνόλου των παραγόντων της Τοπικής Κοινωνίας, με αξιοποίηση των πόρων, σε συνεργασία με ένα ισχυρό σύστημα υγείας προσανατολισμένο στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της γήρανσης, που καθιστούν ευάλωτους τους ηλικιωμένους; Με ποιους παράγοντες σχετίζεται το προσδόκιμο επιβίωσης σε έναν ηλικιωμένο; Η ενότητα συμπεριλαμβάνει τα εργαλεία για την εκτίμηση της λειτουργικής κατάστασης του ηλικιωμένου. Αναπτύσσεται ο τρόπος με τον οποίο γίνεται εκτίμηση των πιο συχνών προβλημάτων των ηλικιωμένων. Περιγράφεται το μοντέλο ολιστικής διαχείρισης ηλικιωμένων στην πρωτοβάθμια φροντίδα. Με βάση ποια κριτήρια προτείνονται παρεμβάσεις στους ηλικιωμένους; Τέλος, γίνεται ειδική αναφορά στις πτώσεις για τους ηλικιωμένους που ζουν στην κοινότητα, που συμπεριλαμβάνει τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου, τον τρόπο εκτίμησης του κινδύνου πτώσης για έναν ηλικιωμένο και προτεινόμενες παρεμβάσεις πρόληψης των πτώσεων.

Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της επίδρασης ενός σύντομου προγράμματος ομαδικής εκπαίδευσης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Συμμετείχαν 193 διαβητικοί που παρακολουθούνταν σε ιατρείο διαβήτη ενός κέντρου υγείας στην Αττική, οι οποίο χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, την ομάδα παρέμβασης (138 ασθενείς) και την ομάδα ελέγχου (55 ασθενείς). Η ομάδα παρέμβασης αντί να λάβει τη συνήθη φροντίδα, παρακολούθησε ένα δομημένο πρόγραμμα ομαδικής εκπαίδευσης με τη χρήση Χαρτών Συζήτησης, ενώ η ομάδα ελέγχου είχε τη συνήθη φροντίδα. Ως μετρήσεις αποτελεσματικότητας χρησιμοποιήθηκαν η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, ο δείκτης μάζας σώματος, τα τριγλυκερίδια, η κακή χοληστερόλη, η καλή χοληστερόλη, τα οποία μετρήθηκαν πριν την παρέμβαση και 6 μήνες μετά την παρέμβαση. Έξι μήνες μετά βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων,σχετικά με τις αλλαγές στις υπό μελέτη παραμέτρους. Επομένως, για ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η ομαδική εκπαίδευση με τη χρήση Χαρτών Συζήτησης είναι αποτελεσματικότερη από την ατομική στην αυτοδιαχείριση του διαβήτη.

Το πρόγραμμα "Health Pro Elderly" στοχεύει στον εντοπισμό κριτηρίων που οδηγούν στην επιτυχία και βιωσιμότητα των προγραμμάτων προαγωγής υγείας των ηλικιωμένων. Στην Ελλάδα, τα περισσότερα προγράμματα προαγωγής υγείας που εντοπίστηκαν αφορούσαν σε τοπικό και όχι σε εθνικό επίπεδο.

"Ολοκληρωμένη φροντίδα υγείας" είναι μια έννοια που συζητείται συχνά και έχει λάβει σημαντική προσοχή διεθνώς. Συγκεκριμένα, η ενσωμάτωση της δημόσιας υγείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας έχει λάβει μεγάλη προσοχή τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, η ολοκληρωμένη υγειονομική περίθαλψη, η οποία καλύπτει τη δημόσια υγεία, την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την πρακτική που βασίζεται σε τεκμήρια, παραμένει σε μεγάλο βαθμό παραμελημένη περιοχή σε πολλά ευρωπαϊκά περιβάλλοντα. Πολλές πτυχές που σχετίζονται με τη λειτουργία και την εφαρμογή αυτών των εννοιών παραμένουν ανεπίλυτες, ιδίως σε χώρους όπου η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας βρίσκεται υπό ανάπτυξη ή βρίσκεται σε εξέλιξη ή μεταρρύθμιση. Στόχος αυτού του άρθρου είναι να μοιραστούμε τις εμπειρίες της Κλινικής Κοινωνικής και Οικογενειακής Ιατρικής (ΚΠΣ) της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης σε αυτόν τον τομέα την τελευταία δεκαετία, όσον αφορά τις γνώσεις που αποκτήθηκαν μέσω της έρευνας, τις προσπάθειες οικοδόμησης ικανοτήτων και την πρακτική που επικεντρώθηκε στην αντιμετώπιση σημαντικών θεμάτων δημόσιας υγείας στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Παρέχουμε μια σύντομη επισκόπηση του τρόπου με τον οποίο τα δεδομένα σχετικά με την παροχή υγειονομικής περίθαλψης, τα οποία συλλέγονται από τις πρωτοβουλίες δημιουργίας ικανοτήτων και ερευνητικές πρωτοβουλίες, μπορούν να διευκολύνουν τον αποτελεσματικό σχεδιασμό και την εφαρμογή της μεταρρύθμισης της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που εκτυλίσσεται στην Ελλάδα. Πιστεύουμε ότι αυτές οι πληροφορίες δείχνουν τον καλύτερο σχεδιασμό και την ταχεία δοκιμή προσεγγίσεων που βασίζονται σε τεκμηριωμένες πληροφορίες για τη λειτουργία και εφαρμογή ολοκληρωμένης υγειονομικής περίθαλψης, προσεγγίσεις που μπορούν να εξυπηρετήσουν τις προτεραιότητες δημόσιας υγείας, να βελτιώσουν την υγεία και την ευημερία του πληθυσμού και να υποστηρίξουν τα αποδεικτικά στοιχεία -για τη χάραξη πολιτικής, στην Ελλάδα και σε περιοχές παρόμοιες με την Ελλάδα.

Σε αυτή τη μελέτη μελετήσαμε τις προτιμήσεις για συμμετοχή στις θεραπευτικές αποφάσεις σε 15 Ευρωπαϊκές χώρες σε δείγμα 9434 γυναικών που προσήλθαν στα εξωτερικά ιατρεία αναζητώντας θεραπεία για την ακράτεια ούρων. Ο γενικότερος προτιμητέος ρόλος τους στις αποφάσεις θεραπείας αξιολογήθηκε με την κλίμακα Control Preferences Scale. Τα αποτελέσματα έδειξαν διαφορές μεταξύ των χωρών και στις ίδιες τις χώρες. Ο συνεργατικός ρόλος ήταν προτιμητέος σε Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Σουηδία, Ελβετία, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία ο παθητικός ρόλος ήταν προτιμητέος. Πάνω από το ένα τρίτο των γυναικών σε Δανία, Φιλανδία και Νορβηγία προτιμούσαν τον ενεργητικό ρόλο. Τέτοιες ξεκάθαρες διαφορές είναι ενδιαφέρουσες στο σημερινό σύστημα υγείας, όπου ενθαρρύνεται η συμμετοχή ενεργών ασθενών. 

Η κατάθλιψη στους ηλικιωμένους αποτελεί σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας, καθώς είναι η πιο κοινή ψυχική διαταραχή των ηλικιωμένων, έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ευημερία και την ποιότητα ζωής τους και προκαλεί υψηλές δαπάνες και μεγάλη ζήτηση υπηρεσιών υγείας.
Σκοπός: Η εκτίμηση της συχνότητας της κατάθλιψης σε αστικό κοινοτικό πληθυσμό ηλικιωμένων και η διερεύνηση των επιβαρυντικών και προστατευτικών παραγόντων.
Υλικό και μέθοδος: Τον πληθυσμό στόχο αποτέλεσαν 360 ηλικιωμένα άτομα, 218 γυναίκες και 142 άνδρες, ηλικίας άνω των 60 ετών, μέλη των τεσσάρων Κ.Α.Π.Η. του Δήμου Αγίων Αναργύρων, Αττικής. Για τη συλλογή των πρωτογενών στοιχείων χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο καταγραφής δημογραφικών δεδομένων και ψυχοκοινωνικών παραγόντων και η τυποποιημένη και σταθμισμένη σε Ελληνικό γεροντικό πληθυσμό κλίμακα για τη γεροντική κατάθλιψη, GDS-15.
Αποτελέσματα: Καταθλιπτικά συμπτώματα εμφάνισε 30,28% του δείγματος (22,22% «μέτρια» και 8,06% «σοβαρή» κλινικού τύπου κατάθλιψη). Από τους στατιστικούς ελέγχους προέκυψε ότι οι γυναίκες παρουσίασαν κατάθλιψη (70,6%) σε ποσοστό μεγαλύτερο από το διπλάσιο, έναντι των ανδρών (29,4%). Επίσης, σημαντικά υψηλότερη καταθλιπτική συμπτωματολογία παρουσίασαν οι χήροι/ες, τα μοναχικά άτομα, τα άτομα με πολλαπλή παθολογία και οι άτυποι «φροντιστές». Τέλος, σημαντικά χαμηλότερη καταθλιπτική συμπτωματολογία παρουσίασαν όσοι ασχολούνταν με τη
φροντίδα των εγγονιών ή συμμετείχαν σε κοινωνικές δραστηριότητες.
Συμπεράσματα: Η διαπίστωση σημαντικού ποσοστού επικράτησης καταθλιπτικών συμπτωμάτων στον ηλικιωμένο πληθυσμό επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός ισχυρού ψυχοκοινωνικού-υποστηρικτικού δικτύου, αποσκοπώντας στην πρόληψη της γεροντικής κατάθλιψης και στην προαγωγή της υγείας των ηλικιωμένων, στα πλαίσια της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Επιλέγοντας κατηγορία μπορείτε να δείτε παρακατω τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή.

Επιλέγοντας "Πίσω" επιστρέφετε στην προηγούμενη κατηγορία.