ΣΚΟΠΟΣ Ο σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ηλεκτροσπασμοθεραπείας (ΗΣΘ) στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης των ηλικιωμένων, καθώς και η συμμόρφωση των ασθενών στην εφαρμογή της. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 24 θήλεις νοσηλευόμενες ασθενείς >65 ετών με διάγνωση μονοπολική συναισθηματική διαταραχή. Εφαρμόστηκε η τροποποιημένη ΗΣΘ, τόσο η μονόπλευρη και η αμφοτερόπλευρη εφαρμογή των ηλεκτροδίων όσο και ο συνδυασμός των δύο μεθόδων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τις 24 ασθενείς, η απάντηση στη θεραπεία χαρακτηρίστηκε ως εξαιρετική σε 19 από αυτές (79%), μέτρια σε 3 (12%) και ελάχιστη σε 2 (9%). Εξαιρετική απάντηση παρουσίασαν οι ασθενείς με μείζονα κατάθλιψη συνοδευόμενη με ψυχωσικά στοιχεία, ενώ η μονόπλευρη εφαρμογή των ηλεκτροδίων διαπιστώθηκε το ίδιο αποτελεσματική με την αμφοτερόπλευρη εφαρμογή. Ήπια παροδική γνωσιακή δυσλειτουργία παρατηρήθηκε σε 7 ασθενείς (29%) και σοβαρή σε 3 (12%). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η ΗΣΘ στις ηλικιωμένες καταθλιπτικές ασθενείς θεωρείται αποτελεσματική και ασφαλής θεραπευτική μέθοδος, κυρίως όταν η κατάθλιψη συνοδεύεται με ψυχωσικά στοιχεία, καθώς επίσης και στις περιπτώσεις μη ανοχής, από μέρους των ασθενών, των ανεπιθύμητων ενεργειών των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων και ύπαρξης ιστορικού φαρμακευτικών αποπειρών αυτοκαταστροφής.

Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να διερευνήσει εάν οποιαδήποτε μορφή χορού μπορεί να λειτουργήσει ως πλεονέκτημα της διατήρησης ή βελτίωσης της ανθρώπινης υγείας. Ο όρος "υγεία" χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σωματική, ψυχική και κοινωνική ευημερία των ατόμων. Μέσα από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος συλλογής δεδομένων, βρέθηκαν 24 άρθρα σχετικά με το θέμα. Παρόλο που η πλειονότητα των δειγμάτων έρευνας αποτελούνταν από γυναίκες και ηλικιωμένους, οι άνδρες, τα παιδιά και οι έφηβοι αποτελούσαν επίσης σημαντικό δείγμα πολλών ερευνών. Τέτοιες έρευνες αφορούσαν όλα τα είδη χορού και τα αποτελέσματά τους στην υγεία των χορευτών.  Είδη παραδοσιακών χορών (ελληνικά, τουρκικά, κορεατικά, νησιά της Καραϊβικής) ήταν το πεδίο αναζήτησης για εννέα έρευνες, ενώ οι κοινωνικοί χοροί (salsa, tango, waltz και rumba) αποτέλεσαν το πεδίο άλλων επτά. Αεροβική, χορός της κοιλιάς, χορός Wu Tao και τζαζ ήταν το πεδίο των υπόλοιπων από τις οκτώ έρευνες. Στις μελέτες αυτές συμμετείχαν υγιή άτομα, αλλά και άτομα που πάσχουν από διάφορες ασθένειες,. Αυτές οι ασθένειες περιλάμβαναν καρκίνο του μαστού, οστεοπόρωση, ρευματοειδή αρθρίτιδα, Πάρκινσον, παχυσαρκία, αλλά και άνοια, κατάθλιψη και  απώλεια ακοής. Από τα αποτελέσματα μελέτης των ερευνών διαπιστώθηκε ότι ο χορός βοηθά με πολλούς τρόπους στη διατήρηση και τη βελτίωση της ανθρώπινης υγείας, όσον αφορά τη σωματική υγεία καθώς διατήρησε τη φυσική κατάσταση σε καλό επίπεδο αλλά και την ψυχική υγεία με την ελαχιστοποίηση του στρες και της κατάθλιψης . Τέλος, η κοινωνική υγεία αποδείχθηκε επίσης θετικά επηρεασμένη καθώς μειώθηκαν οι παράγοντες που εμποδίζουν  την κοινωνικοποίηση ενός ατόμου.

H νόσος Parkinson (NP) αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη εκφυλιστική νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος, με συχνότητα 1% στις ηλικίες άνω των 60 ετών. Με τη βελτίωση της θεραπείας για τα κινητικά συμπτώματα της νόσου, οι νευροψυχιατρικές εκδηλώσεις αναγνωρίζονται όλο και περισσότερο ως κύρια αιτία της αναπηρίας και της κακής ποιότητας ζωής στους ασθενείς με NP. Εξάλλου, σε ορισμένες περιπτώσεις, νευροψυχιατρικές εκδηλώσεις προϋπάρχουν της εμφάνισης των κινητικών συμπτωμάτων της νόσου και δυνητικά μπορούν να αποτελέσουν σημεία έγκαιρης ανίχνευσης της νόσου και πρώιμων νοσοτροποποιητικών παρεμβάσεων. Επιπλέον, τα συμπτώματα αυτά σχετίζονται με σημαντική επιβάρυνση των φροντιστών και αυξημένη υγειονομική δαπάνη. Η αιτιοπαθογένεια των νευροψυχιατρικών εκδηλώσεων στη NP είναι πολυπαραγοντική και περιλαμβάνει μηχανισμούς που σχετίζονται με την αντιπαρκινσονική αγωγή, τη νευροεκφυλιστική διεργασία καθώς και με ψυχολογικούς παράγοντες που συνοδεύουν τη νόσο. Το στρες της νόσου, η εκφύλιση ντοπαμινεργικών, νοραδρενεργικών και σεροτονινεργικών συστημάτων, η δυσλειτουργία των υποφλοιωδών πυρήνων, του προμετωπιαίου φλοιού και των ραβδωτό-θαλαμικών-προμετωπιαίων κυκλωμάτων θεωρούνται ως πιθανοί παθογενετικοί μηχανισμοί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι νευροψυχιατρικές εκδηλώσεις αποτελούν επιπλοκές της θεραπείας με εν τω βάθει ερεθισμό του υποθαλαμικού πυρήνα. Τα περισσότερα νευροψυχιατρικά συμπτώματα της NP παραμένουν αδιάγνωστα και υποθεραπευόμενα στην κλινική πράξη. Υπάρχει συνεπώς ανάγκη για ορθή και έγκαιρη αναγνώριση, διάγνωση και θεραπεία των συμπτωμάτων αυτών. H έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των νευροψυχιατρικών διαταραχών της NP μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και τη λειτουργικότητα των ασθενών και να περιορίσει τη νοσηρότητα. Η θεραπευτική αντιμετώπιση των νευροψυχιατρικών εκδηλώσεων της NP είναι σύνθετη και συνίσταται στη βελτιστοποίηση της αντιπαρκινσονικής αγωγής, στην αντιμετώπιση υποκείμενων παθολογικών καταστάσεων, και σε περιπτώσεις, στη λήψη ψυχοτρόπων φαρμάκων. Παρόλο που η χορήγηση των νεότερων αντικαταθλιπτικών και άτυπων αντιψυχωσικών φαρμάκων έχει θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση των ψυχιατρικών συμπτωμάτων της NP, η ανταπόκριση στη φαρμακευτική αγωγή είναι συχνά κατώτερη της επιθυμητής και χωρίς επαρκή ερευνητική τεκμηρίωση. Σημαντικό ρόλο παίζουν οι ψυχοκοινωνικές και συμπεριφορικές παρεμβάσεις στον ασθενή και στον φροντιστή. H κατάλληλη ενημέρωση των επαγγελματιών υγείας αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την αναγνώριση και αντιμετώπιση των νευροψυχιατρικών διαταραχών με σκοπό την καλύτερη έκβαση της NP. Η παρούσα ανασκόπηση αναφέρεται στην επιδημιολογία, στην αιτιο παθογένεια, στα κλινικά χαρακτηριστικά, στη διάγνωση και στην αντιμετώπιση των νευροψυχιατρικών εκδηλώσεων της NP, και συγκεκριμένα στην κατάθλιψη, στις αγχώδεις διαταραχές, στην ψύχωση, στην απάθεια, στην κόπωση, στις μεταβολές προσωπικότητας, στις διαταραχές των ανώτερων νοητικών λειτουργιών, στις διαταραχές ύπνου, στις διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων και στις σεξουαλικές διαταραχές.

Ο βασικός στόχος του προγράμματος «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ», είναι η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού σχετικά με τη μνήμη, τις διαταραχές της και τους τρόπους διατήρησής της. Στα ιατρεία μνήμης προσφέρεται έγκαιρη διάγνωση της Νόσου του Alzheimer και των άλλων μορφών άνοιας, μέσω  εξειδικευμένης αξιολόγησης της μνήμης των ηλικιωμένων.

Οι αγχώδεις και οι καταθλιπτικές διαταραχές αποτελούν σοβαρό πρόβληµα στην Τρίτη Ηλικία, το οποίο συχνά υποεκτιµάται. Σκοπός της παρούσας µελέτης ήταν να διερευνηθεί η συχνότητα του άγχους και της κατάθλιψης σε µία οµάδα υπερηλίκων ασθενών που επισκέπτονται τα ΚΑΠΗ επαρχιακής πόλης. Σε 165 ηλικιωµένους επισκέπτες των ΚΑΠΗ, 20 γυναίκες και 121 άνδρες, και σε 20 ακόµα άτοµα που αρνήθηκαν να συµπληρώσουν φύλο και ηλικία, διανεµήθηκε το ερωτηµατολόγιο των Bedford & Foulds για το άγχος και την κατάθλιψη. Συνολικά, 4 άτοµα αρνήθηκαν να λάβουν µέρος στη µελέτη. Ο µέσος όρος ηλικίας των ασθενών ήταν τα 75, 59 +/-6,29 έτη. Τα αποτελέσµατα έδειξαν υψηλή συχνότητα και των δύο διαταραχών, σε ποσοστό σηµαντικά υψηλότερο του γενικού πληθυσµού. Υπήρξε ελαφρά υπεροχή των γυναικών στη σοβαρότητα της διαταραχής, όχι όµως στατιστικά σηµαντική. Επισηµαίνεται η αυξηµένη ανάγκη για παρέµβαση στους υπερήλικες σε σχέση µε τις ψυχικές διαταραχές.

Οι γνωστικές λειτουργίες και η αυθόρμητη νευρική δραστηριότητα δείχνουν σημαντικές αλλαγές στη διάρκεια της ζωής, αλλά οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ηλικιακών, νοητικών και  εγκεφαλικών ταλαντώσεων δεν είναι ευδιάκριτες. Εδώ, εκτιμήσαμε την απόδοση των εγγραφών μαγνητοεγκεφαλογραφικών δοκιμών (MEG) από 53 υγιείς ενήλικες (ηλικίας 18-89 ετών) για να διερευνήσουμε τις συσχετίσεις μεταξύ εξαρτημένων από την ηλικία αλλαγών στην αυθόρμητη μεταβλητή δραστηριότητα και τις γνωστικές επιδόσεις. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η υγιής γήρανση συνοδεύεται από μια αξιοσημείωτη και γραμμική μείωση της δραστηριότητας κατάστασης ανάπαυσης στην περιοχή βραδείας συχνότητας (0,5-6,5 Hz). Οι επιδράσεις της βραδείας κυματοειδούς ισχύος στις γνωστικές επιδόσεις εκφράστηκαν ως αλληλεπιδράσεις με την ηλικία: Για τους ηλικιωμένους (>54 ετών ) αλλά όχι τους νεότερους συμμετέχοντες, η ενισχυμένη δύναμη Delta και Theta στις προσωρινές και κεντρικές περιοχές συνδέθηκε θετικά με την ταχύτητα αντιλήψεων και την εκτελεστική λειτουργία. Σε συμφωνία με προηγούμενες εργασίες, τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν περαιτέρω τον σημαντικό ρόλο των ταλαντώσεων βραδέων κυμάτων στη νευρογνωστική λειτουργία κατά τη διάρκεια της υγιούς γήρανσης.

Η δομή της παρούσας εργασίας αποτελείται από 12 κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση του φαινομένου της γήρανσης ενώ στο επόμενο κεφάλαιο καταγράφονται τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, χωρισμένα σε 3 μεγάλες κατηγορίες, τα κοινωνικο- οικονομικά, τα προβλήματα υγείας και τα ψυχολογικά προβλήματα. Στο επόμενο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση της Άνοιας, της κλινικής της εικόνας καθώς και των κατηγοριών της. Στη συνέχεια επιχειρούμε μια συσχέτιση της Άνοιας με την κατάθλιψη, καθώς αυτές οι δύο νόσοι πολύ πιθανόν να εμφανιστούν παράλληλα σε κάποιον ασθενή. Στην πορεία παρουσιάζονται οι φαρμακευτικές και οι μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις για την Άνοια.

Η αξιολόγηση των απόψεων των ασθενών δείχνει στους ασθενείς ότι οι επαγγελµατίες υγείας φροντίζουν για την τη συνεχή αξιολόγηση και βελτίωση των υπηρεσιών υγείας. Επίσης, δείχνει ότι είµαστε ευσυνείδητοι επαγγελµατίας µέσα σε µια γνήσια ανθρωπιστική εργασία. Η παρούσα ανασκόπηση αναλύει τα θεωρητικά και µεθοδολογικά προβλήµατα που έχουν προκύψει από τις προσπάθειες να µετρηθεί και να ποσοτικοποιηθεί η νοσηλευτική φροντίδα. Τα αµιγώς αριθµητικά στοιχεία είναι πιθανώς ‘αποστειρωµένα’ χωρίς οποιαδήποτε διορατικότητα στις προσωπικές έννοιες. Αφ' ετέρου, οι καθαρώς ποιοτικές µέθοδοι δεν έχουν χρησιµοποιηθεί ευρέως. Η συγκεκριµένη κριτική ανασκόπηση ολοκληρώνεται µε τη διατύπωση απλών ερωτήσεων που µπορούν να βοηθήσουν στη διερεύνηση και διαπραγµάτευση των νοσηλευτικών αναγκών των ασθενών. ∆ύο απλές ερωτήσεις προτείνονται ως παραδείγµατα που θα µπορούσαν να χρησιµοποιηθούν στη καθηµερινή κλινική πρακτική από τους νοσηλευτές που φροντίζουν για τους ηλικιωµένους ασθενείς.

ΣΚΟΠΟΣ: Το άρθρο επιχειρεί τη γενική αξιολόγηση του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι», στο νομό Χίου. Σκοπός της έρευνας ήταν η ανάδειξη των κοινωνικών και ψυχοσυναισθηματικών αναγκών των ηλικιωμένων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην έρευνα συμμετείχαν 200 ηλικιωμένοι που εξυπηρετούνται από το πρόγραμμα. Το ερωτηματολόγιο κατασκευάστηκε έχοντας ως αναφορά βασικούς άξονες, όπως την αντίληψη των ηλικιωμένων για τα γηρατειά και το θάνατο, τη συμμετοχή σε κοινωνικές ομάδες και την αξιολόγηση του προγράμματος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το 75% των ατόμων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα δηλώνουν πως δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που ζουν, ενώ το 77,5% θεωρεί πως οι ηλικιωμένοι αγνοούνται και δεν τους συμπεριφέρονται με τον απαραίτητο σεβασμό. Επίσης, το 60,5% δηλώνει εξαιρετικά ικανοποιημένο από το πρόγραμμα, αν και υπάρχουν και αιτήματα για μεγαλύτερα και περισσότερα οικονομικά επιδόματα. Αν και το 80% δηλώνει απόλυτα ευχαριστημένο από την παρεχόμενη νοσηλευτική φροντίδα, το 82% θεωρεί πως πρέπει να αυξηθεί από αρκετά έως πολύ η παρεχόμενη ιατρική περίθαλψη. Το συναίσθημα της μοναξιάς αναφέρθηκε ως τουλάχιστον αρκετά συχνό από το 63% των ερωτηθέντων. Τα άτομα, τέλος, με καλή οικονομική κατάσταση είναι περισσότερο ικανοποιημένα από τα άτομα με μέτρια και κακή, τα οποία δεν διέφεραν μεταξύ τους σημαντικά.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Εντυπωσιακά υψηλό είναι το ποσοστό των ηλικιωμένων που κρίνουν ανεπαρκή την ιατρική περίθαλψη που τους παρέχεται από το πρόγραμμα. Για τη νοσηλευτική και οικιακή κάλυψη η ικανοποίηση είναι αρκετά μεγαλύτερη. Και στις τρεις ανωτέρω βασικές παροχές του προγράμματος διακρίνεται η βασική αδυναμία του να ικανοποιήσει σε σημαντικό βαθμό τις ανάγκες των ηλικιωμένων.

Μελετήθηκαν οι στάσεις σχετικά με την Ευθανασία (ΕΥΘ) και την Υποβοηθούμενη από Γιατρό Αυτοκτονία (ΥΓΑ) σε ένα δείγμα Ελλήνων ιατρών ειδικευομένων στην Ψυχιατρική (ΕΨ) (n=120, μέση ηλικία 32,01±0,21, άνδρες 60,0%) και συγκρίθηκαν με τις στάσεις ειδικευομένων ιατρών σε άλλες ιατρικές ειδικότητες (ΕΑΕΕ) όπως παθολογία, χειρουργική, εντατική φροντίδα (n=154, μέση ηλικία 32,97±1,17, άνδρες 57,1%): Οι περισσότεροι από τους ειδικευόμενους ιατρούς ήταν υπέρ της άποψης της αποδοχής της ΕΥΘ και της ΥΓΑ υπό προϋποθέσεις. Συχνότερα οι ΕΨ απάντησαν «ποτέ» στην ερώτηση σχετικά με την επιθυμία ασθενούς που πάσχει από ανίατη-καταληκτική ασθένεια να πραγματοποιηθεί διακοπή της μηχανικής υποστήριξης των ζωτικών του λειτουργιών (p0,001), και ακόμη συχνότερα απάντησαν «Ποτέ» στην ερώτηση σχετικά με την επιθυμία συγγενών του ασθενούς που βρίσκεται σε μη αναστρέψιμη κατάσταση προκειμένου να τερματιστεί η ζωή του ασθενούς (p0,01). Εξάλλου οι ΕΑΕΕ ήταν συχνότερα υπέρ της αποδοχής της ΕΥΘ κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις (p0,001) και συχνότερα υποστήριζαν την άποψη της θετικής στάσης απέναντι στην ΕΥΘ και την ΥΓΑ σε ασθενείς με ανίατη-καταληκτική νόσο και χαμηλή ποιότητα ζωής (p0,001). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης υπάρχει ανάγκη ειδικής εκπαίδευσης των ειδικευομένων στην Ψυχιατρική σε θέματα χειρισμού αποφάσεων τερματισμού της ζωής. Επίσης θεωρείται σημαντικό για τους εκπαιδευτές να γνωρίζουν τις απόψεις των ειδικευομένων στα εν λόγω θέματα.

Η πτυχιακή αυτή προσπαθεί να δυναμώσει τη φωνή των ατόμων που φροντίζουν μέλη των οικογενειών τους και να τονίσει την ανάγκη στήριξης-ενίσχυσης τους, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της φροντίδας που παρέχουν και να μειωθούν οι αρνητικές συνέπειες στους ίδιους.  Η μέθοδος η οποία χρησιμοποιήθηκε για τη διεξαγωγή της έρευνας ήταν αυτή της ποιοτικής. Η συλλογή των στοιχείων της έρευνας πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της ημι-δομημένης συνέντευξης. Το δείγμα επελέγη ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες που έχουν συγγενική σχέση με τα άτομα που πάσχουν από γνωστικές διαταραχές, τα οποία εμφανίζουν διαφορετικά επίπεδα ασθένειας .  Διαφαίνονται οι έντονες ακάλυπτες ανάγκες φροντίδας τόσο των ασθενών όσο και των φροντιστών τους. Είναι αναγκαίο να υποστηριχθεί η οικογένεια στο δύσκολο έργο της φροντίδας από τα επίσημα δίκτυα φροντίδας ώστε να παρέχει καλύτερης ποιότητας φροντίδα και να μην οδηγούνται οι φροντιστές σε εξουθένωση.

Η κατάθλιψη και το άγχος είναι σημαντικά προβλήματα στους ηλικιωμένους. Λόγω της πολυπλοκότητας στην ιατρική διαχείριση των ηλικιωμένων ασθενών, οι ερευνητές και οι κλινικοί ιατροί έχουν αναζητήσει ψυχοκοινωνικές εναλλακτικές λύσεις, έναντι της φαρμακοθεραπείας για τη θεραπεία της κατάθλιψης και του άγχους στους ηλικιωμένους. Ειδικότερα, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία έχει διερευνηθεί ως υποσχόμενη θεραπεία. Η έρευνα που διεξήχθη μέχρι σήμερα έχει καταδείξει ότι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία παράγει σημαντική βελτίωση στα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους στους ηλικιωμένους.

Διερεύνηση της συσχέτισης των διατροφικών συνηθειών με γνωστικές λειτουργίες μεταξύ των ηλικιωμένων (> 65 ετών). Οι πλήρεις κοινωνικοδημογραφικές, διατροφικές πληροφορίες, μετρήσεις ορού και αξιολογήσεις MMSE ήταν διαθέσιμες για 237 ηλικιωμένους άνδρες και 320 γυναίκες που κατοικούσαν στο Βελεστίνο (Ελλάδα). Όλα τα μοντέλα προσαρμόστηκαν ανάλογα με την ηλικία, την εκπαίδευση, την κοινωνική δραστηριότητα, το κάπνισμα, τη συμπτωματολογία κατάθλιψης (χρησιμοποιώντας τη κλίμακα κατάθλιψης Geriatric Depression), το MedDietScore (εύρος τιμών 0-55) και το μεταβολικό σύνδρομο. Περίπου 49,8% άνδρες και 66,6% γυναίκες είχαν βαθμολογίες MMSE 24, με μέση βαθμολογία MMSE 22,7 ± 4,43 και 21,1 ± 4,73 αντίστοιχα. Η προσκόλληση στη μεσογειακή διατροφή ήταν μέτρια (μέση τιμή MedDietScore 34,1 ± 3,25 στους άνδρες και 35,1 ± 2,48 στις γυναίκες). Ενδεικτική γνωστική εξασθένηση (βαθμολογία MMSE 24) συνδέθηκε θετικά με την ηλικία και τη χαμηλή εκπαίδευση στις γυναίκες και με συμπτώματα κατάθλιψης, χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο και χαμηλή κοινωνική δραστηριότητα στους άνδρες. Η προσκόλληση στη μεσογειακή διατροφή συσχετίστηκε θετικά με τη βαθμολογία MMSE στους άνδρες (P = 0,02), αλλά αντιστρόφως με τις γυναίκες (P = 0,04). Όσον αφορά τις ομάδες τροφίμων που μελετήθηκαν, η πρόσληψη οσπρίων, ξηρών καρπών και σπόρων συσχετίστηκε με χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης MMSE 24 στους άνδρες (P = 0,04). ο Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της μεσογειακής διατροφής και του MMSE δηλαδή, προστατευτική για τους άνδρες, αλλά όχι για τις γυναίκες, ενώ μεμονωμένες ομάδες τροφίμων ή θρεπτικά συστατικά δεν συσχετίστηκαν. Τα ευρήματα υποστηρίζουν το ρόλο της συνολικής διατροφής στην πρόληψη των ψυχικών διαταραχών και υποδηλώνουν μια ερευνητική υπόθεση για αλληλεπίδραση φύλου/διατροφής στη γνωστική λειτουργία των ηλικιωμένων.

Διαταραχές ύπνου στη τρίτη ηλικία. Ενδιαφέρον για την έρευνα

Εισαγωγή: Οι διαταραχές του ύπνου είναι μια ομάδα συνδρόμων που χαρακτηρίζεται από διαταραχή στην ποσότητα του ύπνου, την ποιότητα, το χρονοδιάγραμμα του και σε άλλες καταστάσεις που σχετίζονται με τον ύπνο.
Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας ανασκοπικής μελέτης είναι να επισημάνει τις διαταραχές του ύπνου καθώς και τις επιπτώσεις του στα άτομα της τρίτης ηλικίας.
Υλικό και μέθοδος: Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν πρόσφατα άρθρα της τελευταίας τουλάχιστον πενταετίας, σχετικά με το θέμα, που ανευρέθηκαν κυρίως στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων Medline και στο Σύνδεσμο Ελληνικών ΑκαδημαϊκώνΒιβλιοθηκών (HEAL-Link).
Αποτελέσματα: Ο ύπνος αποτελεί μια φυσιολογική κατάσταση ηρεμίας για τα άτομα που διαθέτουν κεντρικό νευρικό σύστημα κατά τη διάρκεια της οποίας σημειώνεται προσωρινή
μεταβολή της συνείδησης του εξωτερικού κόσμου. Διαταραχή του ύπνου αποτελεί οποιαδήποτε ανωμαλία δημιουργείται στον ύπνο του ατόμου επηρεάζοντας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του φυσιολογικού ύπνου ειδικότερα στα άτομα τρίτης ηλικίας και εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα. Η διαταραχή μπορεί να αναφέρεται στη δυσκολία του ατόμου να κοιμηθεί, να κοιμάται σε ακατάλληλες ώρες. Οι συχνότερες διαταραχές του ύπνου στα άτομα τρίτης ηλικίας είναι: η αϋπνία, οι υπερυπνίες, οι διαταραχές κιρκάδιου ρυθµού του ύπνου, οι διαταραχές αναπνοής κατά τον ύπνο, και οι παραϋπνίες. Συμπεράσματα. Η στέρηση του ύπνου προκαλεί διαταραχές της προσοχής, της απόδοσης της εργασίας και του συναισθήματος στα άτομα τρίτης ηλικίας με αποτέλεσμα αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία τους.

Ενδεχομένως τα επίπεδα βιταμινών του συμπλέγματος Β, στο αίμα σχετίζονται με τον κίνδυνο κατάθλιψης ή/και γνωσιακής έκπτωσης στους ηλικιωμένους. ΜΕΘΟΔΟΣ: Στη μελέτη «ΒΕΛΕΣΤΙΝΟ» συλλέχθηκαν ερωτηματολόγια (προσωπικές συνεντεύξεις) και δείγματα αίματος σε ηλικιωμένους άνω των 65 ετών. Για την αξιολόγηση της κατάθλιψης χρησιμοποιήθηκε, ως ανιχνευτικό εργαλείο, η δοκιμασία Geriatric Depression Scale-GDS 15 (GDS>6) και για τη γνωσιακή έκπτωση η δοκιμασία Mini Mental State Examination-MMSE (MMSE≤23). Εκτιμήθηκε ο επιπολασμός της κατάθλιψης και αξιολογήθηκε η σχέση των επιπέδων φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β12 με τον κίνδυνο κατάθλιψης (εφαρμογή μοντέλων πολλαπλής λογαριθμιστικής εξάρτησης). Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας μελέτης.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο επιπολασμός της κατάθλιψης βρέθηκε υψηλός (50.7%) με σαφή υπεροχή των γυναικών (62.3% ) έναντι των ανδρών (36.1%,). Η παρουσία καταθλιπτικών συμπτωμάτων στις γυναίκες σχετίζονταν θετικά με την ηλικία. Ο κίνδυνος παρουσίας καταθλιπτικών συμπτωμάτων αυξανόταν επίσης σημαντικά μεταξύ γυναικών με χαμηλά επίπεδα φυλλικού οξέος στον ορό (1ο ως προς το 3ο τριτημόριο, OR: 2.08, 95% CI: 1.07-4.05), ελέγχοντας και ως προς τα επίπεδα βιταμίνης Β12. Στους άνδρες η κατάθλιψη σχετίζονταν αντίστροφα με το δείκτη οικογενειακής/κοινωνικής υποστήριξης (OR: 0.46, 95% CI: 0.31- 0.68, για αύξηση της τιμής του δείκτη κατά μία μονάδα) και η παρουσία καταθλιπτικών συμπτωμάτων σχετίζονταν με την παρουσία γνωσιακής έκπτωσης και ο κίνδυνος ήταν υπερδιπλάσιος (OR: 2.21, 95% CI: 1.26-3.87). Μέσω των μετα-αναλύσεων διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική θετική σχέση μεταξύ των χαμηλών επιπέδων βιταμίνης Β12 στον ορό και της κατάθλιψης μεταξύ των γυναικών (OR: 1.33, 95% CI: 1.02-1.74, fixed effects model), ενώ τα επίπεδα φυλλικού οξέος στον ορό δεν σχετίζονταν με τον κίνδυνο κατάθλιψης σε κανένα από τα δύο φύλα.

Η παρούσα έρευνα αποσκοπούσε να εξετάσει διαφορές και ομοιότητες στη ρέουσα και αποκρυσταλλωμένη νοημοσύνη ηλικιωμένων που κατοικούν σε αστικές και αγροτικές περιοχές. Το δείγμα αποτελούνταν από 80 άτομα ηλικίας 65-91 ετών, τα οποία επιλέχθηκαν ώστε να ανήκουν σε δύο ομάδες: 40 άτομα από αστικές περιοχές και 40 από αγροτικές. Ως έργα που μετρούν ρέουσα νοημοσύνη, χορηγήθηκαν η φωνολογική συνθήκη της Δοκιμασίας Λεκτικής Ευχέρειας και η Δοκιμασία Ευχέρειας Σχεδιασμού της συστοιχίας Delis-Kaplan Executive Function System.  Ως έργα αποκρυσταλλωμένης νοημοσύνης, χορηγήθηκε η σημασιολογική συνθήκη της Δοκιμασίας Λεκτικής Ευχέρειας της D-KEFS και το Ερωτηματολόγιο Σοφού Τρόπου Σκέψης και Δράσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ηλικιωμένοι που κατοικούν σε αγροτικές περιοχές είχαν υψηλότερη επίδοση στη σοφία ως διαλεκτική σκέψη και εκτίμηση της αβεβαιότητας της ζωής, σε σύγκριση με τους ηλικιωμένους που διαβιούν σε πόλη. Το ίδιο βρέθηκε και ως προς την επίδοσή τους στη σημασιολογική συνθήκη της Δοκιμασίας Λεκτικής Ευχέρειας, η οποία μετρά τις εκτελεστικές τους λειτουργίες της έναρξης διαδικασίας και της αναστολής αλλά απαιτεί και σημασιολογική γνώση και μνήμη.

Σκοπός είναι η διερεύνηση των συσχετίσεων μεταξύ της υποκειμενικής υγείας και αντικειμενικών δεικτών σε ηλικιωμένους στην Ελλάδα και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πραγματοποιείται μία γενική ανάλυση όσον αφορά την έννοια της δημογραφικής γήρανσης και γίνεται μία σύντομη αναφορά στην έρευνα SHARE. Στην συνέχεια αναλύεται η έννοια της υποκειμενικής υγείας και παρουσιάζονται αναλυτικά τα ερωτήματα που τέθηκαν στους ερευνώμενους, τα οποία καθιστούν ενδεχόμενους λόγους που μπορούν να επηρεάσουν την υγεία τους. Η ανάλυση βασίστηκε στην εφαρμογή λογιστικής παλινδρόμησης με τη χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS και τα αποτελέσματα έδειξαν πως η υποκειμενική υγεία των ηλικιωμένων εξαρτάται άμεσα από ένα σύνολο παραγόντων που αφορούν την σωματική και την ψυχική τους υγεία, δημογραφικά χαρακτηριστικά και άλλες καθημερινές τους συνήθειες.

Λαμβάνοντας υπόψη την ταχεία αύξηση του πληθυσμού των ηλικιωμένων, η παρουσία καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε άτομα τρίτης ηλικίας ανάγεται σε σημαντικό πρόβλημα της Δημόσιας Υγείας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης κατάθλιψης σε κοινοτικό αστικό και ημιαστικό πληθυσμό ηλικιωμένων και η διερεύνηση πιθανής υπό-διάγνωσης της.

Το γήρας αποτελεί την ωραιοτέραν περίοδον της ανθρωπίνης ζωής. Η ψυχή πλήρης ωριμότητος, σοφίας, συνέσεως, γνώσεων διανύει το στάδιον της υπαρξιακής ολοκληρώσεως αλλά και της προετοιμασίας διά το απόλυτον. Διά μέσου των αιώνων, κοινωνίαι, αι οποίαι διεκρίνοντο διά τα υψηλά πολιτιστικά των στοιχεία, απένεμαν σεβασμόν, εκτίμησιν, αγάπην, στοργήν εις τους γέροντας και εθεώρουν αυτούς ιδιαιτέρως πολύτιμα πρόσωπα εις τον οικογενειακόν και τον ευρύτερον κοινωνικόν χώρον. Εις την Αγίαν Γραφήν, το γήρας εξυμνείται και προβάλλεται, θεωρούμενον, ως ιδιαιτέρα ευλογία και έκφρασις ελέους και αγάπης του Κυρίου. Η τιμή όμως και ο σεβασμός προς τους γέροντας δεν αποτελεί συνάρτησιν μόνον της ηλικίας, αλλά εμπνέονται από την συμπεριφοράν, την σύνεσιν και την σοφίαν την αρμονικήν προσωπικότητα και τον ανεπίληπτον βίον αυτών. Εις την Αρχαίαν Ελλάδα, το γήρας ήτο σεβαστόν. Ο γέρων διετήρη αμετάβλητον το κύρος και την θέσιν αυτού εις την κοινωνίαν και ουχί σπανίως περιεβάλλετο υπό αξιωμάτων και οφικίων, τα οποία σπανίως θα απενέμοντο εις ετέρας εποχάς. Τα ιατρικά προβλήματα του γήρατος περιγράφονται μετά ιδιαιτέρας παρατηρητικότητος και αισθήματος ευθύνης υπό του Ιπποκράτους. Το γήρας κατά τον Γαληνόν δεν αποτελεί νόσον, αλλά ούτε και απολύτως φυσικήν κατάστασιν. Είναι κατ' αυτόν έν ιδιάζον στάδιον της ανθρωπίνης ζωής, το οποίον απαιτεί ιδιαιτέραν ιατρικήν φροντίδα. Εις την Ρωμαϊκήν αντίληψιν επεκράτει η άποψις, ότι κατά το γήρας το σώμα σταδιακώς ψύχεται, γεγονός το οποίον ενδεχομένως συνδέεται με την κατάθλιψιν και την ηυξημένην νοσηρότητα. Την πληρεστέραν επί του γήρατος διατριβή κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους απετέλει η μονογραφία του Κικέρωνος "De senectute". Εις αυτήν προβάλλονται, ως μέγισται αξίαι διά τον γέροντα, η διατήρησις της αξιοπρεπείας αυτού, η αυτοκυριαρχία και η μετά ευψυχίας αποδοχή του τέλους της ζωής, όπως ούτος αποδέχεται τον φυσιολογικόν ύπνον. Το Βυζάντιον, το οποίον συνέδεσεν το πνεύμα της αγάπης και της θυσίας, διά της Χριστιανικής πίστεως, μετά της επιστημονικής και φιλοσοφικής σκέψεως, την οποίαν εκληρονόμησεν από τον ακτινοβολούντα ελληνικόν πολιτισμόν της ανατολικής Μεσογείου, επέδειξεν ιδιαιτέραν μέριμναν διά το γήρας, από τα πρώτα ήδη έτη από της ιδρύσεως της Κωνσταντινουπόλεως και της μεταφοράς εκ της Ρώμης της αυτοκρατορικής έδρας εις αυτήν. Εις την Κωνσταντινούπολιν και τας άλλας πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ιδρύθησαν πολυάριθμα γηροκομεία κατά την χιλιετή ιστορικήν πορείαν αυτής. Το μεγαλύτερον νοσηλευτικόν ίδρυμα της Κωνσταντινουπόλεως, έχον ιδιαιτέραν μέριμναν διά τους γέροντας, υπήρξεν ο Ξενών της Ιεράς Μονής του Παντοκράτορος, ο οποίος ιδρύθη υπό του Αυτοκράτορος Ιωάννου του II του Koμνηνού και της συζύγου αυτού Ειρήνης. Εις την Κίνα διά μέσου των στίχων της ποιήσεως προβάλλεται ο πόνος των γερόντων διά την έλλειψιν κοινωνικής προνοίας, διά την πενίαν, την ασθένειαν, την σκληρότητα των νέων ανθρώπων και τον επικείμενον θάνατον, χωρίς παρηγορίαν και σωματικήν και ψυχικήν ανάπαυσιν. Εις τον Ιουδαϊκόν κόσμον, ο Μαϊμονίδης υπογραμμίζει την αξίαν της προσφοράς εις τον γέροντα και την αναγκαιότητα της παροχής εις αυτόν ιατρικής, κοινωνικής και ψυχοθεραπευτικής υποστηρίξεως. Εις τον Αραβικόν κόσμον, ο Ιμπν Σίνα ή Αβικέννας, υπογραμμίζει την αφοσίωσιν και την αγάπην, την οποίαν ο ιατρός και οι οικείοι θα πρέπη να επιδεικνύουν εις τον γέροντα, τον οποίον χαρακτηρίζει ως το πολυτιμότερον πρόσωπον, εντός του οικογενειακού και του ευρυτέρου κοινωνικού χώρου. Εις την Αναγέννησιν, o Leonardo διετύπωσεv ευστόχoυς υπoθέσεις επί του γεροντικού σώματος, πρoσπαθώv vα ερμηvεύση τηv φυσιoλoγικήν λειτουργικήν κάμψιν τωv ζωτικώv oργάvωv αυτού, επί τη βάσει τωv αρχώv της μηχαvικής και της υδρoδυvαμικής, διατυπώvωv επ΄ αυτού σειράv μαθηματικώv σχέσεωv. Eις τον σύγχρονον κόσμον, η ιατρική φροντίς, η κοινωνική μέριμνα, η νομική κατωχύρωσις και η οικονομική συμπαράστασις προς τους γέροντας έχουν λάβει πρωτεύουσαν θέσιν εις τον κοινωνικόν προγραμματισμόν των εις υψηλήν πολιτιστικήν βαθμίδα ευρισκομένων χωρών. Εκ παραλλήλου, ο σεβασμός προς την αξιοπρέπειαν του γέροντος δίδει νέαν διάστασιν εις τον τρόπον της ιατρικής προσεγγίσεως αυτού. Η ποιοτική στάθμη της ζωής του γέροντος θα πρέπη να καθορίζεται αφ΄ ενός μεν υπό της σωματικής και ψυχικής υγείας αυτού, αφ΄ ετέρου δε υπό της εσωτερικής ειρήνης, πληρότητος, αρμονίας και δικαιώσεως των συναισθηματικών και πνευματικών προσδοκιών αυτού.

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του επιπέδου των γνωστικών λειτουργιών ανάμεσα στα μέλη των Ε.Δ.Α.Π.Ε. Κορυδαλλού. Έγιναν μετρήσεις των γνωστικών λειτουργιών και της λειτουργικότητας σε μέλη άνω των 65 ετών, ενώ παράλληλα μετρήθηκαν και οι δείκτες καταθλιπτικής διάθεσης, προκειμένου τα αποτελέσματα να μας δώσουν δόκιμα συμπεράσματα για την κατάσταση της Τρίτης Ηλικίας στη συγκεκριμένη τουλάχιστον περιοχή.

Τα δημογραφικά στοιχεία δείχνουν πως το προσδόκιμο επιβίωσης έχει αυξηθεί και ο γενικός πληθυσμός γερνά. Το άγχος και η κατάθλιψη αποτελούν δύο από τα βασικά προβλήματα των ηλικιωμένων, ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης όπως αυτή που διανύουμε. Η Τρίτη ηλικία πρέπει να αντιμετωπίζεται με ευαισθησία και προσφορά, πολύ περισσότερο σήμερα, που παγκόσμια οι κοινωνίες βάλλονται από δυσβάσταχτα μέτρα για τους πολίτες τους. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο το άγχος και η κατάθλιψη των ηλικιωμένων έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση.

Εισαγωγή: H αίσθηση συνοχής (Sense Of Coherence-SOC) είναι η κεντρική ιδέα του «µοντέλου προαγωγής υγείας» του Antonovsky. Το µοντέλο προσπαθεί να εξηγήσει γιατί κάποιοι αρρωσταίνουν υπό συνθήκες στρες, ενώ άλλοι παραµένουν υγιείς. Σκοπός: Να προσδιορισθεί η αίσθηση συνοχής και η επίδρασή της στην ψυχική υγεία των ηλικιωµένων. Υλικό - µέθοδος: Έγινε συγχρονική µελέτη (cross- sectional study) σε δείγµα 100 ηλικιωµένων (n=100) στο Κ.Υ. Μεγαλόπολης. Αποκλείστηκαν ηλικιωµένοι µε άνοια, και ψυχώσεις. Χρησιµοποιήθηκαν τα ερωτηµατολόγια SCL-90-R & Sence of Coherence. Για τη στατιστική επεξεργασία χρησιµοποιήθηκε το πρόγραµµα SPSS 18.0.
Αποτελέσµατα: Μέση ηλικία δείγµατος 71,68 έτη, 70% γυναίκες, 50% έγγαµοι, 52% απόφοιτοι δηµοτικού. Μ.Ο. SOC:137± SD:26,49, Μέση βαθµολογία στο SCL-90: 66,89±6,146, Γενικός ∆είκτης Συµπτωµάτων: 0,76±0,51, ∆είκτης
Θετικών Συµπτωµάτων: 36,82±17,76, ∆είκτης Ενόχλησης Θετικών Συµπτωµάτων: 1,56±0,51. Υπάρχει µεγάλη αρνητική συσχέτιση µεταξύ των δύο ερωτηµατολογίων, (δηλαδή όσο αυξάνει η αίσθηση συνοχής µειώνεται η ψυχοπαθολογία, r = -0,657) και µεταξύ αίσθησης συνοχής- επιµέρους δεικτών του SCL-90 (Γενικός ∆είκτης
Συµπτωµάτων r = -0,66, ∆είκτης Θετικών Συµπτωµάτων r= -0,639, ∆είκτης Ενόχλησης Θετικών Συµπτωµάτων r = - 0,63). Όλες οι υποκλίµακες του SCL-90 έχουν µέτρια ή µεγάλη αρνητική συσχέτιση µε την αίσθηση συνοχής. Μεγαλύτερη συσχέτιση υπάρχει µεταξύ SOC - κατάθλιψης (r = -0,665).Συµπεράσµατα: H αίσθηση συνοχής ενδυναµώνει την αντίσταση στο στρες και οδηγεί στην πρόληψη των ψυχολογικών προβληµάτων των ηλικιωµένων.

Η παρούσα έρευνα αποσκοπούσε να εξετάσει την επίδραση του θυμικού στη λεκτική ευχέρεια ατόμων 55 ετών και άνω, καθώς και την επίδραση ατομικών δημογραφικών παραγόντων στη λεκτική ευχέρεια μέσω του θυμικού.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι από τους παράγοντες του θυμικού, μόνον η ύπαρξη καταθλιπτικών συμπτωμάτων μείωσε σημαντικά τις επιδόσεις σε όλα τα έργα λεκτικής ευχέρειας. Ακόμη, ατομικοί δημογραφικοί παράγοντες όπως η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και  η άσκηση φάνηκε ότι επιδρούν στη λεκτική ευχέρεια ατόμων προχωρημένης ηλικίας άμεσα και  όχι μέσω του θυμικού.

Υπό το πρίσμα της συναισθηματικής αυτο-ρύθμισης, στόχος της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί πώς και εάν αλλάζουν, κατά το πέρας της ηλικίας,  συγκεκριμένες διαστάσεις του βασικού συναισθήματος του θυμού. Επιπλέον στόχος ήταν η διερεύνηση της επιρροής της μελλοντικής προοπτικής στην όποια αλλαγή παρατηρείται στο συναίσθημα του θυμού.

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η πολύπλευρη εξέταση της ΘτΝ σε υγιείς ενήλικες. Ειδικότερα, η έρευνα αυτή εξετάζει τη δια βίου πορεία της ΘτΝ, συγκρίνοντας τις επιδόσεις νέων, μεσήλικων και ηλικιωμένων ατόμων σε έργα που αξιολογούν διάφορες πτυχές της (π.χ. απόδοση ψευδών πεποιθήσεων πρώτου και δεύτερου επιπέδου, απόδοση προθέσεων και απόδοση επιθυμιών). Ένας δεύτερος στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσδιορίσει εάν πιθανή εξασθένιση της ΘτΝ στις μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να αποδοθεί, τουλάχιστον εν μέρει, στη γενικότερη έκπτωση των εκτελεστικών λειτουργιών που παρατηρείται με την πρόοδο της ηλικίας. Για το σκοπό αυτό, εξετάστηκε κατά πόσο επιμέρους εκτελεστικές λειτουργίες, όπως ο ανασταλτικός έλεγχος, η νοητική ευελιξία και η εργαζόμενη  μνήμη, συνεισφέρουν στις επιδόσεις σε έργα ΘτΝ.

Στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση της σύνδεσης ανάμεσα στους οικογενειακούς δεσμούς και την κατάθλιψη των ηλικιωμένων. Τον πληθυσμό στόχο αποτέλεσαν 200 ηλικιωμένοι, ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας 65 χρονών και άνω, μέλη των ΚΑΠΗ της Δυτικής Θεσσαλονίκης και της Πτολεμαΐδας. η ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε οτι οι χαμηλές οικογενειακές σχέσεις που εκφράζονται μέσα από μοναξιά και απόσταση από την οικογένεια μπορούν να συμβάλουν στην καταθλιπτική συμπτωματολογία του ηλικιωμένου.
 

Είναι ξεκάθαρο ότι η υγεία επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες που σχετίζονται µε τις υπάρχουσες πολιτιστικές, οικονοµικές, αλλά και κοινωνικές συνθήκες όπως η οικογενειακή κατάσταση, το µορφωτικό επίπεδο, οι συνθήκες διαβίωσης, η ποιότητα ζωής, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η κοινωνικότητα κ.α. Πιο συγκεκριµένα, όλες οι παραπάνω παράµετροι έχουν µεγαλύτερη βαρύτητα σε ευαίσθητες ηλικιακά οµάδες, όπως τα άτοµα της τρίτης ηλικίας. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου µε τον οποίο βιώνουν οι ηλικιωµένοι την καθηµερινότητά τους, σε σχέση µε τους ανθρώπους του στενού και ευρύτερου περιβάλλοντός τους, µε στόχο να γίνει κατανοητό το ευρύ φάσµα των αναγκών τους, που περιλαµβάνει και την ανάγκη για στήριξη και κοινωνική επαφή. Υλικό και µέθοδος: για την παρούσα έρευνα το δείγµα αποτέλεσαν 300 άτοµα (147 άνδρες και 153 γυναίκες) ηλικίας 59-98 ετών (µέση ηλικία 73.57 έτη), προερχόµενα από τα Κ.Α.Π.Η. του λεκανοπεδίου της Αττικής. Η συλλογή των
στοιχείων έγινε µε τη συµπλήρωση ερωτηµατολογίου, έπειτα από προσωπική συνέντευξη του ερευνητή. Η ανάλυση των αποτελεσµάτων έγινε µε τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 15. Αποτελέσµατα: Το δείγµα αποτελούνταν σε ποσοστό 51% από γυναίκες και 49% από άνδρες. Το 57.3% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι είναι
παντρεµένοι. Ένα σηµαντικό ποσοστό, 47.7% του δείγµατος της παρούσας µελέτης, δηλώνει ότι έχει την αίσθηση της µοναχικότητας. Από τη σύγκριση του αισθήµατος µοναχικότητας και φύλου, προκύπτει ότι οι γυναίκες φαίνεται να βιώνουν εντονότερα το αίσθηµα της µοναξιάς σε σχέση µε τους άνδρες. Σχετικά µε τις κοινωνικές επαφές των
ερωτηθέντων, προκύπτει ότι οι γυναίκες, 32.0%, φαίνεται να προτιµούν τις κοινωνικές σχέσεις µε τα συγγενικά τους πρόσωπα, ενώ 52.4%, έχουν προτίµηση στον ευρύτερο κοινωνικό κύκλο. Τα άτοµα που δηλώνουν ότι νιώθουν µοναξιά, είναι κατά κανόνα µεγαλύτερης ηλικίας σε σχέση µε τα άτοµα που δεν αισθάνονται µοναξιά. Η οικογενειακή κατάσταση φαίνεται να παίζει σηµαντικό ρόλο στη µοναχικότητα. Τα µεγαλύτερα ποσοστά µοναξιάς εµφανίζονται στους άγαµους ηλικιωµένους, 71.4%, σε αυτούς που βρίσκονται σε διάσταση, 100%, καθώς και σε εκείνους που
έχουν χάσει τον/τη σύζυγό τους, 81.7%. Σχετικά µε τις κοινωνικές σχέσεις των ηλικιωµένων, το 44.3% δηλώνει ότι έχει κοινωνικές επαφές µε συγγενείς, φίλους και γείτονες, ενώ µόνο το 27% περιορίζει τις σχέσεις του στα πρόσωπα του στενού συγγενικού του κύκλου. Συµπεράσµατα: O θεσµός της οικογένειας έχει πρωταρχική σηµασία για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας. Το γεγονός όµως ότι οι υπερήλικες βιώνουν έντονα τη µοναξιά τους, µπορεί να σηµαίνει ότι συνήθως δεν υπάρχει επαρκές υποστηρικτικό σύστηµα από το οικογενειακό αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον. Αυτό σηµατοδοτεί την ανάγκη λήψης µέτρων για την αντιµετώπιση ενός σηµαντικού προβλήµατος.
αυτής της ηλικιακής οµάδας, από τα άτοµα και την πολιτεία.

Η κουετιαπίνη έχει χρησιμοποιηθεί στη διπολική διαταραχή με καλά αποτελέσματα. Αρχικά στη θεραπεία του μανιακού επεισοδίου και προσφάτως στη θεραπεία του καταθλιπτικού επεισοδίου. Οι σταθεροποιητικές της ιδιότητες δεν έχουν εξετασθεί επαρκώς. Παρουσιάζεται η περίπτωση μιας γυναίκας 77 ετών, που πάσχει από διπολική διαταραχή τύπου Ι. Η ασθενής λαμβάνει επίσης, φαρμακευτική θεραπεία για αρτηριακή υπέρταση και σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ. Από την ηλικία των 40 εμφάνισε 4 καταθλιπτικά επεισόδια, για τα οποία είχε λάβει διάφορα αντικαταθλιπτικά σκευάσματα σε επαρκή δοσολογία. Για τα δύο τελευταία, μάλιστα, χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Και τις δύο φορές, ακόμα και μετά την εξοδό της, παρουσίασε επίμονα συμπτώματα και καθυστερημένη ύφεση. Μέσα σε δύο χρόνια μετά το τελευταίο καταθλιπτικό επεισόδιο εμφάνισε δύο μανιακά επεισόδια. Και τα δύο υφέθηκαν σύντομα με τη χρήση κουετιαπίνης και μικρών δόσεων συμπληρωματικής θεραπείας (αλοπεριδόλης στο πρώτο και λοραζεπάμης στο δεύτερο). Η μονοθεραπεία με ημερήσια δόση 300 mg κουετιαπίνης μετά το τελευταίο μανιακό επεισόδιο ήταν αρκετή να κρατήσει την ασθενή ελεύθερη συμπτωμάτων σε νορμοθυμία για τα επόμενα 2 χρόνια. Ιδιαίτερες ανεπιθύμητες ενέργειες δεν εμφανίστηκαν καθόλη την πορεία της θεραπείας.

Οι περισσότεροι γιατροί έχουν σημαντική πείρα με καρκινοπαθείς. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δε συμβουλεύονται τον ψυχίατρο. Όταν όμως η ψυχιατρική παρέμβαση χρειαστεί, συνήθως αυτό υποδηλώνει ένα σημαντικό πρόβλημα. Η κλινική διάγνωση, που συνήθως συνδέεται με συμβουλευτική στον βαριά πάσχοντα, είναι η κατάθλιψη και το παραλήρημα. Η διαταραχή της προσωπικότητας, ο διαρκής πόνος που αντιστέκεται στη θεραπεία, η μελαγχολία, το άγχος ή η άρνηση συναντώνται λιγότερο τακτικά. Περιστασιακά αναγνωρίζεται ότι ο ασθενής έχει μάλλον κάποιο πρόβλημα, αλλά η έρευνα αποκαλύπτει ότι είναι η οικογένεια ή κάποιος άλλος σημαντικός παράγοντας που αντιμετωπίζει δυσκολία.

Επιχειρείται η εξακρίβωση των παραγόντων που επηρεάζουν και επιδρούν στην ψυχική υγεία των ηλικιωμένων σε Ελλάδα και Ευρώπη μελετώντας την κατάθλιψη.

Η συγκεκριμένη έρευνα εστιάζει την προσοχή της στα άτομα της τρίτης ηλικίας που διαμένουν σε οίκους ευγηρίας αλλά και στο προσωπικό που ασχολείται με την περίθαλψη της εύθραυστης αυτής ομάδας της κοινωνίας. Δίνεται έμφαση μέσω επιστημονικών
μεθόδων στον βαθμό ικανοποίησης που αντλούν οι ηλικιωμένοι των ιδιωτικών και δημόσιων ιδρυμάτων, αλλά και των φροντιστών τους αντίστοιχα. Ιδιαίτερη επίσης προσοχή δίνεται στο άγχος των ατόμων της τρίτης ηλικίας, όπως και των εργαζομένων που φροντίζουν τα
άτομα αυτά στους οίκους ευγηρίας, ιδιωτικούς και δημόσιους.

Κατ'οίκον φροντίδα ηλικιωμένου Ενδιαφέρον για την εκπαίδευση

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιάσει τις μεταβολές που επιφέρει το γήρας στην γνωστική, λειτουργική και σωματική κατάσταση του ασθενή. Παράλληλα παρουσιάζεται ο θεσμός της κατ’ οίκον φροντίδας και νοσηλείας, όπως αυτός ισχύει στην Ελλάδα. Τέλος αναφέρονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα δικαιώματα του ηλικιωμένου ασθενή, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τους επαγγελματίες υγείας και τους φροντιστές που δραστηριοποιούνται στην μακροχρόνια περίθαλψη και φροντίδα .

ΣΚΟΠΟΣ: Αυτή η μελέτη στοχεύει να εξετάσει τις άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις της ηλικίας στην κοινωνική νόηση και ιδιαίτερα σε πολύπλοκες μορφές κοινωνικής νόησης, όπως ο έμμεσος λόγος και τα κοινωνικά ολισθήματα (faux pas). Ο έλεγχος θα γίνει μέσω γνωστικού ελέγχου και αναγνώρισης συναισθημάτων.
ΜΕΘΟΔΟΣ: Το δείγμα περιελάμβανε συνολικά 70 ενήλικες ηλικίας 18 έως 83 ετών. Οι συμμετέχοντες δε διέφεραν ως προς το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο σε κάθε μία από τις τρεις ηλικιακές ομάδες (νέοι, μεσήλικες και ηλικιωμένοι). Η κοινωνική νόηση μετρήθηκε με την χορήγηση τριών διαφορετικών δοκιμασιών για την αναγνώριση του έμμεσου λόγου, των κοινωνικών ολισθημάτων (faux pas) και την κατανόηση των κοινωνικών διανοητικών ρήξεων.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ηλικία έχει σημαντική αρνητική έμμεση επίδραση, μέσω του γνωστικού ελέγχου, στην κοινωνική νόηση ως προς την ικανότητα ερμηνείας της έμμεσης ομιλίας και των κοινωνικών ολισθημάτων (faux pas).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μειωμένη απόδοση των γνωστικά υγιών ηλικιωμένων σε συγκεκριμένες περίπλοκες διαστάσεις της κοινωνικής νόησης μπορεί να αποδοθεί στις αρνητικές επιπτώσεις της ηλικίας στον γνωστικό έλεγχο. Ωστόσο, είναι πιθανό ότι ορισμένες άλλες πολύπλοκες διαστάσεις της κοινωνικής γνώσης δεν επηρεάζονται από την γήρανση.

Σκοπός: Η γνωστική δυσλειτουργία αποτελεί ένα σημαντικό σύμπτωμα της σχιζοφρένειας και ευθύνεται για την λειτουργική και κοινωνική αναπηρία του ατόμου. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να εκτιμήσει την επίδραση της ριβαστιγμίνης στη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας χρόνιων σχιζοφρενικών ασθενών.

Μέθοδος: Στην παρούσα εργασία εκτιμήθηκε και παρακολουθήθηκε η γνωστική λειτουργία και η λειτουργικότητα 19 ασθενών του Γ΄ άξονα μακράς νοσηλείας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για διάστημα 6 μηνών στο οποίο χορηγήθηκε ριβαστιγμίνη. Η εκτίμηση της γνωστικής λειτουργίας και λειτουργικότητας έγινε με τις κλίμακες: MMSE (Mini Mental Status Examination) IADL (Instrumental Activities of Daily Living) NPI (Neuropsychiatric Inventory) AMTS (Abbreviated Mental Test Score), Clock test.

Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με τη μέθοδο ανάλυσης διακύμανσης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (Repeated Measures ANOVA) σε χρόνους πριν τη χορήγηση της ριβαστιγμίνης, 3 μήνες και 6 μήνες μετά τη χορήγηση αυτής. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά στη μνήμη, στην προσοχή και συγκέντρωση και στη λειτουργικότητα των ασθενών παρά το γεγονός ότι παρατηρήθηκε μια μικρή (όχι στατιστικώς σημαντική) βελτίωση στο MMSE και στο AMTS. Στατιστικώς σημαντική βελτίωση παρατηρήθηκε στο Clock Test ιδιαίτερα στο πρώτο τρίμηνο. Καταγράφηκαν επίσης οι ανεπιθύμητες ενέργειες που προέκυψαν.

Παρά το γεγονός ότι η ευερεθιστότητα αποτελεί συχνά το κύριο παράπονο των περιεμμηνοπαυσικών και εμμηνοπαυσιακών γυναικών, μελέτες που να εστιάζουν ειδικά στην ευερεθιστότητα σ’ αυτό τον πληθυσμό, ουσιαστικά απουσιάζουν. Στην παρούσα συγχρονική μελέτη έλαβαν μέρος 163 περιεμμηνοπαυσιακές και εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, που παρακολουθούνταν σε ειδικό ιατρείο κλιμακτηρίου και δεν λάμβαναν θεραπεία υποκατάστασης. Μελετήθηκε εάν η εξωστρεφόμενη και η εσωστρεφόμενη ευερεθιστότητα, όπως μετρήθηκαν με την κλίμακα Ευερεθιστότητας, Κατάθλιψης και Άγχους (IDA scale), συνδέονται με τη φάση της εμμηνόπαυσης (περιεμμηνόπαυση ή εμμηνόπαυση), με τα επίπεδα των ορμονών, την παρουσία χρόνιας νόσου, καθώς και με παραμέτρους της εμμηνόπαυσης, όπως τα αγγειοκινητικά συμπτώματα και η αϋπνία. Επιπλέον, διερευνήθηκε η πιθανή σχέση των δύο υποκλιμάκων της ευερεθιστότητας με μετρήσεις του άγχους και της κατάθλιψης. Βρέθηκε ότι η εξωστρεφόμενη και η εσωστρεφόμενη ευερεθιστότητα των περι- και εμμηνοπαυσιακών γυναικών συσχετίζονται με την παρουσία χρόνιας νόσου, μιας παραμέτρου που μπορεί εν μέρει να επηρεάζεται από τη μεγαλύτερη ηλικία των γυναικών αυτών. Η εξωστρεφόμενη ευερεθιστότητα συσχετίστηκε θετικά με τα επίπεδα των ορμονών FSH και LH, υποδηλώνοντας έναν πιθανό σύνδεσμο μεταξύ εξωστρεφόμενης ευερεθιστότητας και εμμηνόπαυσης. Η παρουσία αγγειοκινητικών συμπτωμάτων και αϋπνίας δεν συσχετίστηκε με την εσωστρεφόμενη και εξωστρεφόμενη ευερεθιστότητα. Για την εξωστρεφόμενη ευερεθιστότητα βρέθηκε θετική συσχέτιση με το επίπεδο των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, ενώ η εσωστρεφόμενη ευερεθιστότητα συσχετίστηκε θετικά τόσο με το άγχος, όσο και με τη βαρύτητα των καταθλιπτικών συμπτωμάτων.

Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια να διαπιστωθεί ποιες είναι οι απόψεις και τα βιώματα ατόμων τρίτης ηλικίας για το πένθος και την απώλεια, καθώς και αν αυτές οι παραδοχές στα πλαίσια της εκπαίδευσης ενηλίκων ενδέχεται να αλλάξουν με τη χρήση της μεθόδου «Μετασχηματίζουσα Μάθηση μέσω της τέχνης με τη χρήση αισθητικών εμπειριών». Η έρευνα χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο θεωρητικό μέρος, γίνεται αναλυτική παρουσίαση των βασικών εννοιών όπως η τρίτη ηλικία και η θέση που αναμένεται να αποκτήσει τα επόμενα χρόνια ανάμεσα στο γενικό πληθυσμό. Στη συνέχεια περιγράφονται λεπτομερώς τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ηλικιωμένων, μεταξύ των οποίων η ανάγκη τους για συμμετοχή στην εκπαίδευση ενηλίκων και στη δια βίου μάθηση. Έπειτα, στο τρίτο και τελευταίο μέρος του πρώτου κεφαλαίου γίνεται αναφορά στον πληθυσμό που επιλέχθηκε για την πραγματοποίηση της έρευνας από τα μέλη της Πανελλήνιας Γηριατρικής και Γεροντολογικής Εταιρείας του παραρτήματος της Πάτρας. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στο πένθος. Αρχικά, δίνονται οι ορισμοί του πένθους και παρουσιάζονται οι εκφάνσεις του στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Έπειτα, περιγράφονται τα στάδια του πένθους όπως ορίζονται από διάφορους θεωρητικούς και τα είδη του πένθους που ενδέχεται να βιώσει ένας άνθρωπος. Ακολουθούν παραθέσεις για τη διάρκεια του πένθους και τον ρόλο της θρησκείας ως αντισταθμιστικός μηχανισμός άμυνας, ενώ έπεται η σημασία της εμπειρίας του πένθους στην τρίτη ηλικία. Στο τρίτο κεφάλαιο απεικονίζεται όλο το θεωρητικό πλαίσιο που αφορά στη Μετασχηματίζουσα Μάθηση, τη χρήση της μεθόδου μέσω της αισθητικής εμπειρίας που εφαρμόστηκε στα υποκείμενα της έρευνας και στα στάδια της. Έπειτα, περιγράφεται η χρήση της Μετασχηματίζουσας Μάθησης μέσω της αισθητικής εμπειρίας στην τρίτη ηλικία. Τέλος, το θεωρητικό μέρος ολοκληρώνεται με τη βιβλιογραφική επισκόπηση που συνοψίζει τις έρευνες που έχουν γίνει με θέμα το πένθος και τη διαχείρισή του σε διάφορες ηλικιακές ομάδες, κυρίως στα παιδιά και στους νεότερους ενήλικες, ενώ υπογραμμίζεται η απουσία ερευνών στους ηλικιωμένους στον ελλαδικό χώρο που να έχει εξετάσει το ζήτημα και ειδικά με τη μέθοδο της μετασχηματίζουσας μάθησης μέσω της αισθητικής εμπειρίας. Στο δεύτερο μέρος γίνεται λεπτομερής αναφορά στους σκοπούς της έρευνας και τα ερευνητικά ερωτήματα. Έπειτα, αναφέρονται με τη σειρά όλα τα στάδια που αφορούν στη μεθοδολογία και διεξαγωγή της έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, περιγράφεται η επιλογή του ερευνητή να προχωρήσει σε ποιοτική έρευνα, η χρήση των εργαλείων της συνέντευξης και της εφαρμογής της μεθόδου της Μετασχηματίζουσα μάθησης μέσω της αισθητικής εμπειρίας και ο τρόπος διαλογής του τελικού δείγματος των 10 υποκειμένων. Ακολουθεί η διαδικασία ελέγχου εγκυρότητας και αξιοπιστίας της έρευνας και οι περιορισμοί της έρευνας. Στο τελευταίο κεφάλαιο του ερευνητικού μέρους γίνεται ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων από τις συνεντεύξεις και έπειτα ανάλυση των δεδομένων από την εφαρμογή της μετασχηματίζουσας μάθησης μέσω της αισθητικής εμπειρίας. Η έρευνα ολοκληρώνεται με την καταγραφή των συμπερασμάτων και την κριτική αποτίμηση της έρευνας, που περιλαμβάνει και τις προτάσεις για διεξαγωγή μελλοντικής έρευνας.

Μουσικοθεραπεία για ηλικιωμένους. Ενδιαφέρον για την εκπαίδευση

Η μελέτη επικεντρώνεται στη μουσικοθεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενειών των ατόμων της τρίτης ηλικίας κάνοντας αναφορά στη γεροντολογία και στις ασθένειες των ηλικιωμένων ανθρώπων.

H παρούσα διαπολιτισμική μελέτη αποσκοπούσε στο να διερευνήσει αν και κατά πόσο διαφορετικά μοντέλα τρόπου ζωής σχετίζονται με τα ήθη των ατόμων της τρίτης ηλικίας στις διαφορετικές κουλτούρες της Ελλάδας και της Συρίας.

Οι διαταραχές ύπνου στους ασθενείς µε Ν.Ρ, είναι από τις συχνότερες και πρωιµότερες κλινικές εκδηλώσεις της νόσου µε πολύπλοκη αιτιοπαθογένεια. Η πρωτοπαθής προσβολή των κέντρων ρύθµισης του κιρκαδιανού κύκλου στο στέλεχος, η επιδείνωση των κινητικών και των δυσαυτονοµικών συµπτωµάτων κατά τη νύχτα και οι φαρµακοεπαγόµενες διαταραχές του ύπνου αποτελούν κάποιες από τις συνηθέστερες αιτίες των διαταραχών αυτών. Η µελέτη τους παρουσιάζει αφενός κλινικό ενδιαφέρον, καθώς αποτελούν συχνό σύµπτωµα και αφετέρου ερευνητικό ενδιαφέρον, γιατί η κατανόηση της παθοφυσιολογίας του ύπνου στη ΝΡ πιθανώς να αναδείξει τις διαταραχές αυτές ως προκλινικούς-προγνωστικούς δείκτες της νόσου και παράλληλα να βοηθήσει στην πληρέστερη κατανοήση της νευροεκφυλιστικής διεργασίας στη ΝΡ.

Σκοπός της παρούσης εργασίας ήταν η διερεύνηση της συχνότητας, των
δημογραφικών στοιχείων, της κλινικής φαινομενολογίας, του ιστορικού της
διαταραχής και του κληρονομικού ιστορικού της μονοπολικής ΠΚ ασθενών που κατά το παρόν ΜΚΕ είναι 60 ετών ή μεγαλύτεροι.

Οι στόχοι της παρούσης εργασίας ήταν η παρατήρηση και η καταγραφή ορισμένων αλλαγών που συμβαίνουν στον ψυχισμό του ηλικιωμένου ασθενή κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του καθώς και η σύγκριση των παραμέτρων αυτών μεταξύ Ελλήνων και Βρετανών ασθενών.  Η ανάλυση των συνεντεύξεων ανέδειξε τις εξής ψυχολογικές παραμέτρους: Προοπτική, Αποδοχή νόσου,Φόβος θανάτου, Μοναξιά, Αίσθημα εγκατάλειψης, και Τάσεις αυτοκτονίας. Η χώρα προέλευσης έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στις παραμέτρους «Μοναξιά» και «Φόβος θανάτου». Οι Βρετανοί ασθενείς βιώνουν πολύ έντονα την μοναξιά ενώ ο φόβος θανάτου κυριαρχεί στους Έλληνες.

Ομάδες Νοητικής Ενδυνάμωσης Ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας και περίθαλψης

Πρόκειται για μια μη φαρμακευτική παρέμβαση, η οποία πραγματοποιείται προληπτικά, σε άτομα με φυσιολογική γνωστική λειτουργία ή με ήπιες διαταραχές μνήμης. Η καθεμιά από τις τέσσερις -κλειστού τύπου- ομάδες απαρτίζεται από 10 άτομα και συντονίζεται από εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, ψυχολόγο και εργοθεραπευτή.

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των οργανικών ψυχικών διαταραχών στα πλαίσια της διασυνδετικής - συμβουλευτικής ψυχιατρικής.
Μελετήθηκαν 60 ασθενείς (33 Α, 27 η με οργανικές ψυχικές διαταραχές, σύμφωνα με τα κριτήρια του DSM IIIR, κατά τη διάρκεια του 1998 στα πλαίσια της διασυνδετικής - συμβουλευτικής ψυχιατρικής του νοσοκομείου μας. Χρησιμοποιήσαμε τη σύντομη εξέταση της διανοητικής κατάστασης (MMSE) και την κλίμακα κατάθλιψης του Hamilton (ΗΑΜ - D17). Συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο, που καταρτίστηκε για τις ανάγκες της έρευνας.
Οι οργανικές ψυχικές διαταραχές ήταν το 10% όλων των παραπομπών. Η διαγνωστική κατάταξη ήταν: παραλήρημα 67%, άνοια 12%, οργανικό σύνδρομο διαταραχής της διάθεσης 12%, οργανικό παραληρητικό σύνδρομο 3%, οργανική ψευδαισθήτωση 3%, οργανικό σύνδρομο διαταραχής της προσωπικότητας 3%. Αναφερόμαστε στη θεραπευτική τους αντιμετώπιση και συγκρίνουμε τα ευρήματά μας με εκείνα άλλων εργασιών.

Η παρούσα μελέτη φωτίζει το φαινόμενο της κακοποίησης και εκμετάλλευσης των ηλικιωμένων και συμβάλει στην αναγνώριση των ατόμων εκείνων που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο να δεχτούν κάποιας μορφής κακοποίηση/ εκμετάλλευση. Αυτό με τη σειρά του θα συμβάλει στο σχεδιασμό παρεμβάσεων για την προστασία των υποψήφιων θυμάτων και κατ’ επέκταση για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου.

Η παρούσα έρευνα στόχευσε στην διερεύνηση παραγόντων που σχετίζονται με το σεξουαλικό ενδιαφέρον και συμπεριφορά στους έγγαμους ηλικιωμένους. Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από τα ανοιχτά κέντρα προστασίας για ηλικιωμένους (ΚΑΠΗ). Κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο 30 σημείων αφορώντας τη σεξουαλικότητα, την συναισθηματική και φυσική εγγύτητα, δημογραφικά στοιχεία καθώς και δεδομένα της ιστορίας του καθενός.
Η εν λόγω έρευνα καταλήγει ότι οι ηλικιωμένοι παραμένουν σεξουαλικά ενεργοί και μια πλειάδα προσωπικών, κοινωνικοοικονομικών και διαπροσωπικών παραγόντων σχετίζονται με το σεξουαλικό ενδιαφέρον. Ως εκ τούτου, η σεξουαλική έκφραση θα πρεπε να είναι μια συνειδητή ατομική επιλογή και όχι το αποτέλεσμα κοινωνικών μύθων ή αντιλήψεων που λανθασμένα φέρουν οι επαγγελματίες υγείας.

H εν λόγω έρευνα περιγράφοντας θεωρητικά πολλαπλά ζητήματα που αφορούν την τρίτη ηλικία και κυρίως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πληθυσμός αυτός, τεκμηριώνει στη συνέχεια ερευνητικά την καλύτερη ποιότητα ζωής για τους ηλικιωμένους που διαβιώνουν στο σπίτι τους, έναντι αυτών που φιλοξενούνται σε διάφορα ιδρύματα.

Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει πώς η γνώση νέων τεχνολογιών επηρεάζει διαστάσεις της ποιότητας ζωής στα ηλικιωμένα άτομα. Επιμέρους στόχος αποτέλεσε η διερεύνηση του βαθμού στον οποίο χρησιμοποιούν τα τεχνολογικά μέσα, για ποιο σκοπό και ποιες δυσκολίες συναντούν.

Σκοπός αυτής της πιλοτικής μελέτης ήταν να εξεταστεί η επίδραση ενός μουσικού προγράμματος άσκησης στην κατάσταση διάθεσης ασθενών με άνοια που ακούγανε ελληνική παραδοσιακή μουσική ενώ ασκούνταν. Το δείγμα αποτελείται από 18 ασθενείς, όλοι κάτοικοι του Κέντρου Αποκατάστασης Αρωγή, που χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, δηλαδή στην ομάδα άσκησης (N = 12) ,η οποία ακολουθούσε το πρόγραμμα άσκησης μουσικής διάρκειας μίας εβδομάδας σε συχνότητα 4 εκπαιδευτικών συνεδριών,45 λεπτά κάθε συνεδρία, και η ομάδα ελέγχου (N = 6) χωρίς άσκηση ή μουσική. Το τεστ προφίλ διάθεσης (POMS) χορηγήθηκε σε όλους τους κατοίκους για να εξετάσει το βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα του προγράμματος άσκησης με βάση τη μουσική από την άποψη των διαφορετικών καταστάσεων διάθεσης του ασθενούς. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι, αν και δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων σε όλα τα προ-μέτρα, η ομάδα του πειράματος εμφάνισε σημαντικά υψηλότερες βαθμολογίες σε σφριγηλότητα και χαμηλότερες βαθμολογίες στην ένταση-άγχος, κόπωση-αδράνεια, κατάθλιψη-απόρριψη, θυμός-εχθρότητα, σύγχυση και το συνολικό προφίλ διάθεσης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου μετά από μετρήσεις. Η θετική επίδραση του μουσικού προγράμματος άσκησης στην κατάσταση της ψυχικής διάθεσης των ασθενών συζητήθηκε και έγιναν συστάσεις για την επέκταση της χρήσης του σε όλους τους κατοίκους του κέντρου με χρόνιες καταστάσεις, με στόχο τη βελτίωση της διάθεσης και της ποιότητας ζωής κατά την αποκατάσταση.

Στα πλαίσια του σχεδιασμού και  της υλοποίησης  μονάδων ψυχικής υγείας του επιχειρησιακού σχεδίου «Ψυχαργώς Α’ και Β’  φάση» του ΥΥΚΑ δημιουργήθηκαν οι  ψυχογηριατρικές δομές. Οι ψυχογηριατρικές δομές περιλαμβάνουν μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης ψυχογηριατρικών ασθενών όπως οικοτροφεία, ξενώνες και κέντρα ημέρας. Σκοπός όλων των μονάδων αυτών είναι σύμφωνα με την ψυχιατρική μεταρρύθμιση η  ένταξη των χρονιών ψυχικά πασχόντων στην κοινότητα και το κοινωνικό σύνολο. Περιγραφή των παρεχόμενων υπηρεσιών του προστατευόμενου διαμερίσματος της ψυχογηριατρικής εταιρείας "O Νέστωρ".

Το ντελίριο σχετίζεται με αρνητικές εκβάσεις σε σοβαρά ασθενείς αλλά είναι συχνά υποδιαγνωσμένο και χωρίς θεραπεία. Η Μέθοδος Αξιολόγησης της Σύγχυσης για ΜΕΘ (CAM-ICU) χρησιμοποιείται ευρέως για την αξιολόγησης του ντελίριου. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζεται η μετάφραση και στάθμιση της στα ελληνικά.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η εφαρμοσιμότητα και στάθμιση της CAM-ICU εξετάστηκε σε δύο ΜΕΘ. Κάθε ασθενής συμμετείχε στη μελέτη μία φορά. Υπολογίστηκε η αξιοπιστία μεταξύ αξιολογητών και η  ταυτόχρονη εγκυρότητα σε σύγκριση με το DSM-IV ως κριτήριο αναφοράς.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το δείγμα της μελέτης απετέλεσαν 71 ασθενείς. Με βάση την ψυχιατρική διάγνωση ο επιπολασμός του ντελίριου ήταν 33.8%. Σε σύγκριση με το κριτήριο αναφοράς για τη διάγνωση του ντελίριου, οι δύο αξιολογητές που χρησιμοποίησαν την CAM-ICU είχαν ευαισθησία 87.5% και 79.0%, ειδικότητα 91.0% και 87.0%, και καλή εσωτερική αξιοπιστία (κ=0.75). Ο α του Cronbach's υπολογίστηκε σε 0.84 (95% CI 0.77-0.89). Η μέση τιμή για τη διάρκεια της εφαρμογής της CAM-ICU 6,5 λεπτά.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η CAM-ICU βρέθηκε να αποτελεί ένα έγκυρο και αξιόπιστο εργαλείο για την ανίχνευση του ντελίριου σε Έλληνες ασθενείς ΜΕΘ και μπορεί εύκολα να ενσωματωθεί στη καθ' ημέρα πράξη μετά από κατάλληλη εκπαίδευση.

Ο συναισθηματισμός και η νοσταλγία είναι δύο παρόμοιες ψυχολογικές κατασκευές, που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη συναισθηματική ζωή των ηλικιωμένων, οι οποίοι επικεντρώνονται συνήθως στο παρελθόν. Υπάρχουν δύο στόχοι αυτής της μελέτης - η διαπολιτισμική σύγκριση του συναισθηματισμού και της νοσταλγίας μεταξύ των Βουλγάρων και των Ελλήνων ηλικιωμένων με τη χρήση ερωτηματολογίου και η καθιέρωση των ψυχομετρικών ιδιοτήτων αυτού του ερωτηματολογίου στους Έλληνες ηλικιωμένους.

Τα μη μεταδιδόμενα νοσήματα αποτελούν τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Διάφοροι παράγοντες της συμπεριφοράς του ατόμου μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη χρόνιων νοσημάτων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της παρουσίας πολλαπλών συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου στους Ευρωπαίους πολίτες, σύμφωνα με το επίπεδο σωματικής και ψυχικής υγείας τους.

Εισαγωγή/σκοπός: Οι αγχώδεις διαταραχές στους ηλικιωµένους συχνά υποεκτιµώνται. Σκοπός της µελέτης ήταν η ανίχνευση των αγχωδών διαταραχών σε δείγµα ηλικιωµένων που διέµεναν σε µονάδα κοινωνικής φροντίδας. Υλικό και µέθοδος :Στη µελέτη συµµετείχαν 70 άτοµα ηλικίας 65-90 ετών που διέµεναν σε Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωµένων επαρχιακού νοµού. Χρησιµοποιήθηκε η σταθµισµένη ελληνική εκδοχή του ερωτηµατολογίου ανίχνευσης αγχωδών διαταραχών SAST. Η ανάλυση των δεδοµένων έγινε µε την παραµετρική µέθοδο ANOVA µε τη βοήθεια του προγράµµατος SPSS 17.0. Το επίπεδο στατιστικής σηµαντικότητας ορίστηκε στο p=0.05. Αποτελέσµατα : O έλεγχος µε το SAST απέβη θετικός για αγχώδεις διαταραχές στην πλειονότητα των ηλικιωµένων 36 άτοµα , 51,4%), οριακό ήταν το αποτέλεσµα σε 15 άτοµα (21,4%), ενώ αρνητικός ήταν ο έλεγχος σε 19 άτοµα (27,1%). Και οι τρεις παραπάνω οµάδες διέφεραν στατιστικά σηµαντικά µεταξύ τους ως προς τη συνολική βαθµολογία SAST. Η απώλεια
ελέγχου της ζωής τους είναι το σηµαντικότερο ζήτηµα για τους ηλικιωµένους της µελέτης (ΜΤ:3,34) σε κλίµακα 1-4. Συµπεράσµατα :Οι ηλικιωµένοι που διαµένουν σε µονάδες κοινωνικής φροντίδας εµφανίζουν πιθανώς υψηλά ποσοστά αγχωδών διαταραχών. Χρειάζεται να καταβληθεί προσπάθεια για τη σωστή και έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των διαταραχών αυτών στους ηλικιωµένους.

Σχιζοφρένεια και τρίτη ηλικία Ενδιαφέρον για την εκπαίδευση

Σκοπός της παρούσας εργασίας με θέμα «Σχιζοφρένεια και Τρίτη Ηλικία - Νοσηλευτική Παρέμβαση» είναι να παρέχει ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη ενημέρωση του νοσηλευτή καθώς και σωστή πληροφόρηση για τους χρόνια σχιζοφρενείς ασθενείς της τρίτης ηλικίας, προσπαθώντας να γίνει κατανοητή η  κατάστασή τους και να διασαφηνιστεί αυτό το θέμα σχετικά με τη σχιζοφρένεια στην τρίτη ηλικία λόγω της σπανιότητάς του.

Η εργασία προσεγγίζει το γήρας βάσει διδαχών του χριστιανισμού.

Μελέτη δομών υποστήριξης σε Ελλάδα και Ευρώπη για ηλικιωμένους με ψυχικές και νοητικές διαταραχές.

Φροντίζοντας τους φροντιστές Ενδιαφέρον για την εκπαίδευση

Η μελέτη εξετάζει την επιβάρυνση που υφίστανται οι φροντιστές κατά την διάρκεια της φροντίδας, αλλά και προτείνει τρόπους που θα ανακουφίσουν τους φροντιστές από το βάρος και την ευθύνη της φροντίδας ασθενών ατόμων συνήθως από το οικογενειακό περιβάλλον.


H χρόνια πίεση την οποία υφίστανται οι φροντιστές ατόμων με ψυχικές διατα-
ραχές έχει συσχετιστεί με αρνητικές επιδράσεις στην ψυχική τους υγεία, καθώς
και στη συνολική ποιότητα ζωής τους, με αποτέλεσμα την αύξηση του κινδύνου
εμφάνισης συμπτωμάτων έντονου άγχους, κατάθλιψης και διαταραχών του
ύπνου. Η σωματική άσκηση φαίνεται να αποτελεί έναν τρόπο αντιμετώπισης
των εν λόγω αρνητικών επιδράσεων, καθώς συνδέεται με τη βελτίωση της
ψυχικής υγείας, τη μείωση των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης και
τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων που εμπλέκονται σε αυτή. Η
σωματική άσκηση έχει ενταχθεί σε μια σειρά προγραμμάτων παρέμβασης
που στοχεύουν στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της ποιότητας ζωής
φροντιστών ατόμων με ψυχικές νόσους, έχοντας σημαντική αποτελεσματι-
κότητα στη μείωση των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης, στη ρύθμιση της
διάθεσης, στην ελάττωση της αίσθησης του «βάρους της φροντίδας», στην
αντιμετώπιση των διαταραχών του ύπνου και στη γενικότερη βελτίωση της
ποιότητας ζωής των φροντιστών.

Ο κύριος σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση της ψυχικής υγείας των Κυπρίων
Πολιτών που ζουν στη σημερινή δύσκολη περίοδο οικονομικής ύφεσης. Συγκεκριμένος στόχος ήταν να διερευνηθούν οι διάφοροι παράγοντες (φύλο, ηλικία, κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες κλπ.) που μπορεί να επηρεάζουν τα επίπεδα συναισθηματικής δυσφορίας, άγχους και κατάθλιψης σε ασθενείς που παρακολουθούνται στο Κέντρο Αγροτικής Υγείας της Κοφίνου.

Η Τρίτη ηλικία είναι η περίοδος κατά την οποία το άτομο αποσύρεται από τις καθημερινές δραστηριότητες ( όπως τον χώρο εργασίας), με αποτέλεσμα τα διαφορετικά ψυχοκοινωνικά προβλήματα, όπως η άνοια, η ταραχή, το άγχος, η μοναξιά και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Αυτά τα προβλήματα οδηγούν στην ψυχολογική κατάθλιψη των ανθρώπων με τα επακόλουθα αποτελέσματα στην υγεία τους. Η διερεύνηση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων έχει μεγάλη σημασία, καθώς η ηλικία αυτή χαρακτηρίζεται από τα συναισθήματα της μοναξιάς, του φόβου, της κατάθλιψης και της απομόνωσης από τον εαυτό τους, δυσάρεστες σκέψεις και αρνητικά συναισθήματα.

Σκοπός της  παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση  των ιδιαίτερων αναγκών  της τρίτης ηλικίας τόσο σε κοινωνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Επιπλέον μελετήθηκαν οι επιδράσεις της σημερινής οικονομικής κατάστασης στη ζωή των ηλικιωμένων. Αναλυτικότερα, αντικειμενικός στόχος της έρευνας είναι η καταγραφή της οικογενειακής ,ψυχοκοινωνικής κατάστασης τους ,της  ικανοποίησής τους  από τις υπηρεσίες υγείας-ΚΑΠΗ, των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους. Από τις αναλύσεις  προκύπτουν χρήσιμα συμπεράσματα για νέες προτάσεις που αφορούν την σημαντικότητα που αρμόζει στο θέμα των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της Τρίτης Ηλικίας, αφορμή για την  ανάπτυξη της κατάλληλης  κοινωνικής πολιτικής .

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Επιλέγοντας κατηγορία μπορείτε να δείτε παρακατω τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή.

Επιλέγοντας "Πίσω" επιστρέφετε στην προηγούμενη κατηγορία.